sevdiği halde vazgeçen insan

insan demeye bin şahitlik ister.

(bkz: zemine uzananlar düşemez)

bazen vazgeçmeyi sevdiğin halde, bir şekilde sevilemiyorsan aynı şekilde işte orada vazgeçmeyi öğreniyorsun.
ondan sonra diğer bazı şeylerden vazgeçmek daha kolay oluyor.

tabii bu mecburi vazgeçişler kültürel, ekonomik, sosyal, sınıfsal, eğitim, iş hayatın mecbur bırakmadığı şeyler değilse. çünkü bu saydıklarım yarım kalan aşklardır.

bunun çaresi ise şairimiz orhan veli'nin dediği gibi ''öyle bir zamanda gel ki vazgeçmek mümkün olmasın'' dizeleridir.

bıktırılmış olabilir.

karşılıklı olmadığı içindir.

sevilmediğini anlayan kişidir.

karşılık yoksa başka ne yapacaksın abee? o da başkasını sevdiği halde sevilmediği için vazgeçmiş ya da devam ediyordur.

poh yiyenin pohu yenmez. evet.

bir gelecek görmemiştir, olası bir ilişkinin karşılıklı mutluluk getireceğinden kuşkuludur, özgüven öğesi eksiktir, zeki ve çok ileri görüşlüdür ya da aptaldır

gerçekten sevmediğini düşündüren insandır.

çaresiz kalmış olması ve yeterince sevmiyor olması arasında kaldığım başlık. yani seven insan ne olursa olsun çare arar bence. vazgeçmişse yeterince sevmiyordur.

bazen olmuyor arkadaşlar, her çiçek maalesef her toprakta yetişmiyor.* bir noktadan sonra verilen çaba iki tarafı da sadece yoruyor ve üzüyor. eğer üzeceksek birbirimizi ve yoracaksak sonuna kadar o zaman ne anlamı kalır ki seni seviyorum demenin. gerçekten sevince birlikte olmasak da mutlu olsun istiyoruz sevdiğimiz kişinin, güzel anılar baki kalıyor sadece. vakti gelince uçması gerekiyor yuvadan yavru kuşun, onu tutmaya çalışmak o güzel kanatlarına ihanet oluyor sadece. doğru, tıpkı ölümün karşısında toprağa bomboş bakıp kalmayı andırıyor çaresizliği. fakat ölenle ölünmüyor, yaşamaya çalışmak da utanç veriyor ama geçiyor bir zaman sonra, alışmış oluyoruz ya da..

sevdiği halde değil de,
sevdiği için vazgeçmiştir belki de…

sevgi çok şeydir, bir insanı sevmekle başlayabilir her şey…
lakin, sevmek her şey değildir.
yetmez bazen…

ona veremeyeceği mutluluğu fazlasıyla hakediyordur karşısındaki misal, olamaz mı?

sevdiği için vazgeçmiştir yani…
insan sevdiği mutsuz olsun ister mi?
istemez.
istememeli…

belki de makul gerekçeleri olan insandır.

birini sevmek onun size yanlış yapmasını engellemez, birini sevmek o ne yaparsa yapsın bunu görüp aksiyon almanızı da engellemez, engellememeli.

sevdiği halde vazgeçebilen insan güçlü insandır, çelik gibi bir irade sahibidir ve neden sonuç ilişkisi kurabiliyordur.

kendisini tebrik ediyorum, herkes yapamıyor.

bazen sevmek yetmeyebilir.

hayat bu kimi nereden vurur bilinmez.

tek taraflı sevginin yetmeyeceğini anlamış olabilir.

olmayınca olmadığını anlayan insandır. baktı ki olmuyor, sevmek yetmiyor, uzatmaya gerek görmüyordur, zor da olsa bazen vazgeçmeyi bilmek lazımdır.

karşılıksızsa bitirilmesi en doğru olandır. en azından karşılık beklenmemeli,karşı taraf rahatsız edilmemeli... zor evet ama olması gereken bu.

seversin dünyayı doludizgin
ama o bunun farkında değildir
ayrılmak istemezsin dünyadan
ama o senden ayrılacak
yani sen elmayı seviyorsun diye
elmanın da seni sevmesi şart mı?

n.hikmet

ben. cunku o sorumlulugu alamam.

1 kadini daha mutsuz edemem ulan !!!!

zaman zaman kafama esen.

sonunu önceden görünce yaptığım şey.