dahi olan insanların melankolik olması

dahi anlamındaki _de'den başlayabiliriz bence.

çok aşırı zekiyim farkındalığım aşırı yüksek, kafamda anı değil yakın geleceği yaşıyorum, sizin için olacaklar benim için çoktan olmuş, muhasebesi yapılmış oluyor. bu da beni aşırı melankolik ve depresif yapıyor, çünkü asla suları ıslatamadım, öleni yaşatamadım, olanı durduramadım, çok zekiyim keşke ölmesem.

çok uç örnekler dışında çalışmalar iqnun duygusal durumları da iyi modere etmekle korele olduğunu gösteriyor. pek geçerli gelmeyen durum.

bence duyguları dibinden yaşamak dahilerin işi. duygusal zekası yüksek insanların farkındalıkları da yüksek oluyor. zaten birşeylerin fazla farkında olmak da insanı çok uç noktada duyguları yaşamaya itiyor.

melankolik olanlar dahi olsaydı lan keşke. sebeplenirdim.

dahi olan insanlar ayrı takılır.
dur o dahi olan de ler ayrı yazılırdı.

aman dahiler de tektir sonuç aynı.

tesadüftür. yani aslında aşırı zeki olmak ile melankolik olmaya sebebiyet veren bir zihniyete sahip olmak durumları birbirlerine tesadüf etmiştir. zeki insanın beyni, hayata karşı siyasi görüş ile yoğrulmuş bir zihniyet barındırıyorsa dramaturji atölyesi gibi çalışır. hatta bazen zekayı teşkil eden kabiliyetleri her şeyi mahvedecek tarzda tutum ve davranışlar üretir ya da insani amaçların hepsine saldırmak ile meşgul olur.

işte bitmeyen hüznümün kaynağı *

la la la lal la la.
hep çok neşeliyim.
kalkın, oturmaya mı geldik?

geçen bir podcastte melankoli ile ilgili bir kesit dinlemiştim. melankoli o bizim bildiğimiz depresif hal durumunun çok ötesinde kişinin dış dünya ile uyumunu büyük oranda etkileyen bir olgu.
dahiler, bir şeyi gözlemlerken anlamak için kendini ve çevresini sürekli sorguladıkları ve kendi düşünceleriyle uzun zaman geçirdikleri için belki de melankoliye eğilimli oluyorlardır. ama tabi ki genetik faktörler de söz konusu.
melankoli yaratıcı fikirleri besliyor özellikle sanat, edebiyat ve felsefe için malzeme sunabilir.

kafasında bir gram akıl olmayanlar da melankolik olabiliyor. nereden mi biliyorum? sorma kız sorma. söyleyemem, utanırım.

arkadaşlar size kötü bir haberim var ama dahiler gündelik şeylere üzülmeyecek kadar zeki insanlar.

üstün zekalı kişilerde dopamin salınımı yokmuş. ama ilgi duydukları konuya odaklandığında dopamin artar, ilgi kesilince dopamin yere çakılırmış. gerçek ilgi alanını bulamayan dahiler sanırım bundan müzdarip. bu sistemde kim neyi bulabilir ki? kendinizi kaybetmeyin yeter, aman kuzum.

ya bu dünyada hiçbir başarının faydasının olmayacağını, kendisine hiçbir şekilde bir memnuniyet sağlamayacağını hissedecek kadar melankolik değiller. ya da buna rağmen hala bir taraflarını yırtmanın gereksizliğini algılayamayacak kadar zeki değiller.

dahi dediğimiz kişi, uçlara ulaşamayacak kadar ortalarda gezinen, vasatın kendisinde tam olarak yer edindiği insandır. bir numaraları da yok üstelik. etraflarında topladıkları ahmak hayran kitlesinin pohpohlamaları dışında bir havaları da yok.

icat dediğimiz her şey insanlığın ortak birikiminin üstüne konulmuş bir tuğladan ibarettir. tekerlek bulunmasaydı mesela, o tırt arabalarını yapabilir miydi opel? bütün o birikimi tek başına sahiplenme cürretine ne demeli pekala? alın size dahi. narsist. narsizm ortalama bir insanın özelliğidir. melankoli veya zeka ne alaka?