sevdiği halde vazgeçen insan

sevmeyi beceremedigi halde vazgeçmeyen insandan evladır.

bazen tek taraflı oluyor. kimse o yükü tek başına taşımaz. evet, tek taraflı olunca yüke dönüşüyor o güzelim his. tek seçeneğin vazgeçmek oluyor.

şov yapan insandır.

sevilmiyorsa kalabalık yapmaması gerekir zaten. vazgeçmeyenler yüzünden pide kuyruğuna döndü bazı kadınların kapısının önü. aslandır, kaplandır.

delikanlı insandır.

normal bir durumdur. sevmek, illa beraber olmak demek değildir.
bazen insan çok sever ama şartlar izin vermez. iki zorlu karakter çarpışır, yaş farkı susmaz, zaman denk düşmez.
tek tarafli sevgi bir yere kadar taşır; bir taraf ne kadar isterse istesin, diğeri çaba göstermiyorsa yürümüyor.sevgi tek başına yetmiyor bazen. emek yoksa, niyet yoksa, “biz” olma arzusu yoksa olmuyor. işte bazı insanlar bu yüzden sever ama yine de vazgeçer.
çünkü kalmak için sevgi yetmez; kalmak için karşılık gerekir.

sevmekten vazgeçmiştir belki.

bazen vazgeçmek zorunda kalır insan. sonucunu bile bile. hayatında verdiğin en zor, en acı ve etkisi hiçbir zaman geçmeyecek bir karar. ama mecbursundur. bütün yükü sen sırtlarsın. ve kimsenin ruhu duymaz. herkes mutlu olsun isterken sen bir ömür çekeceğin bir derde başlarsın. tıpkı geçmişin gibi. ama bağışıklığın vardır biraz melankoli ve bol baş ağrısı yapar o kadar.

duruma göre değişir. bir şeyleri bahane edip vazgeçmek acizliktir.
çok sevdiği için vazgeçmesi gerektiyse ayrıdır.
belki sevdalanılan kişi ile uyamayacaktır, belki hayatı bambaşkadır. hatta belki de kendisinden haberi bile yoktur. olmaması hayırlıdır belki.
insanın bazen sevgi dili vazgeçmektir.
mümkündür.*

sevgi denen şeyi kutsallaştırırsanız, bu insan size hata yapıyor gibi gelebilir. ancak sevgi, önemli bir duygudan ziyade bilinçaltının yanılsamasıdır. hayatınızda hangi dönemdeyseniz, neyle yüzleşip atlatmanız gerekiyorsa o tarz birini seviyorsunuz zaten. önemli olan bir şeyleri fark edip vazgeçebilmek. yapılması gereken bu. gün gelip zihin sağlıklı bir hale geldiğinde, vazgeçilmesine gereken olmayan birisini sevecek.

“yeniden buluştuğumuzda aslında hiç ayrılmadığımızı fark ettim.
anladım ki, severken vazgeçmek cinayettir. ve biz her suçlu gibi sonunda, cinayeti işlediğimiz yere, severken terk etmek zorunda kaldığımız şehre döneriz bir gün... tıpkı severken vazgeçtiğimiz eski bir sevdalının telefonunu çevirir gibi gece yarısı...”

uzaklar/ can dündar

sevgi, ne yazık ki her şeyi çözmüyor. keşke çözse. sevgi de her şey gibi tek başına yeterli değil ne yazık ki. sadece severek mutlu olmak mümkün değil.

sevdiğin halde vazgeçebiliyorsan hayattasın aslında. kendinin ya da başkalarının hayatlarını mahvetmemek için severken de vazgeçebilmeli insan bazen.

yaşadık tabi. bunun da en kralını yaşadık zamanında.

sevdiği halde mantıklı düşünebildiği için takdir ettiğim insandır.
şunu yapamayıp sönen milyonlarca hayat var sokaklarda...
mutsuz mutsuz insanlar.

hayatına devam edebilir. iyi olur, kötü olur tartışılır ama en azından devam eder. hayatının bir döneminde takılı kalmış bi dünya insan var. devam edebilmek önemli.