gurbetçilere olan nefretin sebebi

gurbetçiler ikiye ayrılır;
almancılar ve diğerleri. bu almancılar ara form gibi bir şey. arada kalmışlık ile aidiyet buhranı içindeler. dedeleri türkiye'de köyden direkt alman şehirlerine gittikleri için medeniyet namına bir şey almamışlar. şayet büyükşehirlerde bir iskan edilip gitselerdi şu anda nitelikli bir topluluktan söz edebilirdik. ama edemiyoruz.
amcamın çocukları orda. zihniyetleri şu; allah'ın izni ile burada çoğalacağız ve şeriatı getireceğiz. güldüm tabii. ah ulan aptal almanya... neyiniz eksik almanya'da diyorum, adil istikrarlı ve berlin'de hakimler var... ezan sesi yok, şeriat istiyoruz diyorlar. olay mahalli evim olmasa onları eşeğin mabadına sokardım.

reise veriyorlar, reis şeriat getirecek diyorlar... 1 euro 50 küsur lira. reis tabii. bulgur mu.

full gösteriş yapıyor bir çoğu (emekçi kardeşlerim müstesna),adamlar almanya'dan direkt uçağa binip memlekete gitmek yerine sınır kapılarında son model arabayla bekliyorlar sırf trabzon'da, kastamonu'da köylüye hawa atacağız diye.
bayerische motoren werke.

hepsine değil, şunu söyleyene:
biz erdoğanı çok seviyor.
gel o zaman ülkene bak erdoğan amcan yönetiyor.

bir nefret yokta. yan komşunun kapısının önünde üç gündür eu plakalı bir audi duruyor. mevcut şartlarda babamı annemi falan kandırıp bir kaç taşınmazı elden çıkarırsam bizim kapının önünde aynısından olacak cinsten bir audi. o yüzden nefret değil, alım güçleri karşısında sitem kere sitem.

kıro olmaları.