bilgi arttıkça azalan şeyler

libido.

bilgisizliği küçümseme.

tahammüldür. özellikle cahilliğe karşı. o yüzden cahil olup bilgi yüklenmemek daha iyidir.

sabır
katlanma
eyvallah etme
vasattan nasihat dinleme

cahille sohbeti kes kurtul.

tahammül seviyesi.

insanla ilişki

kiminde tevazu kiminde kibir.
bilmekle kavramak arasında fark vardır. kavrayan için kibir azalır.

güven.

endişe

gerçeği takip etme dürtüsü.

yine dostoyevski'de mi vardı neydi. insanoğlu bizim için en iyi olan şeyi de bilse, hayatta hangi tercihleri yapsa en "üst" en gelişmiş en faydalı en refah duruma geleceğini de bilse, inatla, belki de sırf denemek ve görmek için, zararlı olanı tercih etmek isteyecektir. ben de şahsen böyle yapardım heralde. niye bilmiyorum. en güzelini bilsem de, o şekilde davranmak beni benmişim gibi hissettirmeyecektir. sırf var olduğumu hissetmek için ha, ille de benim için zararlı olanı tercih edeceğimdir. sanki.

çevrenizdeki insan sayısı.

önyargı ve korku ders için stres

kibir ve hayalcilik, kendinizi daha alt bir perdeden görüp olayları daha realist bir perspektiften değerlendirirsiniz.

" an " zaman diliminden alacağınız mutluluk hayli düşer. daha önce bilmeniz gerekenleri düşündükçe geç kalmışlık hissine kapılırsınız. " ah o zamanki aklım olsaydı..." bakış açısı da buradan gelir.

bilgi bir de tecrübeyle arkadaşlık ederse vah ki halinize. bu sefer hayatın kendisi tekrara biner gibi olur. bir miktar kahin gibi olursunuz. " heh şimdi bu insan böyle yapacak " , " tamam bu olay şöyle sonuçlanacak " gibi yüksek doğrulukta tahminleriniz artar. bu da pek heyecan bırakmaz hayatta.

bol hüzün getirir. iyi olanın aslında uzun bir zaman diliminde kötü olduğunu görürsün. önlem almak istersin ama anlatamazsın.

bilmek insanın kendine yaptığı işkencedir. en kötü tarafı da bilmekten vazgeçemezsin. bir şeyi bildiğin an geri alamazsın. geçmiş olsun. onunla yaşayacaksın.

konulara, kişilere, sorunlara takılıp kalma işi.
amaaan diyorsun bir yerden sonra.
%99,9'umuzun bu dünyada hiçbir iz bırakmadan ölüp gideceği gerçeği ağır basıyor.

kendini bilgili sananın girdiği ortama değişen şeyler.
bilgi sadece okumak değildir daha çok görgüdür. birisi fiziğin tillahını bilip fizikle alakası olmayan bir ortama girdiğinde kendinin anyştayn sanır ama yani anyştayn değildir.
bilginize görgünüzü ekleyip onu vizyona çevirmedikçe sizden bi şey olmaz.

bilgi türlerini yazdık.
bilgi = görgü değildir kekliğim, öyle olsa eş anlamlı kelimeler olurdu bunlar.

kibir diye parmak kaldırarak ortalığa fırlayan pek çok insanın da cehaletleriyle insanları çıldırtıp sonra mağdur hisseden kişiler olduğundan şüpheleniyorum.

bilgi arttıkça cehalete tahammül gerçekten azalıyor. aptallığa, vasatlığa tolerans düşüyor. farkındalık fıttırmama noktasında devreye giriyor. herkesin aynı bilgi ve algı seviyesinde olamayacağını kabulleniş tekrar regüle ediyor muhtemelen insanı.

bilgiyi yerinde kullanabilme azaliyor bence. hani sayılı şey bildigim zamanlarda nasıl ne zaman kullanamam gerekirse hemen hallediyordum ama birçok bilgi edinince ne zaman neyi kullanacagını şaşırabiliyor insan, o sırada aklına gelemiyor falan. hani bil de o aklına elbet gelir diyorlar ben bulamıyorum onu ya da geç geliyor. ya yavaş düşünüyorum ya konudan sapacak şekilde. işime gelmiyor. galiba vitaminlerimi almam lazim.

korku
endişe

masumiyet.
her soruda bir parça kayboluyor çocukluğumun ışığı.