geceye bir şiir bırak

mesanemde fingerdeyen kumullar
raylı kapıda tüneyen kumrular çifte
-atan atın adını addetme aden’den atılan

bağırsaklarım bağırsak da bağırmasak da
sarımsaklayıp saklamasak da o yoğurt
bizim yoğurdumuzdur

to be continued

saç tıraşı halen aynıydı ve hiç kilo almış bir hali yoktu; bakışları ketum , gözleri kısık kısık bakıyor . kendine çok zaman ayırdı , insanlardan bir şekilde sıyrıldı . yaşı otuzdu , yarın altmışına girecekti .

benden bilmeyin

istanbul'da bir fabrika
fabrikayı ben koymadım oraya
ben diyorum ki size
istanbul'da bir fabrika

fabrikayı işçiler çalıştırır
işçileri bir milyoner
ben diyorum ki size
fabrikayı işçiler çalıştırır

grev gittikçe büyüyor
grevi ben istemiyorum
ben diyorum ki size
grev gittikçe büyüyor

bini boşaldıkça biri doluyor
binini ben boşaltmıyoum
ben diyorum ki size
bini boşaldıkça biri doluyor

bu düzen beyler düzeni
bu düzeni ben yapmadım
ben diyorum ki size
bu düzen beyler düzeni

ortalık gitgide karışıyor
ortalığı karıştıran ben değilim
ben diyorum ki size
ortalık gitgide karışıyor

bir gün kıyamet koparsa
kıyamet kopsun istemiyorum
ben diyorum ki size
bir gün kıyamet koparsa

gençler kuytularda öpüşüyorlar
marulun vakti geçti
şimdi karpuzlar kızaracak
ardından fındık fıstık
ardından ayva
ayvayı sarartan ben değilim
ben diyorum ki size
gençler kuytularda öpüşüyorlar
ayvanın vakti

*hasan hüseyin korkmazgil

"ben asık olunca papara papara diye sarkı soylemek isterim
bir corba kaynatmak ve butun ac cocuklar doyana kadar icirmek isterim
mavis anne olunce huysuza kim bakacak diyen anaya benim masamda bir tabaga daha yer var diye haykırmak isterim
uyuyunca gecmeyen yaralara uyanınca gelen guzellikler hediye etmek isterim
polyanna yı ve hediyi yi bile oldurmek isteyenlerin oldugu bu kara dunyada
onları tum kotuluklerden korumak isterim
herkes tanrıyı arıyor cennete girmek icin
kimse iyi bir insan olup bu dunyada cenneti yasatmayı akıl edemiyorlar
ben aptalmısım
zekam kıtmıs
ama yemin ederim butun superzekalardan daha insanım.."

sen şiir yazma bacım
gözlerim kanadı büyüktür acım
değildir keskin kalemimden kılıcım
yazarken çıkarırım sayfalardan kıvılcım

gün eksilmesin penceremden
ne doğan güne hükmüm geçer,
ne halden anlayan bulunur;
ah aklımdan ölümüm geçer;
sonra bu kuş, bu bahçe, bu nur.

ve gönül tanrısına der ki:
- pervam yok verdiğin elemden;
her mihnet kabulüm, yeter ki
gün eksilmesin penceremden!
cahit sıtkı tarancı

(devrim, sana giden yoldu aslında)
16 yaşındaydık...
kimimiz afişe çıkardı geceleri,
kimimiz yazıya.
ben yazmayı severdim duvarlara;
emperyalizme hayır'dı!
kahrolsun patron ağa devleti,
yaşasındı partizan!
kahrolsundu faşizm....!

bir gece seni gördüm pencerende,
ne yazacağımı unuttum.
gelecek devrimde idi!

ama,
sen umuttun...

her gece o duvara;
‘'seni seviyorum'' yazmak gelirdi içimden!
racona ters düşerdi,
ben kahrolurdum,
bir bekçinin düdüğü yırtardı geceyi...

yeşil parkama gömülüp,
varoşumun, duman çökmüş karanlığında, kaybolurdum...

her gece o duvara;
seni seviyorum yazamadığım için,
bir polis panzeri ezerdi kalbimi,
coplar inerdi beynime,
her vuruşta seviyorum,
her vuruşta seni..
her vuruşta seni..
oysa...

oysa,
çakaralmaz bir kırıkkaleydi,
benim sevdam!
menzili kısa,
ve üreğimde patlamayan bir ağırlıktı...

devrim sana giden yoldu!
ne genç kaldım, ne devrim oldu,
militan kalbim, artık çok yoruldu....

(alıntıdır)

aman, kendini asmış yüz kiloluk bir zenci,

üstelik gece inmiş, ses gelmiyor kümesten;,
ben olsam utanırım, bu ne biçim öğrenci?

hem dersini bilmiyor, hem de şişman herkesten
iyi nişan alırdı kendini asan zenci,

bira içmez ağlardı, babası değirmenci,

sizden iyi olmasın, boşanmada birinci

çok canım sıkılıyor,
kuş vuralım istersen
ülkü tamer

dünya uzerinde var olabilecek tek siir budur. güzel olan tek şiir var, o da konuşma siiridir

değişir yönü rüzgarın
solar ansızın yapraklar;
şaşırır yolunu denizde gemi
boşuna bir liman arar;
gülüşü bir yabancının
çalmıştır senden sevdiğini;
içinde biriken zehir
sadece kendini öldürecektir;
ölümdür yaşanan tek başına,
aşk, iki kişiliktir.

ibrahim
içimdeki putları devir
elindeki baltayla
kırılan putların yerine
yenilerini koyan kim

güneş buzdan evimi yıktı
koca buzlar düştü
putların boyunları kırıldı
ibrahim
güneşi evime sokan kim

asma bahçelerinde dolaşan güzelleri
buhtunnasır put yaptı
ben ki zamansız bahçeleri kucakladım
güzeller bende kaldı
ibrahim
gönlümü put sanıp kıran kim

walking through the same
road and reaching for your waist
people puttin' us in wall of shame
no worries cuz yourself is wall of fame
in me...

kissing on your face, maybe some good taste
i dont care about pace cause i feel like your haste
i may be a waste, but it doesnt change
the love under the rock i have for you

no take it in your tone
cause i dont mind ringtone of the phone
the feeling i sometimes have for you so fond
wishing to feel it even if im low

tho' look at me, do you see?
the nonsense(?) drama in me
that lots of timelines made by me
there should be a way out
but i couldnt find yet
i wish to find it
before its to late

başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım gülhane parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
ben bir ceviz ağacıyım gülhane parkı'nda.
yapraklarım suda balık gibi kıvıl kıvıl.
yapraklarım ipek mendil gibi tiril tiril,
koparıver, gözlerinin, gülüm, yaşını sil.
yapraklarım ellerimdir, tam yüz bin elim var.
yüz bin elle dokunurum sana, istanbul'a.
yapraklarım gözlerimdir, şaşarak bakarım.
yüz bin gözle seyrederim seni, istanbul'u.
yüz bin yürek gibi çarpar, çarpar yapraklarım.
ben bir ceviz ağacıyım gülhane parkı'nda.
ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında...nazım...