parayı bulunca değişen insan

bir çok filme de konu olmuştur. mesela ihtiyarlara yer yok filminde 1 çanta para bulan sıradan vatandaş bir anda hayatını farklı yaşamaya karar verir.

ben mesela bir çanta dolusu para bulsam ne yaparım sorusuna cevap olarak polise veririm ya da sahibine ulaşmaya çalışırım derim ama parayı bulduğumda gerçekten nasıl bir insan olduğumu anlarım.

doğru davranış kimse bakmıyorken ya da bilmiyorken yapabildiğimiz davranış. asla ortaya çıkmayacak olsa parayı alacak adam, sırf yakalanırım korkusu ile polise gidip teslim ederse gerçekten ahlaklı biri olmuyor. çünkü kendisinin olmayan bir parayı almaması gereğini hissetmiyor sadece ceza almaktan korkuyor.

bu nedenle çocuklara ahlaklı olmayı öğretmek için ödül ve ceza sistemi kullanılmamalı.

bambaşka bir insan olurum evet. ama önce biraz para tanrım, hani nerde?

gönlüm değişmemekten yana ama değişirim yalan yok.
bilmediğim bir zengin hayatta yanlış işler yapabilirim.
böyle bir potansiyelim var.

yaşam standardı değiştikçe insan da değişiverir. mesela bir kitap kurduna dönüşüp bilgi küpü de olabilir, her gece mekan mekan gezen bir meriç de olabilir. insanın hamuru ne ise para da onu o denli değiştirir.

ya o zaman değişmeyecek insanlar bulsun parayı. allahım ne olur para ver çok olsun bol olsun bereketli olsun. merak ediyorum değişecek miyim ?

paracelsus der ki “her şey zehirdir, önemli olan dozudur” bence her şeye bu gözle bakmak gerek! para da fazlaysa bozuyor işte bünyeyi :)

kılık kıyafet değişir, dışarıda takıldığı mekanlar da değişir. e yeni takıldığı yerlerde yeni insanlar tanır arkadaş çevresi değişir. yavaş yavaş çevresindeki insanlardan etkilenir hâl hareketleri değişir. olur öyle. hem belki iyi olur bilemeyiz. parayı bulan herkes ukala, kibirli olacak diye kanun yok.

ne yönde değiştiğine göre karakteri ortaya çıkan kişidir

hadi bi değişelim artık ya

dün uzun zaman sonra in time filmini izledim. söz konusu para olduğunda alınabilecek maddi şeylerin bir sınırı var.

mesela çok pahalı olan ömrü uzatan belki de ölümsüz olmamızı sağlayan bir teknik gelişme olsa acaba mal mülk için değil ama o teknoloji için ruhumu şeytana satar mıydım sahiden merak ediyorum.

para bizi bozuyorsa demek.

parayı bulunca değişmeyen adam, adam değildir.

değişmeyenler ise henüz değişecek kadar parayı bulamamıştır. insanı değiştiren şey para değil, paranın miktarıdır. herkesi değiştirecek bir miktar elbette var. en azından hayat standartın değişiyor.

onun zaten değişesi varmış. para bahane olmuş.

sonradan görmedir, normaldir. bırakın yaşasın hayatını yazık.

emektar bilgisayar ile yazmakta olduğum ilk tanım, evet 253 tanımın 253'ünü de yanlış hatırlamıyorsam telefondan yazmıştım, hazır bilgisayardayken bir tanımı da buradan girmek istedim.

parayı bulunca değişmek eğer iyi anlamdaysa, yani kişi parayı kendisini geliştirebilecek yönlerde harcamakta ve kullanmakta ise o zaman böyle bir değişimde bir sakınca yok bana göre. sonuçta para bir araçtır, en azından benim için, amaç değil, daima araç olmuştur. mümkün olduğu sürece de hep araç olmaya devam edecektir. buna dair daha ayrıntılı bir tanımı da aklıma geldiğinde yapmaya çalışacağım neyse.

bu sebeple elbette k i parayı bizi geliştirebilecek alanlarda kullanmak bana göre parayı olması gerektiği şekilde kullanmaktır, bu durumda da bir mahsur yoktur.

ancak eğer ki kişi parayı bulduğu an görgüsüzce davranışlarda bulunmakta ise, mesela nedir görgüsüzce davranışlar, örneğin her şeyin gerekli gereksiz en pahalısından almak ve bunun da tanımını "kaliteli diye alıyorum" klişesini kullanarak yapmak. kendi arkadaş çevresine ve diğer insanlara daha bir yüksekten bakma, yüksekten bakmalara gerek yok, gerçekten gerek yok ya. hani para da olsa, makam mevki de olsa bu gibi şeyler bana üzücü geliyor yani, bence asıl yüksekten bakan kişi kendisini bu davranışı ile etrafındakilere karşı küçük düşürüyor, ben burada geçtiğimiz günlerde yunus emre divanı isimli eserden okuduğum şiirden küçük bir kısmını da bırakacağım hatta buna dair.



şeklinde devam etmekte olan muazzam bir anlam dolu şiir. benim burada değinmek istediğim sadece son kısım, zaten bilerek orada bitirdim şiirin devamını yazmadan.

er oldur ki alçakta dura yüceden bakan göz değil, yani hani netice olarak hepimiz bu dünyayı paylaşan bu dünyada belli bir yaşam sürdüren sonra da bu yaşam son erince gidecek yerini başka kişilere bırakacak insanlardan ibaretiz, her ne durumda olursak olalım netice olarak bitecek, ne birilerine yukarıdan bakmanın ne de kendini yüksekte görmenin bir manası yok diye düşünüyorum, özellikle de birden paraya sahip olunca, para ile kendini kaybedip çok bambaşka konumlarda görmek, görgüsüzce davranışlarda bulunmak hoş değil. siz bu davranışınız ile parayı kullanmış değil bana göre paranın ne yazık ki o var olan "gücü" tarafından kullanıyor oluyorsunuz. önemli olan bir şeyi kullanabilmektir, o şey tarafından kendini kullandırtmak değil. hele bir de o şey para olunca.

kendini bilen insandır.
bozabilir demiştir bozmuştur.
işte o yüzden bulmuyordur.

benimdir.

maaşı alınca lacoste'tan başlıyorum mağazaları gezmeye. * decathlon'dan ucuz bişeyler alıp eve dönüyorum. son birkaç yıldır pahalı şeyler aldığımı itiraf edebilirim ama çok sabrettim, yeni bir şeyim yoktu, artık lazımdı..