hiç görmediği birine aşık olan insan

evet hiç görmediğim ve göremeyeceğim birine aşığım. çünkü*

ahterbin

valla demin kendi söyledi.

evet. yazı yazabilmek için kafamda bir adam uydurdum, ona aşık oldum ilişki yaşadık sonra beni terketti ben hâlâ aşk acısı çekiyorum. yazı da bitmedi, üstelik o adamı gerçek hayatta beklemeye başladım.........

sadece adını duyduğu bir yemeğe bayıldığını söyleyen insan gibidir.
bırak hiç yüzünü görmediği, birinin fotoğrafına bakarak aşık olduğunu söyleyen birinin dahi, cinsel yada duygusal yokluk içinde yüzdüğünü düşünürüm.

gece göremezsin. sabah ayık kafayla asla aynı hissiyatı vermez. ister olumlu ister olumsuz bir yanından kalk yataktan ayağa. ki genelde gülücüklü nötr bir tavır takınırsın. zaten kime ne dersin. kime ne.

ne alakaydı dün gece derecenizi test etmek için. tüm bunlar, bütün bir sigara ve kahve.

sabah kafa kazan. acilen, üçgen peyniri ekmeğin arasına bastırıp yemek ve gitmek gerekiyor. bok gibi bir mideyle uyanıp "teşekkür ederim fark etmedim uyandığını, şaşırdım :)))" dediğimiz kadının, gece verdiği yoğunluk akar gider çarşaftan. sabah olmuştur.

geceleyin, hiç görmeden yaşamaya devam etmenin en doğru karar olduğunu o sıralarda alır insan.

3 ay konuștuğum, konuşurken çok güldüğüm, hatta müzik bile gönderdiğim yazarı canlı görüşmeye ikna etmişimdir.

bana aşırı derecede absürt gelen olay.

yüz yüze gelmeden, sesinin tonunu duymadan, dışarıda nasıl oturur kalkar, cümle kurarken nasıl kelimeler seçer, nasıl bir yüz ifadesi takınır, o yüze bir ömür bakmak istenir mi gibi soruları film şeridi gibi geçirmeden tam olarak hangi kelebek uçuşuyor o midede.

gazdır efenim o, çare buscopan.

çok eskilerde kaldığını düşündüğüm biraz komik, biraz asosyallikten kaynaklı durum... insan dokunduğu, bir süre önce sevdiğini düşündüğünü kişiyi bile sevmediğini anlıyor, tanımadan, huyunu suyunu bilmeden neyi seveceksin? sadece sanalda konuşma, sanaldaki cilveleşme yeterli olur mu bir birliktelik için?

şimdi deneyim dediğimiz zaman kendi deneyimlerimizi biliyoruz ama ben mesela doğuştan görme engeli ile doğan birinin tüm hayatını bu şekilde yaşamış olmasıyla iç dünyasının nasıl şekillendiğini ve dış dünyayı deneyimlemesinin iç dünyasından nasıl etkilendiğini bilmiyorum.

belki parmak uçlarıyla yüzünün detaylarını hissettiği bir insanı algılaması onun deneyiminde bizim görme sistemiyle elde ettiğimiz deneyimden daha romantik bir algı oluşturabilir.

aşk zaten gözünde büyütmek. yani en nihayetinde algılanıyor olanın beyinde anlamlandırılması.

aslında gördüğünü sandığı birine aşık olması ile aynı kavram. yani gerçeklikte bi ilüzyon.
kafandaki yarattığın şeye aşık oluyosun sonuç itibari ile

gördüğüne aşık olmaktan iyidir aga

maldır.
aşk, içinde şehveti de barındıran bir kavram.
görmediğin insana şehvet riskli iş.
hiç tipin olmayan, hoşlandığın şeyleri karşılamayan bir insan olabilir.

bırak aşık olmayı muhabbet bile edemem.
o kadar da şekilci bir pisliğim.
ya tipsizin tekiyse ile ya aşırı yakışıklıysa ve beni beğenmezse arasında gider gelir her şeyi bk ederim.

rahat ol benimsin.

asla asla dememeyi öğreten hadise.

benim bir sevgilim var henüz tanışmadığım

(bkz: beni tanıdılar siz kaçın)

can sıkıntısı insanın başına ne sarıyorsa herkes onunla kurtulmaya çalışıyor, o kadar. beyninde film çevirmek lazım ki; onun zorbalığından kurtulup birgün daha atlatabilesin. herkes kendi imkanları dahilinde senaryolar yazıyor öyle olunca da. aşk masalları, kahramanlık masalları, cennetler falan. olmayacak şeyler. ulaşılınca rahatlanacağı garanti kutsal düşler, ulu amaçlar, idealler. kimsenin bir b.k yaptığı da yok üstelik. oturduğu yerden dünyaları kurtarmanın konforu ortaya çıktığından beri bu böyle. oturduğun yerden kahraman olduğun bir dünyada neden idam sehpasında slogan atasın ki? pek sevimsiz bir gösteriş biçimi. deniz gezmiş şu an yaşasaydı, o da tweeter ünlüsü olurdu ama şansına küssün, kahramanlık yaptığı zamanlarda tweeter icat edilmemişti işte. öyle olunca da o da idam sehpasından duyurdu o pek değerli sesini, sonra sesi kesildi ama kalbinde atıyor bazılarının. bu sonsuzluğa ulaşmanın ahmak çabasında internet her şeyi kayıt altına aldığından beri kalplere gerek kalmadı. öldükten sonra ben de ünlü olabilirim, hayattayken değeri anlaşılmamış van gogh misali. ne işime yarayacaksa artık. deniz gezmiş'in ne işine yaradı? kimin işine yarayan ne var burada?

aşk dediğin de işte cinsel yolla birinin kalbinde yaşama geyikleri, ha o, ha bu? ha devrim için, ha aşk için. o insanların tiksinç kan pompasında hayatta olmanın inanılmaz ülküsü.

elbette dallasa dönen sözlüğümüzde olduğunu öğrendiğim ve sözlüğümüzün arka odalarında hala dönen bişey. ama benim idolüm yıllar önce bir amerikada diğeri sanırım ispanyada olan iki kişinin sevgili olmaları. çocuk ısrar edince kız hayır diyemedim diyor. adsfafsd maalesef hayat o kadar kolay değil. uzaktan evet günü geçirmek konuşmak içn ideal belki ama devamı zor olabiliyor.