hiçbir neden yokken gelen mutsuzluk hissi

sık sık bu durum yaşanıyorsa hastasınız ve hemen doktora gitmeniz gerekir.

olmadık zamanlarda insanın başına gelebilen histir. başlığı görünce açıkçası çok şaşırdım. neyse ki sadece bana olmuyormuş böyle şeyler. düşünsenize günlerden cuma olmuş, hafta sonunun verdiği heyecan ve keyifle kalkıp işe gitmişsiniz. hele bir de o gün yoğun geçmiyorsa günü çay, kahve içerek çalışma arkadaşlarınızla goy goy yaparak geçiriyorsunuz. üstelik işe gitmeye yani pazartesi gününe daha üç gün var. işte tam bu halet-i ruhiye içindeyken mesai bitimine doğru niyeyse birden o pozitif enerji düşmeye başlar. bütün akşam ve tüm hafta sonu için yaptığınız planlar nedense artık pek de iyi fikirler değilmiş gibi görünür ve mesai bitip de dışarıya adımınızı attığınızda içinizi bir mutsuzluk sisi kaplar.

hiçbir neden yokken gelen mutluluk hissiyle ölümüne kapışır.*

instagrama bakmak yeterli oluyor herkes yurt dışına gidiyor hayatını değiştiriyor birşeyler başarıyor , güzel yerlere tatile gidiyor , eğleniyorlar sense onları izliyorsun hayatını yaşayamıyorsun lanet olsun.

ya kızmayın ama bu başlığı görünce bana "nedense" mutsuzluk değil, mutluluk hissi geliyor.
sabahın 5'inde bunu düşünmek için çok haklı sebeplerim var bakın.
gerçekten.
anlatsam inanamazsınız.
eylül ve yağmurlar falan.
(belki yarın hepinize anlatırım.)
çok da uzatmadan;
tanım: arıza olduğum için ben de ters tepki yapan başlık.

tuhaf bir duygu durumudur. bazen öyle bir anda gelir ki işler daha da ilginçleşir. aslında mutlu olmanız gereken bir olay vardır ama beş dakika güldükten sonra gülmenin ve mutlu olmanın anlamsızlığı vurur. öylece boş boş durursunuz. bazen de uyanır uyanmaz bu ruh halinde olursunuz. tüm gün herkesi tersler, etrafa negatif enerji yollarsınız.

kapalı havalar insanı daha mutsuz ediyor. soğuk güneş yok. bir büyük belirsizlik var hava da sanki yağmur yağacak belki güneş çıkacak. bir üşüyorsun biraz yürü sıcak oluyor. vücudun bile alışamıyor.

edit. bu başlığa daha önce de yazmışım vay be.
#2166073

ara sıra beni yoklayan fakat her geldiğinde beklemediği bir hışımla karşılaşarak topuklarını vura vura kaçan histir.

yeri geldi dibi gördük zaten.
hadi bakayım,
başka kapıya da gitme,kaybol!

vardır.
bir neden muhakkak vardır.

hiçbir neden yokken geldiğini düşünmüyorum. iç dünyanızda yolunda gitmeyen bir şeyler vardır. ama bunu daha kendinizede yüksek sesle söylememişsinizdir.

bazen gerçekten önceden kötü bir şeyler olacağını hissedersin

aslında nedensiz değildir, nedenin ne olduğunu tam olarak anlayamazsın sadece. geçmişte yaşadığın bir şeyin çok derinlerde hala yaşıyor olması da olabilir yada belki sadece gelecekten bir önsezi de olabilir. tahminler, görüşler çoğaltılabilir.

geldiği gibi gitmeyip kalan his. kira almak lazım.

az önce "ben fake değilim. benim fakeye benzer bir halim mi var? bana fake diyenlere kısaca orta parmağım hani" diyen emo kızın videosuna denk geldim. bilen bilir, milattan önce çok ses getirmiş, video viral olmuştu. bir yorumlara göz atayım dedim. bir sürü "olay nedir aydınlatın" yorumu var. tam yaş turnusoluna takıldık diye düşünürken bir kişinin "o zamanların instagram ortamını çok merak ediyorum" yorumu görünce ufaktan bir üzüldüm. mutsuzluk başıma vurdu. yorumu yazan kişi instagram olmayan zamanları tahayyül edemiyor. bense bilmem allahın ne cezası kuşağıyım; nasıl anlatayım başına 0 yazarak facebook'a girdiğimiz zamanları.

"hiçbir neden yokken gelen mutluluk hissi"nden daha tehlikesiz ve normaldir.

ortam güzel herkes eğleniyor, ben eğleniyorum amma velakin bir anda gelen o mutsuzluk hissi... nedeeeennnn

şu hayatta bir türlü mutluluğa alışamadığımız için sürekli içinde bulunduğumuz durum..

varoluşsal bir sorundur. var oluşumuzun temelinde bir miktar mutsuzluk olduğunu düşünüyorum. aslında bazen buna da ihtiyacımız var.

tam öyle bir şeyler olacaktı, mis gibi depresif takılacaktım spotify'de ebru gündeş çalmaya başladı kara gözlü çingenem diye. beni aldı mı bir oynama.
şimdi de serdar çalıyor.
çalma listemi düzenlenem lazım.