saçma türk adetleri

evlenen kişilerin birbirlerinin alakasız akrabalarına hediye almaları. çeyiz hazırlanıyor. bu bohça kimin? damadın halasının yengesi için. bu örtü kime? o da gelinin kuzeninin karısı için. dıdısının dıdısı. peki neden? hâlâ anlayabilmiş değilim.

gürültü kirliliği yapıp çevreye rahatsızlık veren tüm adetler, en babası ramazan davulcusu. ayrıca evlenen erkek bireyi zaten ekonomik olarak bolca yıprandığı dönemde daha da yıpratmaya uğraşan abuk subuk adetler.

isteme merasiminde tuzlu kahve olayı. bir kez kahveler karışınca bana gelmişti. ortamda da herkes birbirine bakıp tuzlu kahve kime gitti diye bakışıyordu.

hihihi.

düğünler

geline ve damada takılan altınların, paraların bir kişi tarafından çetelelerinin tutulması. konuklara çok büyük bir saygısızlık. herkes imkanı kadar karşılık beklemeden hediyeleşmeli bence.

kaynanayla bohça alışverişi adı altında fantezi gecelik, sütyen, don almak. bu en zirve noktası bence. sonrasında tüm düğün adetleri. çoğunluğu geri kalmışlık, görgüsüzlük göstergesi.

benden önce çoğu kişi düğünler yazmış zaten o yüzden düğün demiyorum. hatta hadi düğünleri anlamaya bile çalışayım, birbirini seven iki insan hayatını birleştirmeye karar veriyor ve bu mutlu anında diğer sevdiklerini de yanlarında görmek istiyorlar, diğer insanlarda bu insanların mutlu anlarında yanlarında olup kutlamak istiyor falan diyeyim. hiç bir mantık göremediğim yegane kısım kimin ne taktığının anons edilmesi. herkesin maddi gücü, gelir düzeyi falan farklı. iyi niyetle kendi çapında destek olmaya çalışanların taktıkları kıyaslanırcasına anons edilip, teşekkür edileceğine daha çok küçümsenmesine sebep olmaya çalışmak nedir?

bir diğer konu birinin sırf senden önce doğmuş olması yüzünden saygı hakettiğinin düşünülmesi. vay helal olsun benden önce doğmuşsun diye bir itibar olabilir mi? saygı hakedilir. senden yaşça büyük diye saygı gösterdiğin kişi embesilin teki olabilir, senden bilgisiz olabilir, kötü biri olabilir, sapık biri olabilir ama sırf yaşlı diye hürmet bekleniyor. hatta bazen haberlerde görürüz yaşlı biri sapık falan çıkar darp edilince kızanlar olur, yaşlı başlı adam dövülür mü falan diye. adam bir çocuğu sıkıştırıp taciz edebilecek kapasitede ama ona naif yaklaşılmalı çünkü o bir yaşlı.

bir üstteki konuyla bağlantılı olacak şekilde el öpmeyi de ekliyorum. birine saygı göstermek için neden bir organını öptüğümüzü anlamıyorum. hiç tanımadığımız biriyle bile tanıştırıldığımızda sırf bizden büyük ya da yanımızdaki insanın bir akrabası falan diye elini öpmeye maruz kalıyoruz. neyse ki hastalık süreci sayesinde bu saçmalık ortadan kalktı, umarım tekrar dönmez temelli son bulmuş olur.

namus.
töre.
intikam.
(bkz: murat soner)

damat veya gelin bohçasına dayının eniştenin amcanın giymesi için tahsis edilen atlet

kaynana donu yakmak.

düğün adetlerinden biri sanırım bu. kız isteme de olabilir, bilmiyorum.

erkekler kadın, kadınlar erkek kılığına girip erkek tarafı kız tarafına, kız tarafı erkek tarafına gidiyor. biri baklava veriyor bu ekibe biri tavuk galiba. zamanında ben de ortak edilmeye çalıştım.

yani niye? ben istemiyorum ki yüzüme keçeli kalemle bıyık çizin.

düğün ne kadar gereksiz birşey

tavuk almayı bilen bir yazar gördüm, sanırım bursalı. mutlu oldum. en saçma adetlere gelirsek de sanırım hemşeri görünce mutlu olmak.

çeyiz alışverişinde tarafların birbirine don alması.

kına gecesi ve gelinin ağlatılması

çoğu yazılmış, o yüzden “aman ayıp olmasın” ve “elalem ne der” diye yapılan her şey diyerek genelleme yaptığım başlık.

-düğün zamanı gelinin bilmem çeyiz parası, yok kına altını, kurdele kesmiyor, kapıyı tutana para vs vs hani evlilik zaten pahalı bir şey bi de bunlar devreye girince insan ayar oluyor. ( geçen gün bir gelin yarım altın yerine bilezik istiyorum diye arabadan inmedi ahshdhs inanılır gibi değil!)

başta sünnet düğünüyle beraber neredeyse hepsi

buradan bir yanlış anlaşılmayı gidermek isterim ki kırmızı renk eski türk inanışındaki al karısı kötü ruhunu kovmak üzere kullanılır. geline bağlanan kırmızı kurdeleye ilk hangi mal bu yakıştırmayı yaptı bilmiyorum ama baya yaygın bir inanış. doğrusu öyle değil. al karısı genelde kadınlara musallat olur, en yaygın şekli lohusalara örtülen kırmızı yazma, kafasına takılan kırmızı kurdele, bebeğe örtülen kırmızı örtü vs. kırmızı bu ruhu kovmaya yönelik olarak kullanılan bir renktir. bekareti temsil etmez.
kültür alanında çalışmalar yapan biri olarak rahatlıkla söyleyebilirim ki geleneklerin çok büyük bir kısmının mutlaka kültürel zemini vardır. günümüzde yozlaşan ve gösterişe evrilenleri gelenek değildir. olsa olsa keriz silkelemedir. hele düğünde habire bahşiş isteyenler... abi evleniyoruz zaten tonla borç var bir de bunlara para veriyoruz. severler öyle adet mi olurmuş!

çeyiz serme adeti. bunu hala yapanlar var mı bilmiyorum ama komşumuzun kızı evlenirken bütün çeyizi salona sermişler herkes gelip görüyordu. o çeyiz artık kaç gün ise öyle sere serpe koltukların üstünde, masada falan duruyordu. gelenlere de börek, çörek, çay ikram ediyorlardı. çok saçma değil mi yaaa müze gibi, sergi gibi. *