dubai çikolatası yememiş harika yazarlar

imkanım olsa yerdim
imkanımız yoktu okuyamadık
ç i k o l a t a a m b a l a j ı n ı

yeniliğe kapalı biriyim, daha önce yetmediğim şeyleri yiyemiyorum. zaten normalde tatlı da yiyemiyorum. zevk meselesi yiyen yer tamam da insan bir çikolata için nasıl kuyruğa girip bekler anlamıyorum. attarafı baklavaya çikolata dökmüşler, millet neden yeni bişey icat edilmiş gibi davranıyor ki.

yemedim, yemeyi de düşünmüyorum
çok reklamı yapılan şeylerden de hep tırsarım
çok reklamı yapılan bir restorana gittim yemekler iğrenç, servisde berbattı

zaten kadayıfın üzerine sürtülmüş çikolata fikri hiç bana göre değil.
bir kaybımın olduğunu da sanmıyorum.

ben yiyemedim. popüler ürünlere olan protest yaklaşımımdan dolayı falan da değil üstelik. aynı dönem patlak veren antep fıstığında pestisit skandalından sonra eve bir süre karışık çerez bile almadım. her çeşit tatlandırıcı, katkı maddesini makul görebilirken arındırılmamış tarım ilacına karşı korkunç hislerle doluyorum.

bir kere yedim açıkça diyebilirimki benim favori çikolatam artık bu.

şimdiki yazarlar harika diye içinden iğrenç fıstık kreması akan bir çikolatalı kapaklı kitap görür gibi oldum.

hiç merak bile etmedim niyeyse. normalde tatlı severim ama dubai çikolatası yerine alabileceğim onlarca tatlı çeşidi var hatta bir paket değil bir kilo alırım ailecek yeriz.

yemedim yemeyi de düşünmüyorum.
gerçi ben bir ara dur lan intihar ediyorum diyene kadar, oreo, negro, kitkat, cokonat, cocostar falan da yememiştim. *bundan birkaç yıl önce moralim yerle yeksandı. "yeter be! yaşamak istemiyorum!" deyip kardeslerimin abur cubur çekmecesinde ne varsa odamdaki yatağın üstüne yığmıştım. oturdum ne varsa ufak ufak tadına bakmaya başladım. bir yerden sonra konu neydi dikkatim dağıldı yarım oreo yarım negro yiyip hangisi daha güzel kıyaslamaya falan başladım. sonra çok şekerli geldiler. tatlarını sevmedim bıraktım yemeyi.
intihar falan da edemedim yani.

katmerciyiz

buradan

görüntüsünü sevmediğim için ve bu haberle yakın tarihlerde bir anda şişirilmesi bana çok masum gelmediği için yemedim.

para verip almadım ama ikram vesilesiyle kursağımdan geçmiş bulundu üç beş defa.
bana göre, eti'nin antep fıstıklı çikolatası daha güzel.

edit: yalan olmasın, ilk duyulmaya başlandığı günlerde hastanede yaşıyordum ve ulan bu da neyin nesiymiş acaba diyerekten bir merak etmiştim. ancak haftalar sonrasında tadına bakmak kısmet oldu.

yemedim. yemem. yemeyeceğim.

yiyenler de artık yemiyorlar zaten. iyi bir şey olsaydı herkes yemeye devam ederdi.

yenir mi arkadaş deli olmak lazım geri gelen antep fıstıklarını millete çikolata olarak çaktılar millet de bunu yedi sonra ne oldu piyasadan kayboldu gitti.

ben yedim, pişman da değilim. yine olsun yine yerim. canım çekti hatta gidip alam en kısa zamanda.

ya utanıyorum bunu yazarken ama yedim maalesef. hani tadı kötü diye maalesef değil ama ben de popüler kültürü sevmem pek atlamam öyle her şeye hatta hiçbir şeye. ama işte konu antep fıstığı olunca benim şirazem biraz kaydı arkadaşlar. antepli tanıdığı bile olmadığı halde antep fıstığını b*ka sürseler yiyecek olan bir insan düşünün. düşündünüz mü? bu saatte beni düşünmeniz doğru değil unutun lütfen. öyle işte o sebepten yemiş bulundum. ama beklediğim kadar müptela olamadım yine maalesef. ben şerbetle antep fıstığının ilişkisinin savunucusuymuşum bunu öğrendim bu vesileyle. yani künefe, bol fıstıklı... söyleyeceklerim bu kadar. canı çekenlerden özür diliyorum.