mutlu olma yolunda en büyük engel

mutlu olmaya zaman ayıramamaktır. mutlu olmak için gerekli zamanı bulamamaktır.
hep bir mücadele, hep bir feragat, hep bir erteleme.
nihayetinde boşa geçen seneler...

insanın kendisidir.

(bkz: ben ve kendim)

türkiye'de yaşamanın yanında bir de aile evinde yaşamak. her gün kavganın, gürültünün olduğu bir evde yaşarken değil mutlu olmak mutlu olmaya çalışmak bile çok zor. ne zaman mutlu olacağım, bilmiyorum. mutluluk nasıl bir şey onu da bilmiyorum sanırım.

… mutsuzluğu hissediyor olmak bir mutluluk sebebi. mutlu olmak için o kadar çok sebep var ki, engel bulmakta zorlanıyorum. uzak yerlerde aramamak gerek mutluluğu. ne kadar uğraşırsan bir şey için o kadar zorlaşır ona ulaşmak. sadece baktığında görebilmek gerek.

yozgatlı olmam.

"mutlu olmak zorundalığı"

mutlu olmanın önündeki en büyük engel olmak zorunda hissetmenizdir. bunu hissettirende toplumdur, medyadır ve niceleridir.

mutlu olmayı bir sonuç zannetmemizdir

mutluluk üzerine düşünmek...
mutlu insanlar mutlu olup olmadıklarını sorgulan bir frekansta değillerdir zira.

geçmişe takılı kalmak

türkiye de yaşıyor olmak.

kendim.
herseyi kendime zehir ediyorum. mutlu olma ihtimallerimi pic ediyorum hep.

genelde paradır. param olsa çalışmak zorunda hissetmem ve mutlu olmak için yazmak yeter bana.

önyargılar, peşin hükümlülükük, benmerkezcilik.

geri zekalı olmam.

kişinin kendisi. kendi yerine başkalarını önceliği yapması. bir de beklemesi. “beklersen sana verileni alırsın, harekete geçersen istediğin her şeyi.”

genel olarak annem. sağolsun en ufak tebessüm ettiğimi hissetse yüzümden silmenin bir yolunu bulur.

sağlık yerindeyse paradır. çok para herkesi mutlu eder. paraları harcarken başka şeyleri düşünmeye vakit kalmaz. eve gelince tüm vücudunuz sızlar. avm gezmekten tabanlarınız su toplamıştır. ama bu da dert değil. yarın da masaj yaptırır, nem maskeleriyle ayakları şımartırsınız.

olağanüstü büyük mutluluklar beklemek.

ruh ve akıl sağlığınız yerindeyse küçük şeylerle de mutlu olmaya çalışmanız gerekir. büyük mutluluklar öyle ne herkesin hayatına mutlaka girer ne de beklemekle ya da uğraşmakla yaşanır. siz küçük olanlarla idare ederken bir de bakmışsınız ummadığınız bir yerden gelmiş daha büyüğü.

yani kısaca bir ön kabul olması gerekiyor bu işte, üzülmemek için: hayat herkesi mutlu edecek şartları oluşturmaz. mutlaka hayatımızın bir yerinde kuduracağımız kadar harika bir mutluluk yaşamayacağız hepimiz. bunu kabul ederseniz, o beğnemediğiniz, hatta farkına bile varmadığınız küçük mutlulukların aslında ne kadar kıymetli olduğunu o zaman göreceksiniz.