kediler konuşabilse sorulacak sorular

hangi gezegenden geldiniz ve bıyıklarınızın telepati özelliğini kullanarak aklımıza girip bizi yönettiğiniz doğrumu.

sorunlara değil çözümlere nasıl odaklanabiliriz?

neden tırmaladın onu. patine sağlık kanka.

bizim güneş isimli apartman maskotumuz konuşabildiği için benim için çok da sürpriz olmayan diyalog başlangıcı. gerçi bizi taktığı pek yok genelde emir verir kendisi; biz de itaat ederiz.

- kapıyı aç, içeri gireceğim. (tabii ki. bu yeterli mi?)
- asansörü de aç. eve girmem lazım. (hay allah. asansöre binince daral geliyor sana ama.)
- aç dedim. ikiletme bana. (kaçıncı kat?)
- sen kendi katına çık ben oradan inerim aşağıya. (iyi peki.)

kendisi zamanında sokaktan eve alınmış orta yaş bir kedi. ev arkadaşı diğer tekir hep evde yaşadığı için dışarı çıkmak istemiyor. fakat güneş'in avcılık gibi, koşturmak gibi antrenmanları var.

beni sevmemenizin şahsi bir sebebi var mı?

birader çizdiğin yerin izi kaybolmuyor farkında mısın?

dışarı çıkınca nereye gidiyorsun?

bak tatlım mamanı koydum, suyunu yeniledim, tuvaletini temizledim. içerde ağzımızın tadı ile oturmak varken nedennn miyavlayaraak evdee geziyorsunn? nedennnn?! sen beni çıldırtmak mi istiyorsun sarı kedi cevap ver?!

gerçekten benden nefret ediyorsun ama bensiz de canın mı sıkılıyor?

mahallenin kedi ihtiyacını sen mi karşılamaya çalışıyorsun, bu sene kaçıncı yavrulama bu kiiaazz. bir dur bir dinlen, ye iç yat biraz. makine misin kuzum sen. dünkü verdiğim sosisi önce yavrularına götürmeni çok takdir ettim helal olsun, patilerinden öperim

hangi galaksiden geldiniz..

mutlu musun? sana yetiyor muyum? hizmetlerimde bir kusur var mı? senin için ne yapabilirim?

şimdi biz insanlar sizi gelip seviyoruz birde minnoş hareketler yapıyoruz ya komik gözüküyor muyuz kedi kardeş?

kendi çocuklarıma "size iyi bir anne olabiliyor muyum" diye sorardım.

hepiniz kısırsınız, niye kardeşlerinin kıçını koklayıp duruyorsun kızım?

"olm sığır herifler, niye bu kadar garip garip hâl ve hareketleriniz var sizin? ruh hastası mısınız?"

şimdi kendi kedime direkt olarak 'sıkıntın nedir doberman köpeği terörist kedi?' diye bir soru yöneltmek istiyorum.

köydeki evin bahçesi bu. fotoğrafları annem çekmiş. şimdi gördüğünüz üzere birisi annemin dibinden ayrılmıyor. diğeri ise.... bizim kedi de hayatına batman gibi devam edebiliyor artık.



neyse yani demek istediğim şey (sokaktan kurtardığım, beslediğim, büyüttüğüm, veterinere götürdüğüm, maltını eksik etmediğim, uğruna aile bireylerini karşıma aldığım...) uzaktaki el arabasının dibinde duran sarı doberman benim kedi sezar. fotoğrafta yakında duran, uysal, sırnaşık, vefa sahibi olan kedi ise sıradan bir sokak kedisi. yani uzaktaki efkarlı olan duracell ve yakındaki sıradan çinko karbon pil.

şimdi
şimdi
sorarım sana ey doberman!
hayırdır koçum aslanım nedir senin derdin? anlat hele söyle.
sen bizim yavrimizken neden sezercik gibi takılıyorsun sürekli? insanı el-aleme rezil rüsva edersin.
misafirlikte 'ben bundan hiç yememiştim ve annem de bana şundan almiyordu zaten' diyen nankör bir velet gibisin.

bu ne efkar koçum aslanım? sen de mi coğrafya kaderini dert edindin?

valla neden 1 yere dogru kitleniyon derdim.