çocukken alınmadığı için yazarları bugün de üzen şeyler

uğurböcekli rüzgar gülü. alamadığıma üzülmüştüm ciddi ciddi. hayat çocukken güzel, dertleri bile ayrı güzel.

bisiklet alabilmek için 365 tane kupon toplamıştım yani 365 gün beklemiştim 364 den birer birer geriye saymıştım. geçmişte yaptığım birçok şey için çok pişmanım. bu bisiklet için de söz konusu. keşke bisikleti elime aldığım gün aileme; "beni bu bisiklet için tam bir yıl her saat her dakika beklettiniz. şu an bisiklet geldi ama artık ben istemiyorum bu bisikleti" diyebilseydim. böyle anlatınca biliyorum " derdini ... yapayım" veya " insanların ayağı yok bisiklete binecek ama senin derdine bak" dediğinizi duyar gibiyim. kısmen haklısınız da. bazı insanların imkanları yok olabilir ama benim de artık eski onurum yok. bu olay yüzünden onurum derin ve acı bir yara aldı. velhasıl; çocuklarınıza sabrı öğretecem diye işkence yapmayın. belki alınan birseyi 26 yıl sonra hatırlayıp keşke hiç alınmasaydı diyebilirsiniz.

o zamanlar my little pony çizgi filminin çok güzel oyuncakları vardı. bir arkadaşımda görmüştüm ve o kadar çok imrenmiştim ki.. girdiğimiz markette bulmuştum istediğim karakterin oyuncağını ve sadece bakıyordum. sonra annemin 'maalesef alamayız' demesiyle hevesimi ve kalbimi o gün orada bıraktım ve hâlâ orada.

tabii ki barbie evi.

ben alınacağını bildiğim şeyleri isterdim, alinmayacagini bildiğim şeyleri istemezdim. yani sonradan üzülmemek için kendimce böyle bir ticaret adabı geliştirmiştim. ailemi iyi tanıyordum, para biriktirince kendim alırdım. geç alırdım ama kendim alırdım. sevmezdim, isteyipte eli boş dönmeyi. hâlâ daha tahammül edemem buna.

tren seti.
bütün evi gezen bir tren.
çuf çuf.
yıllardır almak istiyorum ama evde dana var, sevmez öyle kontrolü dışında hareket eden şeyleri.
bir akşam gelirim, tren yok.
yani var da kemirilmiş*

point çünkü oyuncakçıdan ya da marketten alınabilecek, o dönemde erişimi kolay olan bir şey değildi. nereden aldıracağımı bilemediğimden aldıramamıştım. onun dışındaki her şeyi bir şekilde para biriktirip aldırdım.

ah bir de monopoly çok istedim ama ne zaman parasını biriktirsem zamlandı, alamadım. asla üzgün değilim ama bir öfke var içimde. çocukluktan enflasyon nedir öğretti bana güzide memleketimiz.

deliler gibi akülü araba istemiştim. ama öyle böyle değil yani. acayip imrenirdim akülü arabası olanlara. şu halimle alıp genişletip binesim var,çok içimde kaldı.

bisiklet istemiştim ama almamıştı ailem. hevesimi kaçırdıkları için hiç bisiklet sürmeyi öğrenmedim hiç. hâlâ bisiklet süren küçük çocukları görünce imrenirim.

pisiknaat, galeci forması. evet.