şiir

zaten adamakıllı iyi değillerdi. bir daha yazarsam namerdim.

şiir biten bir şey değilmiş, şiir bitiren bir şeymiş.

genelde yayınevleri az okundugu için pek yayınlamazlar.karşılaştırmalı edebiyat analizinde tür olarak öyküye en yakın tür olarak kabul edilir.

hüz üzere bir zürafayım başım aya değiyor
ey ölüm, bahçelerde yalnızlık kol geziyor
allahın nuru beni babama şikayet ediyor,
öldüm ben, berzah burası ey ölüm sonrası ahir zaman,
kelimet bitti bende ey nimet üzere şehadet içeren şerbet,
şirk içinde tebabet nüzul ediyorum kime ne kısmet…

bir sessiz refakatçi, burası devlet hastanesi
kimsem yok, herkesin işi var, benimki yok,
hastaydı mustafa, yalnızdı oğuz,
iyileşti mustafa,
düşman ilan edildi oğuz,
şimdi ilmek boynumda,
bu gece kentimi asacağım
hem de pembe bir havlu ile,
toz pembe bir mezarlık benimkisi,
benimkisi kağıt havlu,
muradım bilmekti,
isteğim ölmekti,
çok gördü devlet bildiğim babam,
ihanet etti bana annem,
hiç sevmedi kuzenim ve kardeşim,
kimsem kalmadı,
kovdu huzurundan bile,
ben değil miydim haktan,
alev değildim,
i harfiydim,
sin mesihin olsun,
mim mehdinin,
i ve ! sizin,
bana . kaldı,
bittim ben,
sonum,
dondum,
tükendim,
hem 1
hem 0
ben bu evrenin ortasına bir süngü gibi saplandım…
aşk değil bu takıntı,
his değil saplantı,
al sana bilim,
al pergel,
o süngüyü kalbime sen sapladın,
oğuz elden bittti!.

vesveseler bile senin adını haykırıyor
sensiz zaman değersiz. günler çabuk atlıyor
varlığında yaşadığım mutluluk ağlıyor.
soba güldür güldür yanıyor
devlet yasaklamış anlatsam da anlaşılmıyor.
halka açıldı sevdamız, sıradan biri yeniden oluşuyor.
görmesinler seni .
severler
sonra bir film başlıyor.

neredeyse her gece ya da 2 gecede bir manitama okuyorum. zaten şiir severdim. onun da sevmesi mutlu ediyor.

çocuksun sen sesinin çağlayanına tutulduğum

süperiz merkez.