bilgi arttıkça azalan şeyler

tolerans ve iyi niyet.

bilgili olmadığınızda, etrafınızdaki insanların yaptığı her davranışı hoş görüyorsunuz çünkü arka planındaki asıl tavrı seçecek donanımınız olmuyor. bilgi otomatikman deneyimi de kendisiyle getiren bir yapı olduğu için, tabiri caizse piştikçe sivriliyorsunuz toplumda.

kibirli ve ukala olmayı sevmem ama insanların bana saldırdığını sezdiğimde, yumuşak tonda kalmakta zorlanıyorum özellikle o fütursuzluğun ve cehaletin getirdiği katıksız cürretkarlık canımı çok sıkıyor.

türkiye'de eğitim kalitesi arttıkça, içine doğduğunuz toplumun cehaleti ile yüzleşiyorsunuz. bu çok acı verici bir şey. kendi toplumumdan ümidi kesmiş durumdayım.

tahammül, mutluluk ve umut!

cehalet güzel şey. hiçbir şeyden haberin olmazsa mutlu mesut yaşarsın!

köle düzenlerinin inandırıcılığı.

beni, babamı, dedemi ve dedemin babasını; aç ve yoksul bırakan, emperyalist ülkelere ve yerli uşaklarına sömürten kemalist düzene neden inanayım? bu sömürüyü siyasi alanda değerlendirmeyip kişiselleştiren; kader, şükür, dua, nasip, kısmet, imtihan diyerek dini, kemalist rejime kapak yapan ehlisüni, tasavvuf ve benzeri itikadlkatlara neden inanayım?

inanç ve yaşama isteği.

merak.

maneviyat

bilgiye ve adamlığa göre değişir.

paracıklar.

cesaret.

biriyle tanış olmada seçicilik.

mutluluk.

kendini bilmek olayı bence . herkes dünyanın kendisi etrafında döndüğünü zannettiği bir döngüye giriyor nedense.gerek yok nihayetinde insanız yaşanılan belli bir süre sonra adımız sanımız bile unutulacak.

bu bilgiden kasıt salt bilişel veya genel kültür ile ilgili şeyler ise tabi ki hata yapma oranı diyeceğim bilme durumu.yok eğer farkındalık yani kendini bilme fenomeni ise azalan şey egonuz olur.

mantiken bilgisizlik.

(bkz: tahammül)

anlama çabası. çünkü anlamaktan vageçiyorlar. herkesi, her şeyi kendi haline bırakıyorlar. ne haliniz varsa görün diyorlar bir nevi.

zihin boş olunca dil ukâla olur.

tahammül yazmaya gelmiştim gidiyorum. iyi akşamlar.

cehalet... deyip geçmeyeceğim elbette.

mutluluk da azalmıyor bana göre çünkü o sanıyorum ki bilgiyi kalbul sürecinde, sindirme esnasında yaşanan bir yanılsama. kısa süreli bir reddediş, bir inkar.

tahammülün azalması bir yere kadar doğru olsa da bu çok tehlikelidir bana göre. bildiğin şeyleri tekrar dinliyor olmak tahammül sınırlarımızı zorlayabilir, bunu inkar edemesek de bu noktada bir şeyleri gözden kaçırdığımızı söylemeliyim. şunu bilirim ki insan çok unutkan bir zihne sahip.
bazen bildiğin şeyleri en doğru zamanda tekrar duyuyor olmak bir kazanç olabilir.
o gün, o basit sözden alacağın mesaj senin için büyük farkındalıklara kapı aralayabilir.
tahammül edip, kibirden arınıp son ana kadar dinlemekte fayda vardır. farklı bir yorum ve farklı bakış açıları hayatına yön verebilir.
suyun faydalı olduğunu biliyor ve her seferinde ona hasret bir şekilde yudumluyorsun. ihtiyacın olanı alıyorsun. gönül isterdi ki suya da ihtiyaç duymayalım ancak basit şeylere ihtiyacımız var. yaratılış bu.

nedir azalan şey o halde?
bilmiyorum... henüz öğrenmedim. *

ama yine de,
sanrılar azalır, sis dağılır.
bilgi, içselleştirilip idrak kuvetlendiğinde,
kibir azalır, insan çoğalır.

ben buna kibir demek istiyorum. bilgi arttıkça kibir, ego savaşı daha bir azalıyor gibi geliyor, en azından bilgin insanlarda gözlemlediğim durum bu yönde. dolu başak eğik durur diye de açıklayabiliriz bunu.