oku iş bul evlen çocuk yap öl

artık okuyarak işsiz kalıyorsun , iş olmadığı için evlenemiyorsun herşey para çünkü , çocuk artık yok , sadece ölmeyi bekliyorsun.
paraya laf eden olursa da kesin parası vardır lan

işte bu yüzden diyoruz " hayat boş pompala coş" yada koş.

hayat bu maalesef. hep farklı bir şeyler bekliyoruz ama normal hayat böyledir.

kafede çalışırken benden 3 yaş küçük kadın yaşımı öğrendiğinde "olsun, bana abla diyebilirsin" dedi. "neden?" diye sorduğumdaki cevabı da "ben evliyim, çocuklarım var ya? ondan" oldu.
alaycı bir bakış attıktan sonra "boş yapma da boşları topla" dedim. "tamam abi" dedi.
evlenince seviye falan mı atladığını sanıyodu acaba?

t : hayatı ilerlemeli bilgisayar oyunu gibi yaşayanların mottosu. araya erkekler için askerliği de sıkıştırmak gerek.

bazı basamakları atladım. ölme basamağını değil daha öncekileri. mesela okudum askerden geldim iş buldum ama tam evlendirilmeye çalışılırken pusuyu fark edip ruslar pusu kurmuş sırp keskin nişancı var sniper var albdülhey dedim ve ormana daldım.

şimdi ormanda kedimle mutlu mesut yaşıyorum .

demek ki hepsini yaptım, sonuncu adıma geldim.
ne yazayım ben şimdi buraya.
allah uzun ömür versin.

herkes nasıl mutlu oluyorsa öyle yaşasın.
böyle yaşamak sizi mutlu ediyorsa böyle yaşayın. etmiyorsa kendi yolunuzu çizin. ohh be.

iş bulda kaldık. bi' ölmesi kaldı.

hayatının bir anlamı olmasını istiyorsan biraz tasavvuf okumaları yapmanı tavsiye edebilirim. inançsız olduğum vakitler de dahil, son dönem batı düşünürlerine kadar ne okuduysam hiçbiri bana derinlikli gelmedi. kendi kendimi kandırıyor gibi hissetmiştim. çocuk kitabı gibi geliyordu diğer felsefe kitapları işte, bir kez o şuur seviyesini ucundan yakaladığın zaman bunları yaşıyorsun.

iki yerden fire verdiğim durumdur. pardon hala yazabildiğime göre üç.
*

"okuyama, düzgün iş bulama (ya da hiç bulama) dolayısıyla evleneme (ya da evlen rezil ol) " sonra öl.
varılan durak aynı.

kim ne derse desin birçok kişiye zaman zaman gayet cazip gelendir.

çoğu insana bunaltıcı gelen ama bunları düşündüğümde benim mutlu olduğum bir döngü.

okurken yaşanan o deneyimler, mutluluklar, sınavlara beraber çalışmanın verdiği zorluklar, bir dersten kaldığında döktüğün gözyaşı, dostluklar, aşklar. iş bulup kendi paranı kazanınca o özgürlük hissi. kendi paranı harcarken yaşanan tatmin. ne kadar zor bir işin olsa da maaş günü yaşadığın gurur. arada ailene bile destek olmanın o insanın içini ısıtan sıcaklığı. onların gözlerindeki mutluluk. evlenmek, birinin seni ve senin de birini hayatının sonuna kadar beraber yaşamayı düşünecek kadar çok sevmen. beraber bir hayat geçirmen. kavgasıyla, gülmesiyle, hastalıkta, varlıkta ve yoklukta. sonra anne baba olmanın o anlatılamaz muhteşemliği. hayatta eşinden, annenden, babandan, herkesten daha çok sevdiğin bir varlığa bağlanmak. kendini ona adamak. onun için yaşamaya başlamak. kendi hayatında tüm deneyimlerini yaşarken fark etmemek ama onun büyümesine tanıklık ederken insan olmanın güzelliğinin bilincine varmak. sağlıklı ve mutlu bir şekilde yaşlanmak. tonton bir nene olduğunda gençleri eski anılarınla darlamak. güzel günleri düşünürken uzaklara dalıp giden bakışlar, hayallere dalıp soğutulan çaylar. ve sonunda ölmek. huzur içinde. yaşadığın hayat için oh be dünya varmış diyerek. tüm acıları, mutlulukları geride bırakıp huzura kavuşmak.

yetmez mi? bana yeter.

muhteşem döngü.

bizi mahveden döngü.

oku kısmında loopa girdim, çıkamıyorum resmen. sanırım çocuğu da okurken yapacağım bu gidişle. umarım okurken ölmem. şu zoraki döngüyü bile düzgün yapamıyorum ya niye böyle oldu ki? haha.

aklıma dövüş klübü filmini getiren başlık.

evlen ve çocuk yap bölümünü düşünmüyorum neyseki

sistem bir şey yapmıyor artık ne yapıyorsak biz yapıyoruz kendimize çarkları güzel döndürüyoruz.

muhteşem bir döngü.

ilgili cümleye bakınca insan ürküyor ama :
okurken güzel bir hayat yaşanabilir.
sevdiğiniz işi yaparak gayet mutlu iş hayatına sahip olabilirsiniz.
ruh eşinizi bulup evlenirseniz bu mutluluklar kat kat artar.
bir de üstüne güzel bir çocuk yetiştirirseniz her şey tamamdır. gönül rahatlığıyla ölebilirsin. ölüm kısmı hâlâ ürkütücü gelebilir ama şunu unutmayın bu hayatta birşeylerin hem anlamlı olmasının hem de o kadar da anlamlı olmamasının tek sebebi ölümdür. yani ölümsüz olsaydık hayatta hiçbir şeyden keyif alamazdık.