sevdiği halde vazgeçen insan

çok da abartılacak bir şey yapmayan insandır.
sevdiğim kişiden vazgeçiyorsam o çoktan benden vazgeçtiği içindir, yoksa gerçekten sevdiğim birini o benden vazgeçmeden bırakmadım. ikimizin de vazgeçemediği oldu ama onda da bir geleceğimiz yoktu ki...
benim onun için yaptığımı benim için yapmayacak ya da ne kadar çabalarsak çabalayalım ortak bir geleceğimiz olamayacaksa vazgeçmek son çare. vazgeçmek kolay esasında, zor olan bunu kabullenmek. kabullenene kadar geçen süre sancılı ve uzun oluyor benim için ama bir kez bunu anlayıp bıraktıysam geri dönüşü olmuyor. klişe olacak ama hiç kimse vazgeçilmez değil.
hayat kısa, olmayacak duaya amin deyip enerjini, zamanını buna harcamak için hele çok çok kısa.

olması gerekeni yapıyordur; kalp devre dışı, akıl hakimse meğer.

tüm çabalarınıza rağmen sevginiz gururunuz altında eziliyorsa ve bunun sonucunda ilişkiye olan inancınızı yitirmişseniz vazgeçersiniz. sevgi yetmiyor bazen..

bazı sevgiler zarardır, ziyandır. bu yüzden vazgeçmek gerekir. diyeceğim bu kadar.

vazgeçebiliyorsa iyi ama aklının bi ucunda hep kalıyorsa beraber zıkkım içmeye gidebiliriz.

kırılmıştır.

kendine değer veren kendini ve zamanını önemseyen olmayacak duaya amin demeyen insandır

olur bazen.

olmamıştır, 2 tarafın beklentileri, hayata bakış açıları farklıdır, onun hayatında şu an sizden çok daha fazla önem taşıyan insanlara yakın olup zaman geçirmesi gerekiyordur. iki tarafın da iyiliğini ister, iki tarafa da mutluluklar dilersiniz olur biter.

ha sevgi biter mi?
yoo, bitmiyor, bitmez.

ama şu an için en mantıklısı budur ve bazen duygusallık arka plana atılıp mantığa "hadi sıra sende oğlum" deme vaktidir.

senden senin için vazgeçtim .
<umut<<

akli dengesi yerinde olmayan insandır. bir yol, bir çare, bir çözüm her zaman vardır. vazgeçmek yeterince sevmiyorum demenin başka bir yoludur.

vazgeçenlere sallayanları görüyorum. bu arkadaşlar ya fazla hayalperest olacak kadar genç ya da henüz o denli sevip o denli çaresiz kalmamışlar.
çünkü biliyor bilen, sevilmemenin, değer görmemenin ne denli kırıcı olduğunu.
gurur değil, kibir de değil ama insanı pek inciten bir his.
vazgeçince şak diye unutup eller havaya moduna girmiyorsunuz zaten. epey bir zaman da bunun yası sürüyor. sadece artık ummuyorsunuz ki ,gereğinden uzun bir süre , olmayacak bir şeyi ummak artık umut değil kendini kandırmaktır.
kendimi adayabilirdim fakat benim onu tüm benliğimle sevmemden başka meziyeti olmayan ,kayıtsız bir adam için atacak tek bir adımım daha yok. bu yas yıllarca sürse bile.

aldatıyorsa ne yapalım? seviyorum ama nasıl bırakmayayım? oturup tekrar aldatılmayı mı bekleyeyim sayın yazarlar?

sözleşmeyi tek taraflı fesh etmiştir.

gerçek hayata hoşgeldiniz.
kaptan pilotunuz konuşuyor,
yolculuğunuz esnasında tüm personellerimiz ve ben kaptan pilotunuz yagmurdansonragelenbetonkokusu, sizlere en iyi hizmeti verebilmek adına buradayız. an itibari ile hava sıcaklığı 23 derece civarı olup, herhangi olumsuz bir hava olayı beklenmemektir yolculuk güzergahımızda; tabi yol bu belli de olmaz.
acil durumlar için dolaplarda herkes için yeterli şarap ve peynir mevcuttur, şarap şişelerini ani bir ayrılık olmadıkça bardaksız kullanmayınız; ihtiyaç halinde ise şişeyi yutkunmakta zorlanan kişiye uzatınız.
aracımızda 2 adet çıkış bulunmaktadır, acil durumlarda kapılar personeller tarafından açılacak ve güvenli bir şekilde tahliyeniz sağlanacaktır.çıkışlardan bir tanesi geçmiş acılara; bir diğeri ise gelecek mutlu günlere açılıyor.seçim hakkınız olmakla birlikte, tercihiniz için psikolog desteğimiz de bulunmaktadır.
fazla anlatılacak bir şey yok aslında, bundan sonrası yaşayarak öğreniliyor sanırım...
iyi yolculuklar.

6 yıldır. tamı tamına 6 yıldır "adını unutmaya çalışıyorum" cenk abinin dediği gibi işte çabalama, çalışma ile geçen yıllar. kolay değildir yazıldığı kadar olsaydı zaten başlığı açılmazdı diye tahmin ediyorum.

başka alternatif mi bıraktılar ki?

buna itilen insandır.
hani gördüğün her haksızlığa rağmen bıkmadan çabalarsın. uzun zaman geçer bu böyle gider. sonra bir anda dank eder her şey. bu farkındalık için illa bir şey olmasına gerek de yoktur hatta çabaların karşılık bulmuş bile olabilir bu süreç içinde ama o an gelir ve vazgeçersin işte. geçmişte hissettirilen ağırlıkların üzerini sevgi kapatır bir süre. seviyorum ya başka hiçbir şeyin önemi yok dersin ama o malum eşiği geçtikten sonra sevginin üzeri perdelenir. bunca yaşanan şeye ve sana yaşatılan onca berbat geceye rağmen sevmiş olduğun için kendine döner öfken bu sefer. kendini önemsemen gerektiğinin farkına varır ve sevgi gibi güzel ve el üzerinde tutulması gereken bir hissin bazen sadece zarar ziyan olduğunun farkına varırsın. güzel anıları hiçbir şeyin kirletemeyeceği şekilde kalbinde bir yerlere saklar ve çabalamayı bırakırsın en sonunda. özetle tüm bunların sonunda elinde nur topu gibi bir hayal kırıklığı kalandır severek vazgeçen insan.

olmayacağını bildiği halde sonuna kadar deneyen iflah olmaz müzmin mutsuzlar burada mı?

vazgeçen, doğrusunu yapıyordur belki de.

karşısındaki insandan gördüğü davranış veya işittiği sözler yüzünden vazgeçmeye mecbur bırakılmış insandır.

sadece bir özledim desen yeterdi,
yeterdi şu buzdan duvarı eritmeye,
bir özledim,
bir özledim demek bile,
bu kadar zorsa,
canın cehenneme...
ve
ben de senin gibi susacağım artık,
sessizliğinle hasret gideremeyeceksin.
öldüm mü,
hâlâ sağ mıyım,
sen de artık bilemeye...*