kendini sevmek

çok önemlidir. çünkü insan kendini sevmez ve kendi değerini bilmezse ne diğerlerine değer verebilir ne de diğerleri ona değer verir. göründüğü kadar da kolay olmayan bir şeydir. ama ne olursa olsun önce siz kendinizi sevin ve değerli olduğunuzu bilin gerisi gelecektir.

mutlu olmak için gereklidir.

bir başarabilsen dediğim.

başlığı okurken içinden canım kendim demektir. ya ben olmasaysım ne yapardım ya, canımın içi.

peçete ve arada kayganlaştırıcı ile yaptığım eylem.
evet arada kayganlaştırıcı kullanmak lazım. tahriş olur.

kendini kolayca affetmektir aynı zamanda.

en elzem şeydir.

kabullenmekle başlar, alışmakla devam eder. zordur ama başkasını tutarlı bir şekilde sevmek için gereklidir.

(bkz: intihardan uzak insanlar)

adı, ego olmasa, sevmek güzel şey, bi de kendini seviyosan.

kendimi seviyorum gerçekten bu kadar inanarak söylediğim bir cümle olamaz belki de

bir anne şefkatiyle, bir çocuğun merakıyla... zordur. affetmenin birinci adımıymış ayrıca.

sevildiğinizden emin olabileceğiniz tek sevgidir.

ergenlik döneminden çıkar çıkmaz keşfettiğim ve güçlü bir insan olmanın formülü olarak gördüğüm bir davranıştır.

ben kendimi çok seviyorum. bakıyorum aynaya diyorum ki 'sen mükemmelsin.' keşke kendime sarılabilsem. bazen bi espri yapıyorum, diyorum ki 'ironika sen harikasın.' bazen aklıma bir fikir geliyor diyorum ki 'sen efsanesin.' bir de aynanın önünden geçerken kendime göz kırpıyorum. kendimi seviyorum.

erken doğdum. baya erken. kafam kocamandı, vücudum da küçücük. allahtan ben büyüdükçe kafam sabit kaldı da, sonradan bir şekilde yırttık. öyle ki, kalem tutmam bile, liseye kadar standart olmadı. motor ve fiziksel gelişimim hep yaşıtlarımdan geriydi.

ben çirkin bir çocuktum. sınıfta kimse benim yanıma oturmak istemezdi. oyunlarına almazlar, pek sevmezlerdi. ne yalan söyleyeyim, aynaya baktığımda kusmak isterdim. kendimi sevemedim. kimse de beni pek sevmedi. hatta öyle ki, ailemin bile beni sevdiğini yeni yeni idrak ettim.

son beş senedir kendime ısındım. önce giyinmeyi öğrendim(bence), sonra da duruşumu düzelttim.

eskiden beni beğenmeyen insanlar, kariyer basamaklarını tırmanmamın da etkisiyle peşimde dolanır oldu.

velhasıl kelam, kendinizi sevin ve kendiniz için yaşayın.

aşırısı olmadığı sürece herkesin aslında kendini sevmesi gerekir.kendini sevmeyen başkasını da sevemez.zaten insan ilişkilerinin de sorunlarla dolu olmasının en temel nedeni de insanın önce kendini değil başkalarını sevmeye çalışmasıdır.

bu levele geldikten sonra hayatın güzellikleri size açılıyor. ben açıkçası kendimi çok seviyorum. kendim odaklı kararlar vermeye dikkat ediyorum. başkalarının yaptıkları kötülükleri umursayıp kendi sevgime zarar vermiyorum. kim ne yaparsa yapsın sonradan belasını buluyor zaten :)

açıklamada en zorlandığım nokta giyim konusu. kendimi seviyorum kendim için giyiniyorum. insanların bir başkası için laflarına kulak asmadan. bence en güzeli de bir kere yaşadığımız şu hayatta kendinizi sevmekten başlayın. sevgi güzellikleri çoğaltır.

hayatta kalmanın en kolay yoludur. günün sonunda kendimizden başka kimsenin aslında olmadığı da düşünülürse çok da mantıklıdır. kendini sevmekle b*k gibi bir insan olma arasında da ince bir çizgi olduğunu unutmayalım ama, kendimi seviyorum ben böyleyim değişmem kafasına götürebilir sizi aman dikkat.

kendini sevmeyen insan başkasını sevemez