kendini sevmek

bu çağın insanlarının çoğunun yapabildiğidir. öyle böyle değil baya iyiler bu konuda. yeri gelince narsist olacak kadar sevebiliyorlar.

kendine yapabileceğin en iyi iyilik.

hayatı,evreni ve baskalarını sevebilmek icin insanın önce kendini sevmesi gerekir.kendini seven insan etrafındaki her seyle uyumlu hale gelir.narsist ve bencil bir kişilik olmak insanın kendini sevmesinden ziyade mental açıdan hasta olmasından kaynaklanır.

hayatın anlamı ve tadını bulabilmek için elzemdir, öncelikli olmalıdır. sana sen değer veremiyorsan, kendini sevmeyi bilmiyorsan hiçkimse sana ne sevgi ne da güzel bir duygu gösterir. çaban beyhudedir.

bütün sorunların temelinde yatan gerçektir kendini sevmeyi bilmemek
herkes farkındadır ki güçlü karakterlerinin hepsi kendini sevmeyi bilir. güçlü olmak kendini sevmekle başlar hem kendini seversen öyle kolay kolayda kimse yıkamaz seni.

o kadar kıymetli bir şey ki bu.
19 yaşındayım, bir ay 23 gün kaldı 20. yaşıma. o kadar uzun süre sevmedim ki kendimi. ruhum dengesiz, bedenim ise çirkindi hep gözümde. kendime dair bir tane bile pozitif düşüncem yoktu. çocukluğumdan beri hep bedenimi örttüm, ruhumu gizlemeye çalıştım. ergenlikle birlikte çıkan sivilcelerim ve akran zorbalığı ile birlikte her şey çok daha kötü durumdaydı. üstüne üstlük belki de tek umudum olan üniversite sınavında da istediğim gibi bir sonuç alamayınca dünyam karardı adeta.
sonra ben hemşireliği yazdım. hiç istemeden okumaya başladım. hayatımda belki de ilk defa spor yaptım, 14 kilo verdim. saçlarım uzadı, hep hayal ettiğim gibi boyattım. zamanla derslerimi sevmeye başladım. ilk defa hoşlandığım bir erkeğe açıldım ve reddedildim. kısacası yaşamaya başladım ben. hayal kırıklıkları ile, acısı ve tatlısını hissederek yaşamaya başladım. bugün ilk defa bir şey fark ettim aynaya baktığımda, güzel bir genç kız gördüm o yansımada. gülümseyen, kendisini seven ve umutlu bir genç kız. mutluluktan ağlamak neymiş öğrendim bunu gördüğümde.
umarım herkes aynadaki o yansımayı sever, hayatı acısı ve tatlısı ile yaşar. mutluluğu hepimiz hak ediyoruz.

beyaz saçlarımla, zayıf vücudumla, sivilecelerimle ve gözaltı torbalarımla çok seviyorum kendimi. tüm bunlara rağmen mükemmel bir karakterim var. kendimi seviyorum artık çünkü birinin beni sevmesine ihtiyacım yok. tüm bunları, kendimi sevmeyi, kendimle mutlu olmayı sevgisizlik, ilgisizlik öğretti bana. eyyo her şeye rağmen 10 numara beş yıldız bir bacınız olduğumu düşünüyorum hihihihihiih
edit: bunca zaman kendimden nefret edip hayatımı zindan ettiğim için kendimden özür dilerim..

sevme deneyimi olan ve başkasını sevebilen insandır!

aksi hal söz konusu olamaz.

30 larımda farkettiğim bir gerçek. sen kendini sevmeden sevmen hep eksik kalır. kendine objektif olmadan davranışların hrp kusurludur. ayrıca dozunda bencillik olması gereken ve doğru bir davranıştır.

"nereye giderseniz gidin, kiminle karşılaşırsanız karşılaşın, asıl istediğiniz kendi sevginizdir." -louise hay

kendisini sevmeyen başkasını sevemez.
işe kendinizi sevmekle başlayın, sonra başkasını seversiniz.
kendini seven qızlar eqlesin.

senelerdir kendime öğretmeye çalıştığım olgu. çünkü insanın en çok kendini sevmeye ihtiyacı var.
tam olarak hangi seviyede olduğumu bilmiyorum ama eskiye nazaran daha çok değer veriyorum, kendime karşı daha az acımasızlaştım, daha az eleştirmeye gayret ediyorum.
aslında fark ediyorum da herkesten, herşeyden çok en büyük kötülüğü ben yapmışım kendime.
sait faik'in dediği gibi: "her şey bir insanı sevmekle başlar"
... ama önce kendini!

ölçülüsü özgüven getiren, aşırısı kibir ve ego getiren sevgidir.

sevebilen ve çalışan insan sağlıklıdır demis freud. ben de şöyle düzenleyeyim. kendini sevebilen ve çalışan insan sağlıklıdır. kendini sevemeyen insan dünyaya ve kendini seven insanlara hep içten ve derin bir kıskançlık besleyecektir.bu yuzden mutlu olsa dahi aklı hep bu mutluluğu hak etmediğine ya da bu mutluluğun onun eline şans sonucu geçtiğine inanacaktir . kendini sevmek demek insanin kendisine ozelestiri getirebildigi gibi ozşefkat de gosterebilmesidir. kendinin hakimi olan insan kendinin avukatı da doktoru da öğretmeni de olabilmelidir. yoksa hayati boyunca hep kendi yaralarını saracak birini, kendine bir şeyler öğretecek birini ya da onu eleştirecek ya da savunacak birini aramakla geçirecek ve bu aradıklarını bulsa da mutlu olamayacaktir. çünkü insan ancak mutluluğu kendi icinde bulabilir.

kendinle ne kadar barışık olursan çevreye karşı enerjin de o kadar pozitif olur. ilk önce sen kendini sevip kendinle barışık olacaksın ki insanlarda seni sevmek için bir nedene sarılsın. fakat her şeyin bir ölçüsü var, bunu abartıp egolarına yenik düşersen vay haline. kendi hayatının dengesini sağlamak senin elinde.

intihara meyilli olmamaktır.

ilk yapmak gerekendir... kendini sevmeden bir başkasını sevemezsin...

kendimi çok seviyorum. seviyorum yetmez, çok seviyorum. net ve dümdüz bir insanım dolayısı ile kimsenin beni yormasına da izin vermiyorum. şahaneyim, kendimi öpüp alnıma koyuyorum.

narsist ebeveynlerle büyüyenler için dünyanın en zor şeyidir.. sizi sevilmediğinize, hatta sevilmeyi hak etmediğinize, sevilmeye değer biri olmadığınıza öyle bir inandırırlar ki sizi sevmeye çalışanlara, size iyi davrananlara hep şüpheyle bakarsınız. içinizde öyle bir kusurluluk hissi vardır ki hasbelkader sizi sevmek isteyenlere hep duvarlar örersiniz..adeta duruşunla, tavırlarınla "beni anam, babam sevmemiş, ben eksiğim, ben yanlışım, ben kusurluyum, beni sevmeyin zaten benim iç yüzümü bilsen sevmezsin beni" dersin.. içinde geçmek bilmeyen korku, utanç, suçluluk, yetersizlik ve değersizlik hisleri vardır. öncelikle bu hisleri sahiplerine iade edip kendi özünle buluşarak kendini sevmeye başlıyor insan..özümüz, değerli, yeterli ve sevilmeyi hak ediyor. bunları bilmek önemli ama insan alışmayınca bunlara inanmakta güçlük çekiyor ama ısrarla kendimize telkinler, olumlamalar yapmak ve pes etmemek, içimizdeki çocuğa annelik etmek boynumuzun borcu.. insan kendini ya yargılar ya da sever. yargı ve sevgi aynı anda olmuyor, ne zaman canım sıkılsa kendimi yargılarken buluyorum kendimi ve hemen yargılamaya son verip "kendimi olduğum gibi seviyorum, kabul ediyorum ve onaylıyorum " diyorum. böyle böyle kendimi sevmeyi öğreneceğim herhalde, galiba, sanırsam...