ot gibi yaşadığı halde günlük tutan birey

ot gibi yaşarken düşünmeye çok vakit oluyordu. düşüncelerin giradabından kurtulmanın da tek yoluydu yazmak. yazarken de alay ederdim. "hem bi' bk yaptığın yok sayfalarca laga luga yapmışsın"

ot gibi yaşıyor gözüksek de hepimizin bambaşka yaşamları var, içinde bambaşka fırtınalar kopuyor. kimin ne yaşadığını bilemezsiniz. dolayısıyla “ot gibi yaşayan” birisinin bile kaleminden kendi hayatına dair şahane yaşam hikayeleri, hayat dersleri; belki günlük yaşadığı olaylara bakış açısından farklı perspektifler çıkabilir. bence böyle bakmak gerekir. tutunuz efendim, günlük tutunuz. yazınız.

ot gibi yaşama deyimi kendine özgü bir durum olsa da bok gibi yaşamaktansa ot gibi yaşamayı tercih ederim.

siz de tercih edebilirdiniz ama etmemişsiniz. *

insanın bunu yapması gerekiyor.hatta kendi duygularını da yazmalı ki iyiye mi gitmiş,kötüye mi gitmiş,hayatında neler olmuş. o zaman gitmeli ve okumalı.

ilkokuldayken de öğretmen günlük tutturuyordu abi her gün ne yazayım okul ev gariban bir hayat. tabi ben yalan dolan yazıyordum yok bugün şuraya gittik yok bugün bunu yaptım. saçma sapan şeyler filan

bugün de yazacak bir şey bulamadım günlük..
hayat seni günlüğüme şikayet ediyorum.
yaşar nuri kuran'a havale edin, şikayet edin o yapması gerekeni yapacaktır. şaşmaz...
derdi.

kime göre neye göre.
misal bana göre ot gibi yaşayan ile karşı taraftakinin ot gibi yaşam anlayış farkı var.

kendinizin ot gibi yaşadığını düşündüren doyumsuz düşünce nedir?
bunu doyurmak için çabalarınız nedir?

edit: haa bir de bok gibi yaşayacağınıza var ot gibi yaşayın.

mantıklı bașlık. neticede sürekli yașamadıklarından dem vurarak defteri doldurmaktansa, bir șeyler yaşayıp hislerini zenginleştirmek senin elinde. hayatı bardağın boș tarafından tüketmek çok doğru değil.

dedi yalnız adam.

türkiyede yaşıyordur.

sevgili günlük bugün bu siyasi gelişmeler oldu diyip, başlık atsa, içerik yazmasa bile yeter.

belki ileride montaigne olacaktır, önü kesilmemelidir. ve en iyi ihtimalle kimse yazdıklarından tek kelime anlamasa da herkes 'hmmm çok mantıklı' diyecektir.

ben bugün sucuklu yumurta yedim, sabah uykum vardı, sınıfta sessizce osurdu*m falan yazıyorum. başka türlü dolmuyo.

bugün baharatlı ot yedim sevgili günlük.

günlüğe sadece gün içerisinde ne yapmış olduğun yazılmaz aslında. gün içindeki fikirlerinden , hislerinden bahsedebilirsin. o gün seni neyin mutlu ettiğinden ,neyin keyfini kaçırdığından bahsedebilirsin. bunları yazdıkça ve zaman geçtikçe kendi fikirlerindeki ve hislerindeki farkı gözlemlemiş olacağın için sana neyin iyi gelip gelemeyeceğini bulabilirsin belki. ya da hepsini geçtim, sadece bu duyguların anı olarak kalması için bile günlük tutulabilir fikrimce.
bedenen ot gibi yaşıyor olmak günlük tutmaya engel olmamalı. çünkü bu senin kafanın içinden geçen düşünceleri engellemez. ki bence sabah şu saatte uyandım, bir baktım yağmur yağıyor gibi tutulan günlüklerdense hislerin, düşüncelerin,hayallerin yer aldığı günlükler daha etkili oluyor günlüğü tutan kişide.

ilkokuldan kalma alışkanlık. öğretmen alıştırdı diye tutuyordum.

kim ne derse desin, yazmaya devam etmesini tavsiye ettiğim şahıstır çünkü başkalarının onun hayatı hakkında "ot gibi" demesinin bir önemi yok. kaldı ki, günlük tutmak, sadece gün içinde yaşadığın olayları yazmaktan ibaret değildir. hayaller, duygular, düşünceler vs. her şey, günlüğe yazılabilir. günlük tutmak, aslında bir bakıma kişinin kendi kendine konuşmasıdır ve içedönük kişiliğe sahip olanlar, günlük tutmaya daha meyillidir çünkü dış dünyaya kendilerini açmak, onlar için daha zordur, insanlarla konuşurken belki ağızlarından bir cümle çıkar ama akılarından binlerce cümle geçer ki bu cümlelerin kaleme alındığı yer de genelde günlüklerdir. içedönük kişiliğe sahip olanlar, güçlü duygulara sahiptir, sezgileri yüksektir, gözlem yeteneği daha gelişkindir ve genelde asosyaldirler ki bu yüzden insanlar, onların "ot gibi" bir hayat yaşadığı yanılgısına kapılırlar ama onlara karşı önyargılı olunmaması gerektiğini düşünüyorum çünkü, iç dünyalarındaki düşünsel, duygusal ve sezgisel zenginlikten dolayı kendilerini ancak yazarak, sanat eserleri yaratarak ve müzik yaparak ifade eden insanlar olmasaydı, ne okuyacak bir eser, ne izleyecek bir film, ne de dinleyecek bir müzik bulurduk.

günlük tutmayı hiç sevemedim ve sevmiyorum. bence günlük tutmak dünyanın en şuursuz ve tehlikeli hareketi.. düşünsenize tüm sırlarınızı ve hayatınızı bir deftere kayıt ediyorsunuz. kimin eline geçerse, tüm hayatınızın canına okunur.

bence göz göre göre aptallıktır günlük tutmak. kendi ebeveynlerinize dahi güvenemezsiniz çünkü çoğu güvenliğinizden endişe ettiğinde ya da rast gele bir yerde o defteri bulduğunda açar sonuna kadar okur.
“ay bu evladımın özeli “ diyerek kimsenin defteri kenara itekleyeceğine inanmıyorum sonra bir bakıyorsunuz tüm standartlarınız kısıtlanmış, elinizden her şeyiniz alınmış( 18 yaş altıysanız) , üstü iseniz daha fena bu sefer psikolojik baskı ve mobing başlıyor.

türklerin genel ebeveynlik alt yapısı kaygı bozukluğu ile doludur. kimse “ bu benim evladımın hayatı, burnumu sokamam” demiyor. anne ve baba olmanın doğasında paranoyaklık ve kontrol etme sapkınlığı var. çok nadir insan gerçekten bilinçli çocuk büyütüyor bu ülkede. onlarında zaten üst seviye ya da kültür düzeyi aşırı yüksek ailelerden geldiğini düşünüyorum.

bu yüzden kendi hayatınıza ait hiç bir detayı bir yere kayıt etmemeli veya yazmamalısınız. kendinizle ilgili veri depolamayın, hayalet olun. aksi tavırlarla, potansiyel risk doğuruyorsunuz. herkes, her şeyinizi kullanabilir. tek bir defteri ele geçirmekle, tüm hayatınızın dengesi ile oynayabilirler.


risk almayın, böyle cocuk hayalperestliğine sahip olmayın.

içini boşaltmayıp etrafa mı saldırsın? zaten insanlar barut gibi, bırakın bildikleri gibi zararsızca deşarj olsunlar.

siz okuyun diye yazılmadığı için sizi neden bu kadar enterese ettiğini anlayamayan bireydir. siz gidin macera romanı tadında günlükler tutun. insanları rahat bırakın.

faaliyetleri sıradan olsa da içinde yaşadıkları ağırdır. biz bilemeyiz ancak sahibi biliyordur. her boka burnunu sokup yorum yapma timi bunu da es geçmemiş maşallah.