değersizlik hissi

bir ortamda bulunup bulunmamanla hiçbir şeyin değişmemesi, bir insanın hayatında olup olmamanla fark olmaması

kimseyi aynaya bakarken kendinden soğuyacak kadar kırmayın

kalp kırıklığına yol açan en büyük sebeb bence. ve bu kırıklık uzun bir süre, belki yıllarca onarılmıyor en kötüsüde bu. sevdiğinize sevginizi hissettirin. hissettirlemeyen sevgi, sevgi değildir

hayatımda 1-2 kez yaşayıp onu yaşatan tipte insanları bir daha hayatıma almayarak aştığım duygu durumu. hoş artık o yaşlarda değilim. o tip insanlar bile öyle hissettiremez bana. kendimi de değerimi de biliyorum çok şükür. *

değersiz hissettiren ne varsa çıkarın hayatınızdan, gözünün yaşına bakmayın. siz de kendinizi ve değerinizi bilin. hepiniz değerlisiniz.

tam hissedecekken birden gelen umursamazlık ile hissedemediğim histir.

bu hisse sahip kişiler ekstra çaba sarf ederek değer göreceklerini düşünürler ve kendilerinden çok fazla verirler. sonra ise hem yorulurlar hem de o değeri bir türlü göremezler. çok boktan bir histir.

evinize maddi ve manevi olarak sağladığımız katkıların evde herhangi bi (tüketim dışında) yasam belirtisi gostermeyenlerden çok olup, buna karşılık bi tesekkur bile alamamak. işte tam da o his.

o kadar çok şey yazmak isterdim aslında ama 60 küsur tanım girilmiş onların üstüne farklı bir şeyde söylemem tekrar etmek de istemem aynı şeyleri. bana göre ailede başlayan ve içten içe seni bitiren ve en küçük şeyde kalbini kıran o lanet kimi zaman en kötü zamanlarının da baş kahramanı olan duygu.

değersizliğe baş kaldırıyorum!
ben değerliyim kardeşim.
kömürlerin içinde elmasın kıymeti mi bilinirmiş!
peh.

siz de bırakın arkadaşlar bu depresyon meselelerini.
size zarardan başka ne veriyor? lütfen bir bakın kendinize.
seviyorum sizi. bir işe yaramasa da seviyoruuuuum.
hadi bakim.

durduk yere gelmeyen histir. ve, değersiz hissedilmez, hissettirilir. üzücüdür. bir kere de düşünce akla bu, sonrasında hiçbir şey o kişi/kişilerle eski gibi olmaz. olmaması da gerekir. hayat, böyle hissettirenlerle yola devam edecek kadar da uzun değil maalesef. değerli hissettirecek kişi(ler) mutlaka vardır, olacaktır da.

ınstagram veya herhangi bir platformda paylaşmadan kimsenin doğum günün olduğunu hatırlamaması

kelin merhemi olsa kendi kafasına sürerdi ama lütfen önce siz kendinize değer verin. çünkü siz değer vermeyince kimse size değer vermiyor. sürekli başkalarının sizi kabul etmesine ihtiyaç duyuyorsunuz.

- evet 10 liradan açıyorum açık arttırmayı. 10 lira... var mı alan?
- 10!
- var mı arttıran? 10 liraya satıyorum. satıyorum. satıyorum. saattıııımm..

önce kendine değer vermeyi öğren. daha sonra insanların sana verdiği değeri görebileceksin zaten.

hayatım boyunca yoğun bir şekilde hissettim. hatta bu o kadar yoğundu ki bir şeyi sevdiğimi söylemek bile bana çok zor geliyordu çünkü içten içe hakkım olmadığını düşünüyordum. sosyal medya kullanmıyordum çünkü kullanıyor olmak ne haddime diye düşünüyordum. konuştuğum , tanıştığım her insanın günün birinde benden nefret edeceğini, en iyi ihtimalle sevimsiz bulacağını düşünüyordum. tüm bunlara yoğun bir ruhsal ızdırap dahildi. neyse ki artık kendimi sevebiliyorum. artık değersiz hissetmiyor aksine beni incitebilme hakkını kendinde görenlere öfkeyle yaklaşıyorum. sen kimsin de benimle böyle konuşabiliyorsun hissiyatına sahibim. bana hakettiğim değeri vermeyenlere kızıyor ve ben de onları gözümde değersizleştiriyorum. bilirsiniz, kendine değer vermeyen insanların klasik davranışı kendine değer vermeyenlerin inatla peşinden gitmeleridir.

tüm bunların ötesinde değerli hissetme hissini artık tanıyor ve ona yaklaşıyorum. eskiden bu his bana çok yabancı gelirdi ve kendisine hiç başvurmazdım. artık başarılı, güçlü, diğerlerinden üstün olma hissine oldukça hoş bakıyorum. bir cuckolda bull olmayı, bir sınıfın en yüksek notuna sahip öğrencisi olmayı, bir grubu domine edip sohbeti yönlendiren adam olmayı çok ama çok sevimli buluyorum. utanmasam onca değersizlik tecrübesine inat kendime tapınmaya başlayacağım. kendinizi sevin arkadaşlar. kendinizden daha kıymetli ve yakınına sahip değilsiniz.

maalesef bu topraklarda dünyaya gelenlere ilk hissettirilen duygu değersizlik.bu duygunun altında karşındakini kendine bağlamaistediği yatar aynı zamanda yalnız kalma korkusu

o hissi yaşıyorsan eğer sıyrılmak kadar kolayı yok. sizi sevenlere bakın ve göz harelerinden titreşen görüntünüzü ezberleyin. ancak değersizliği sen yaşatıyorsan, kusuru da yanına alarak aynaya bakacaksın demektir.

şu çekiç bir elime geçse, görürsünüz o zaman.

gerçekten bebeleri pistten alalım. yedek oyuncuları sokun artık..hayatınıza.
her gün bu hisle yaşanılmaz ananınızın karnından bu p*çler sizi üzsün diye çıkmıyorsunuz.
hayrına mı berabersiniz arkadaşlar sevgi de bi yere kadar.
sizi sömürmelerine izin vermeyin.

daha iyisi gelene kadar beklerseniz kendinizi çok leş, özgüvensiz ve zavallı bi halde bulabilirsiniz.
hemen ayrılın.

değersiz hissettiğim her an kendi içimdeki gücü biliyor ve onu ortaya çıkardığım ve daha çok çıkaracağım zamanı düşünüyorum.
değersiz hissettiğimde kendi değerlerimde kutsanmış olduğumu biliyorum.
değersiz hissettiğimde bir yerlerde ayrılsak bile beni halen seven birinin olması
ve her ne olursa olsun sevmeye devam edecek olması beni rahatlatıyor
biliyorum ki o arada ve bu bana ailemden daha büyük bir güç sağlıyor.
her zaman aile yetişir yardıma falan ama umarım bir gün benim kuracağım aile de yetişir her zorluğumda yanıma.
hem evrende bir toz tanesiyim hem de bir damla da bütün okyanus benim.
biraz toprak biraz havayım. özüm belki toprak belki su ama havaya karıştığımı hissedebiliyorum çoğu zaman.
benim değerim insanların beni ne çok sevdiği ne az sevdiğiyle ölçülemez. verilen ruha değerim biçilmiş zaten.
ama bağ kurduğum sevse yeter.
bunu bilsem yeter.
kendime olan sözüm, saygım yeter.
aitliğimi bulduğumda tüm bu karmaşadan arınacağım.
yerim yurdum hayat ağacım. tam orada tekrar kök salacak.