köpeksiz sokaklar istiyoruz

doğayı mahvedip, evlerine konup yaşam alanları yok ettiğimiz yetmiyormuşçasına bir de onları gözümüzün önünden silmeye çalışıyoruz. onlarla yaşamak insanlarla yaşamaktan daha kolay, pekala bir vicdan ve merhamet sahibiyseniz. köpeksiz sokaklar değil, onları bizden koruyacak birilerini istemeliyiz asıl.

bunu savunanlara diyecek çok sözüm var da kafa sözlük üyeliğim uçurulur.

köpek kadar başınıza taş düşsün.

bakalım köpekler sizi istiyor mu? ha pardon köpeklerin dili yok değil mi vurun mazluma! peki çözüm ne marsa mı bırakacağız köpekleri? sorun çıkardıkları yerde belediye vs. bir çözüm ararsın da yaşayan hayvanı istememek nedir?

6 ay kadar önce bir koşu parkında yürüyüş yaparken orada olduklarından haberdar olmadığım 3 tane dev gibi sokak köpeği tarafından saldırıya uğradım. koşu yolundaydım, köpekleri bana doğru koşarken gördüğümde aramızda 50 metre kadar bir mesafe vardı bir an ne yapacağımı şaşırdım. koşmaya çalışsam yakalarlardı, ben de onlara karşı atakta bulundum. bağırdım, üzerlerine yürüdüm, yerden taş alıyormuş gibi yapıp bir parça çimen söktüm ve onunla korkuttum. sonuç olarak o 3 köpeği kendimden uzaklaştırmayı başardım. 25 yaşında, bu gibi durumlarda soğukkanlı olabilen biriyim. benim yerimde hamile, çocuklu bir kadın, yaşlı birisi, herhangi bir çocuk, engelli birisi, korkudan kitlenip kalan birisi de o an orada bulunabilirdi.
şimdi köpektapar arkadaşlar, bahsettiğim olayın yaşandığı konumda kediler, köpekler ve kuşlar için yapılmış yemlikler vs. mevcut ve benim yaptığım tek şey orada yürümek. karşımdan gelen iki kadına saldırmadılar, önümde giden orta yaşlı adama saldırmadılar fakat bana saldırdılar. cebimde bir kutu mama taşımadığım, oradan geçtiğim, hiç bir şekilde koşu yolundan çıkmadığım için şimdiden özür dilerim. biliyorum kesin ben bir şey yapmışımdır da ondan saldırmışlardır, yoksa bunlar hayvan falan değiller, genlerinde saldırganlık yok, ürkek hayvanlar. sitemizde oturup 15. kattaki evimizden çıkmadan hayvan sevgisi konulu duyarımızı kasalım değil mi?
bizim milletimizin huyudur, bir iş başına gelene kadar aksini savunur mağdur olunca da 'nerede devlet, nerede adalet?'
(bkz: köpektapar)

köpeksiz sokaklar istiyoruz diyen insanların olmadığı sokaklar istiyoruz!

kendimi bildim bileli köpek fobim var görünce tir tir titriyorum panik atak geçirdiğim bile oldu,yaşadığım yerde çok sokak köpeği var bu yüzden çoğu yere tek başıma gidemiyorum

barınaklar büyütülüp,hayvanlar için tüm imkanı sağlayacak hale gelirse şahsen bende sokaklarda bu denli çok köpek görmek istemem,siz köpeğe ters bir davranışta bulunmadığınızda size saldırmaz algısı var pek doğru bulmuyorum oynamak istiyorlar o anlık korkuyla tedirgin davranışlar sergilenirse gayet de saldırabilir ne yazık ki örneklerini çok gördük:(

medeni bir ülkede sokak köpeği diye bir şey olmaz ama bu medeniyetin sebebi değil sonucudur.

ana sorunları çözsek sokak köpeği diye bir şey kalmaz ama sanmıyorum. burası artık hindistan pakistan ayarında bi ülke. köpeklerin bacağını kolunu kopardığı insanlarla çocukların haberi sıklaştı.

biber gazı bulundurun. olası bir saldırıda sıkarsınız. başka çözüm yolu yok.

sokak köpekleri ve bakımları yapılmayan üzüntüden kahrolan köpekler bizim sonucumuz. siz hediye niyetine hayvanları alır sonra yavru köpek az biraz büyüyünce sokağa atarsanız sokak köpekleri tabii olur. avrupadaki gibi güzel işleyen barınaklarınız olur (ve burada çalışanlar hayvanları sever sayar hayvanlar eceli gelmeden çok kaldı diye öldürülmez) o zaman diyelim ki sokak köpekleri barınağa yerleştirilsinler. ama durum bundan çok uzak.

ben de hayvan nefreti olan insanlarla aynı havayı solumak istemiyorum. çünkü bu kadar acımasızlık başka bir boyut kusura bakmayın.

sen isteyebilirsin ama insanların geneli rahatsız değil bu durumdan. müdahale temiz oyna devam o yüzden

sokaklarda saldırgan köpekler var evet. bunlar genellikle sürü halinde dolaşan, çok fazla bir arada olan köpekler oluyor genelde. bunların çözümü elbette ki vardır, bulunur ama kesinlikle köpekleri sokaklardan uzaklaştırmak değildir. hayvan fobin olabilir, anlarım. ancak sadece tek derdi karnını doyurmak olan bir sokak köpeğini rahatsız etmediğin takdirde o da seni rahatsız etmez. bence sizin derdiniz köpek korkusu falan değil, sokakta köpek görmek ki buna da çok üzülüyorum fobi diyerek kendinizi hayvan sevgisi gibi masum bir şeyi tatmaktan alıkoyduğunuz için.

ben hiç yere tüküren, sigarasını yolda içip insanlara üfleyen, bakışlarına laflarıyla insan taciz eden, kırmızı ışıkta beklemeyen(!), toplum düzenini bozan hiçbir köpek görmedim. hatta eğer dikkat ederseniz kalabalık insan topluluğu arasında yürüyen bir köpek hiçbir insanı rahatsız etmeden yürür gider, hatta kimseye dokunmamaya çalışır. emin olun siz, onların farkında olmadığınız kadar onlar sizin farkında.

ülkemin en sevdiğim yanlarından biri de sokaklarda bir sürü kedi ve köpek görmek. ancak sizin zihniyetinizde olan, sokak hayvanlarından rahatsız olan hatta ve hatta onlara eziyet edip, işkence eden insanlar(!) yüzünden benim rastladığım bütün sokak hayvanları korkak bir şekilde yaklaşıyor insanlara.
hayvansever olmak demek, "insanlardan nefret ediyorum, en iyileri hayvanlar" demek değildir. kaldı ki insan -gelişmişlik sebebiyle- canlılar arasındaki en tepedeki varlıktır. ancak bu size fazladan tüketim hakkını sağlamadığı gibi sokaklarda hayvan olmaması hakkını vermez.

fobin olabilir, hoşlanmıyor olabilirsin. ama sokaktaki köpeğin gözlerine bakınca bir sevgi kırıntısı bile hissedemiyorsan kusura bakma, sen insan olmanın en temel özelliğini taşımıyorsun bile. sevginin en masum halidir o köpeğin gözlerine bakıp iç geçirmek. bu yüzden size nefret beslemiyorum, sadece böylesine bir canlıya karşı sevgi besleyemediğin için üzülüyorum.

bu siz onlara zarar vermezseniz onlar da size zarar vermez tezine pek inanmıyorum. sevgili köpektapar kardeşlerimiz çete halinde gezen sokak köpeklerinin her yaş grubundan insan için tehlikeli olduğunu kabul etmiyorlar. köpekler de kurtlar gibi kendi bölgelerini çiziyorlar ve bölgelerine giren herhangi bir canlıyı tehlikeli olarak görüp saldırabiliyorlar.

e köpekler de giderse nasıl tahammül edeceğiz size?

ben de sokaksız köpek istiyorum. ah insanoğlu sanki dünya senin malın. sokağı da sahiplen, ormanı da sahiplen yetmedi uzayı da sahiplen.

şu anda* sokak hayvanlarının ekosistemdeki yeri nedir acaba?

tek amacı karnını doyurmak olan bir hayvan demiş bir yazar. madem öyle bu aciz* hayvanların düzenli beslenebileceği barınaklarda yaşaması neden bu kadar sorun oluyor?

köpeklerin sokakta yaşamasını istemek, barınaklardaki kötü durumdan mı, neden oluyor?

soruları bilmediğimden soruyorum. önyargısız şekilde cevaplayacak bir yazar çıkarsa sevinirim.

köpeksiz sokaklar için canlıların canına mı kıyılsın? barınak adı verilen cehenenme mi kapatılsın? hangisini tercih edersin?

köpeksiz sokak ne demek? kuşsuz gökyüzü de ister misiniz ya da balıksız deniz?

köpekleri ne suçu var ? dedirten başlık.

benim ömrümün %70'inin geçtiği yer olan istanbul/uğur mumcu'da köpek sorunu maksimum düzeydeydi. etrafı ormanlık alan dolu olduğu için bakamayan herkes gelip köpeğini bırakıyordu. dobermandan, sibirya kurduna kadar sokakta çeşitlilik vardı.

insanı aydın olduğu için başta tüm köpeklere iyi bakıldı. doğal olarak çoğalmaya başladılar. doğan yavruların bilmediği için araba tekeri altında kaldığını gördüm ben. aynı şekilde büyük köpeklerde araba tekerleklerini ısırmaya çalıştığı için altında kaldılar.
sonra köpekler iyice çoğalınca bölge edinip gelene gidene havlamaya, gelen yabancı köpeklere saldırmaya ve kötü niyetli tipler tarafından dövüştürülmeye başladılar.

yani şöyle düşünün köpek sizle oyun oynamak için koşuyor ama korktuğunuz için ters tepki verip, köpeği afallatiyorsunuz. yada köpek koşuyor, korkan insanları gördükçe oyun oynadığını sanıp kovalamaya başlıyor. buraya kadar sorun sadece korkan insanlarla ilgiliydi ki onlarida millet koşma birşey yapmaz diye cesaretlendiriyordu. gerçekten amaçları sadece oyun oynamaktı.

belli bir zaman sonra sürü haline geldikleri için agresif hareketler yapmaya ve gerçekten saldırmaya başladılar. öyle bir noktaya geldi ki sokakta kedi göremez olduk. çünkü tüm kedileri parçaladılar. gram zararım olmadığı halde bana bile saldırdılar. düşünün gece vakti eve gidiyorsunuz bir anda sokakta sadece sen ve etrafını sarmış, sana havlayan bir sürü köpek. fırsatını bulan daha da yaklaşıyor ve iyice korkutucu oluyor. ben ordan onlara bağırarak kurtuldum ama korkudan kalp krizi geçirmeme ramak kalmıştı. bunu yapamayan insanlar oldu. kimi korktu düştü, kimi ısırıldı, kimi sırf korktuğu için saat 8 den sonra dışarı çıkamadı.

gerçekten iyi bakıldılar. hiç biri zayıf yada hasta değildi. ama sürü haline geldikleri an agresif oluyorlardı. öz teyzeme hergün yemek verdiği köpek saldırmaya çalıştı da, teyzem azarlayınca köpeği utanıp gitti.

sonraları birilerinin çoluğu çocuğu, yaşlı anası falan ısırılınca zehirli et bıraktı bazıları. sayıları azalınca agresiflik bitti neredeyse. bunun öncesinde barınağa alınmaları için insan gibi yazı yazmıştı herkes ama alınmadı hiç biri.

bunun çözümü çip takmaktır. suçlu, hayvanı alıp sokağa atandır. onu bu duruma itenlerden, her masrafı aynı nafaka gibi alınmalı. o hayvana da, o parayla kral gibi bakılmalı. hatta çiftlik tarzı bir yerde, insanlarla buluşturulmalı. mesela köpek almak isteyen aile yada sevmek isteyen oraya gitmeli. yardımını ve sevgisini orada göstermeli.

devlet devlet olsa çoktan yapılırdı bunlarda,kime konuşuyoruz ki. aynı bir tozun rüzgarda savrulması gibi, bu fikirlerde boşlukta gezecektir. 4m"n4 koyduğum siyasileri adam olsanız keşke.

niye bilmiyorum ama bu başlıkta köpeklere karşı bir nefret varmış gibi hissettim. köpeklerden korkan insanları anlayabilirim çünkü bu durumun ellerinde olmadığını biliyorum. “köpeksiz sokaklar”dan kasıt köpekleri zehirlemek, öldürmek ya da hastalık yuvası barınaklara tıkmaksa işte bunu anlayamam. pü ahlaksız batı diyenlerin iş sokak hayvanlarına gelince bir anda batıyı örnek göstermesini de anlayabilmiş değilim.
ha peki köpeksiz sokaklar mümkün mü? bence evet. devlet bunu düzgün bir şekilde, o hayvanlara zarar vermeden yapar mı? hayır. o yüzden korkuyorsak olabildiğince uzakta durarak, korkmuyorsak elimizden geldiğince besleyip yetişkinlerin kısırlaştırılmasını sağlayarak birlikte yaşamayı öğreneceğiz. bu canları barınaklara tıkmak, öldürmek, zehirlemek çözüm değil. olmamalı.
ayrıca etkili hayvan hakları yasası için kamuoyu oluşturmak da önemli.
sahiplenmelerde devletin denetim yapması şart.* barınak şartları iyileştirilmeli* ve olabildiğince fazla hayvan kısırlaştırılmalı. hayvanlara uygulanan şiddete caydırıcı cezalar getirilmeli. kontrollü şekilde üretime devam edilse de evcil hayvan üreticileri mutlaka denetlenmeli. güvenilir derneklerle belediyeler ortak çalışarak sokak hayvanlarını beslemeli ve barınak sağlamalı. şu an aklıma gelenler bunlar ama bu liste uzayıp gider.
bunlar yapıldığı takdirde belki köpeksiz sokaklarımız olmaz ama sokaklarda çok daha uysal, sağlıklı ve zararsız köpekler olur. kısırlaştırma ile de yıllar içinde sokakta yaşayan köpeklerin sayısında ciddi bir düşüş yaşanır.

son olarak
eğer imkanınız varsa ve terk etmek için bahaneniz yoksa lütfen bir evcil hayvan sahiplenin.
çok uzun oldu buraya kadar okuduysanız teşekkür ederim.

destek bulmasına üzüldüğüm kampanya. fakat bir şey diyemiyorum. bu öyle uzaktan duyarlılıkla olabilecek bir şey değil, sevmeniz lazım bir canlıyı, kendi türünüzden olmayan bir canlıyı. öğrenmeniz lazım türler arası sevgiyi. görmeniz lazım onların o koşulsuz dostluğunu. sevgi öyle abartıldığı gibi güdüsel bir şey de değil. öğrenilen, öğrenilmesi gereken, öğrenilmeyi bekleyen bir şey.