evlenmemek için nedenler

hayatımı zehir etmek istemiyorum diyorsanız evlenmeyin.

huzur?

bence evlenmek çok masraflı. akışına bırakmak lazım. bi de kim uğraşcak
p.s. 3 çocuğu oldu
ayy hayır olmasın (kulak tutulup masaya üç kız tıklanır)

param yok.

kafamın uyuştuğu insan yok.
sanki yalnız yaşamak için doğanlardanım.

bir de sanırım eski kafa evli çiftlerin kafa yapısı var ben de . tek bir kişiyiyi tanıyayim ve onunla da evleneyim. ciddiyim bu konuda. uzun yıllar bekar kalıp hayraniyla evlenen tarkan'in da dedigi gibi "seveceksen ömürlük sev, bir günlük sevme " kanaatindeyim bende.

sanirim bu kafadan cikmam gerekiyor. tahammül etmem gerekiyor tüm insanlığa. yoksa koçişkosunun bir tanesi olmak hangi kızın hayali değil ki * her sabah ekmeğinin üstüne badem sütü kreması sürüp, krema üstüne baş harflerimizi bıçağın ucuyla kazıyıp öyle göndermek istiyorum işe. daraldınız değil mi tanimi okurken? siz bir de beni yazarken düşünün.

evlenmem ben ya deyip hala bekar kalmayı başaran yazarınızdan.

dünyaya bir kere gelindiğini ve bu hakkı geçim derdi, kıskançlık, hayatına müdahale edilmesi ve sayılabilecek bir sürü insanı yoran şey ile tüketmek istememek.

hazır hissetmemek,maddi durum sıkıntısı,doğru kişiyi bulduğunu düşünmemek.bu kadar ciddi konular oldu bittiye getirilmemeli.sonuçta ölene kadar o kişiyle birlikte yaşayacağını resmileştiriyorsun.

evlenene kadar karşında kimin olduğunu asla gerçek anlamda bilememen

'ya kendime eskisi gibi vakit ayıramazsam?' korkusu. çocuk da evlilik de ciddi düşünülmesi gereken bir karar.

boşanma ihtimalinizin yüksek olması iyi bir neden. yıl olmuş 2021 sizi sonsuza kadar seveceğini söyleyen birine inanmazsınız herhalde.

insan yalnız doğar yalnız ölür... bunu bilirim gençler... ister evlenin ister evlenmeyin...

bir kere evlenmiş olmak..

aslında hayatınızın insanı dediğiniz insan hayalinizdeki insan. 40 da evlenin

birden yüklenen ve hiç bitmiyecek olan sorumluluklar. artı olarak hep biriyle yaşayacak olmak. ama sevdiğin insanla evlenince hepsiyle başa çıkar insan.

açıkçası hayallerimi gerçekleştirme noktasında klasik evlilik olayının en büyük paraziti oluşturması. bilakis hayallerime katkısı olan beni yüreklendiren, ailem kadar güvendiğim biri çıkarsa da evlenirim. böyle bir evlilik, insanı geriye değil ileriye fırlatacak en özel şeydir. yoksa iki insanın gereksiz yere ev arkadaşlığını asla ve asla onaylamadım. onaylamayacağım.

bana göre biri yok. ya da "beni hak eden biri yok".. bende bu görüşteyim.

sosyal medyaya bağımlı olmayan, ilgi budalalığını hayat merkezi yapmış olmayan ve seçiciliğini efendi erkeklerden yana kullanmayan kızların çok olması sebebiyle evlenilecek kız bulmakta zorlanılması durumudur. geçmişlerinde yaşayacağı her şeyi yaşayıp anne olmayı asla hak etmeyen kadınların varlığı ve bunu '' erkek istediğini yaşıyor da kadın neden yaşamasın '' diye açıklamaları neticesinde herkesi yaşantılarıyla baş başa bırakma düşüncesi de evlenmemek adına geçerli bir sebeptir.

tahammül seviyemin yerin 7 kat altında olması en makul sebep.

kendime zar zor yettiğim şu dünyada sorumlulukları iki katına çıkarmaya hiç gerek yok

bir kere evlenmek için kendine uygun olan kişiyi bulmak çok zor. onu geçtim bir üniversite öğrencisi mezun ol, kpss'ye çalış sınava gir, atama bekle, ataman olmadı mı her yere başvur, özel sektör zaten bütün vaktini alır, hadi atandın diyelim bir şansa o da, zaten var olan bir ilişkin varsa ikinizin ayrı şehirlerde olma durumu var, hadi o da yok diyelim masraflar var. mesela kadın çalışıyor erkek düzenli bir işte çalışmıyorsa siz ne kadar çift olarak bunu sorun etmeseniz de aileler baskı kuruyor üzerinizde. hadi diyelim düzenli bir iş tutturana kadar bir ilişkin olmadı ya da devam etmedi, artık yetişkin bir birey olarak insanları mantığınla seçmeye başlıyorsun bu da hayat arkadaşını bulmakta güçlük yaratıyor. işin özü türk genci 1984'teki gibi sistemin içerisinde köleleştiriliyor ve çalışmak tek gayesi olduğu için işin sonu sevgiyle olan evlilikler değil mantık evliliklerine dönüyor. ya da gittikçe yalnızlaşıyorsunuz.