fakirlerin çok çocuk yapması

o doğan çocukların tespit edilip devlet tarafından acilen alınması gereken, hem devletine hem de çocuğuna yük olacak anadolu irfanına sahip aile modelidir.

yapmayın arkadaşım yapmayın ya. siz kedi misiniz , köpek misiniz? ben hayvanımı dahi kısırlaştırdım üreyemesin diye. yani ciddi anlamda anne baba olurken ehliyet şartı olmalı artık. maddi olarak manevi olarak doğacak çocuğa yetebilecek mi? yoksa sadece üremek için çocuk yaptı araştırmak lazım. özellikle göçmen nüfus o kadar fazla çocuk yapıyor ki. karşı komşu göçmen kadın hep hamile. yani bilmiyorum. cidden bu konuda benim türkçe yetmiyor.

benim düşmeyeceğimi düşündüğüm bir durumdur. o masum yavrucaklara dünyayı zindan etmeyin. bu dünya pis bu dünya nalet.

az çocuk yapan zengin ailelerin zekat verdiği ailelerdir.

karınları tok olsa böyle olmaz. hayatta kalma içgüdüsüyle sürekli çoğalıyorlar.

''çocuk fakirin umududur.''

kim söylemiş hatırlamıyorum ama eskiden kalabalık aileler güç ve zenginlikmiş.

bir kısır döngüdür.

bugün anadolunun ya da büyükşehirlerin kenar mahallelerine gidin hep 3 ten fazla çocuğu olan aileler görürsünüz. çoğu da erken yaşta evlenmiş tek vasfı bedava seks yapıp üremek başka da elle tutulur icraatları yok. bu fakirlerin çoğu da kültürsüz ve cahil insanlar oluyor. kendileri yetmezmiş gibi bide çok fazla çocuk yapıp ülkenin gelişimine engel oluyorlar. burada yazsak bile bir şey değişmeyecek cehaletle boğuşmaya dewamke.

bir söz vardır, zengin parasıyla, fakir de avradıyla oynarmış.

asgari ücret veya daha azıyla geçinen kesimin prezervatife 80-90 lira vermeye gücü varmış gibi senelerdir dile getirilen durum.

tabii ki korunmanın tek yolu prezervatif değil; ancak insanoğlu işte, yadırgamıyorum.

o insanların çoğunda çocuk bereketiyle gelir, inancı hakimdir. lakin çocuk bereketiyle gelmez. ebeveyn yediğinden içtiğinden keser, sonra arta kalan parayı bereket zanneder. bazıları da çocuğu iş gücü olarak düşünür. bu sebeple çok çocuk yapar. yani anlayacağınız bu insanlar için çocuk; sorumlu oldukları bir candan ziyade daha çok bir gelir kapısıdır.

çocuk rızkıyla gelir diye düşünenlerdir. çocuk rızkıyla felan gelmez.hatta olan rızkınızı bitirir. o yüzden korunun.

ronaldo'nun 6 tane, backham' ın 4 tane, ali ağaoğlu nun bilmem kaç tane. bunlar tanıdığım fakirler.

fakirliğe olan öfkeyi, hıncı biribirinden çıkaran eşler...

prezervatif çok pahalı

arkadaşlar, doğumhaneden bildiriyorum dubaili hatunlar en az 6 çocuk yapıyolar valla, gayet de zenginler. bizim türk zenginler de o kadar olmasa da en az üç çocuk kafasındalar. fakirin çocuk yapacak hali mi kaldı artık.

(bkz: zengin parasıyla fakir karısıyla oynarmış)

her çocukta cennete biraz daha yaklaştıklarını düşündükleri içindir.

başlığın tamamını okudum, bu kadar sosyolojiden ve antropolojiden yolsun cahil bir grubu birarada görmedim.
tarımsal ya da sanayi alt sınıfının çok çocuk yapmasının nedeni cehalet değil iktisadidir. burjuva ya da aristokrat keyifleri olmayıp karın tokluğu ve birikim üzerine hayatını kuran alt sınıf için çocuk bir külfet değil, hane gelirinin arttırılmasına yönelik bir yatırımdır. feodal ilişki geleneğine dayalı bu bilinçsiz ama içgüdüsel olarak bilinçli sınıfsal üreme; tarım ekonomisinde toprağı işleyecek daha fazla işgücü, kapitalist ekonomide ev hanesine gelir getirecek daha fazla işgücü olarak vuku bulmaktadır. tarım toplumunda bir çocuk 6 yaşından itibaren hayvan güderek bu işgücüne katılırken sanayi toplumunda 10 yaşından itibaren bu işgücüne katılmaktadır. üstelik fayda maliyet orantısı yapıldığında tükettiği yemek, giysi vb. faktörlerde çocuk işgücü yetişkin işgücüne göre çok daha avantajlıdır. örneğin aynı kaportacıda çalışan bir çocukla bir yetişkinin öğle yemeğinde yediği yemek miktarı ve beklentileri birbirinden farklıdır. 20. yüzyıl başlarında çocukların fabrikalarda çalıştırılması, kırsal kesimde aşiret sistemini yaratan çok çocuklu aike yapısı boşuna değildir.
ama siz yine de cehalet filan diyin, ankaragücü-barcelona maçında da ankaragücüne bahis yapın; belki tutar.

insanlar neden fakir oluyor çünkü aileden zengin değilseniz kariyer mesleği sahibi olmak için iyi bir liseden üniversiteden mezun olmanız gerekiyor. bugün bunun önemi de tartışmalı ama bunu tartışmıyorum.

toprak sahibi olmadan başkasının adına ücretli çalışan tarım emekçisi zengin olamaz. toprak sahibi olup okumayan da zengin olsa da zihniyet olarak fakir kalır.

eğitim alanların da mesleki eğitim durumları ayrı kültürel eğitim durumları ayrı değerlendirilmeli zira her üniversiteye giden de vizyon olarak feodal tarım toplumunun çok çocuğun iş gücü ve yaşlılıkta bakım garantisi varsayımını aşamıyor.