şiir

geri gelen mektup

"ruhun mu ateş, yoksa o gözler mi alevden?
bilmem bu yanardağ ne biçim korla tutuştu?
pervane olan kendini gizler mi hiç alevden?
sen istedin ondan bu gönül zorla tutuştu."

"ilimsiz şiir, harcı ve hesabı olmayan duvar gibidir."

fuzulî

tekdüze
hayata
tek dize
şiir
yeter.

şair duygularını anlatır şiirle
içindeki aşkı döker kağıda
imzasını atar altına
romantik adamlardır şairler

şiir şairin içindeki duyguları hapsetmeye çalıştığı birkaç dizeden ibarettir. ne yazık ki o duygular durmaz dizelerden okuyucusunun içine taşar.

başkaları niye yazar bilmiyorum ama ben kendimi kendime kanıtlamak, kendimi kendimle yanıtlamak için yazıyorum. bu yüzden bitmiyor döngü, bu yüzden hep sırtımda elimdeki süngü.

kendini gerçekleştiren kehanettir.

şiir biraz üşengeçlerin işidir, çünkü bin sayfalık duyguyu iki satırda anlatır.

kendisini sevmediğim için taşlanmayı çayıma şeker atmam sebepli taşlanmaya denk bulduğum yazın türü.

ikisini de ortalık yerde ansızın belirtip linçlenesim geliyor, geçiyor sonra.

mübalağa sanatıdır.

zeka işidir; hem yazmak hem anlamak.
kendim yazdığım için söylemiyorum yanlış anlaşılmasın doğrusunu söylüyorum.

akıl işi değil be...

hölderlin seviyesinde bir şairimiz yok...
bakıyorum da... niçe'nin hölderlin'e duyduğu hayranlığın etkisiyle henüz 15 yaşındayken yazdığı şiirler bile muhteşem. yuh abi yuh. insanı alıp götürüyor..
yahya kemal diyoruz da... hölderlin gibi bir adamın yanında nedir ki?

yalnız şu var, bizimkilerin güfte şairliğinde başarılı oldukları bir gerçek. çünkü burada durumu özetleyici bir şairlik tarzı söz konusu oluyor. bu yazma üslubunun çerçevesi ve kaldırabileceği şeyler belli olduğu için güftelerin dili oldukça temiz, açık ve aynı zamanda da yeterince derin olabiliyor.
klasik türk müziği besteleri için konuşuyorum.

klasik ev keki nasıl yapılır? sorusunun cevabı gibi. tarif açık ve belli.
ne zaman ki sen bir şeyi zenginleştireyim, renk, farklılık olsun diyorsun işte o zaman o sadelik, doğallık, güzellik bozuluyor.
türk şiiri de aynı böyle.

duygunun şişelenmiş hali.

bir delinin kuyuya attığı taştır. düşerse kuru, düşmezse yaştır.

“saatlerin aynalara yansıdığı andayız
aynaya yansıyan görüntünden aynayı kırmak isteyeceğin saatlerdeyiz
çirkinliğe üzüleceksin, bazen saçların güzel gelecek gözlerine
sevgilinin bir sözüyle kırılan gururun parçalanacak aynanın içinde

sen düşünürken güzel günleri
oturup düşünmekle yetineceksin
okuduğun raflarca kitapta kalacak sevinçlerin
sen hikayelerin sonuna notla koyamayan cinstensin
ve bilinir ki her nokta, yeni hikaye demektir
oysa çirkin görüntün aynadayken, senin hakkın sadece virgül diye düşünürsün.”

denemeler falan işte.

bir duvar var aramızda
dün yokken, bugün örülmüş
ve yarın ayakta duracak olanbir duvar var aramızda
benim bir adım yaklaşmak istedikçe
senin onlarca adım kaçtığınbir duvar var aramızda
senin bir tuğla daha ördüğün
benim ise tamamını yıkmak istediğim

kalbin ne denli şeyler kaldırabileceğini şiirler dahi ölçemedi.

bir dünya saçma sapan tanıma inat;acıdır, yalnızlıktır,mahremdir şiir. hiçbir şey demeden her şeyi anlatmaktır. ece ayhan'ın "şiirimiz mor külhanidir abiler,erkek emzirir" demesidir. var mı bu dizeden bir şey anlayan? ama keyif alan üç beş kişi vardır. laf aramızda muhteşem bir deyiştir. bir şairin en mahremidir. utanctir kederdir. mutluluğun şiiri olmaz. mutlu anlar yaşanır. acı unutulmaya çalışılır. deliliktir şiir sevgilidir,annedir.

şairlerde ressamdır bir bakıma. şu var ki, fırça yerine kalem, boya ve renk yerine sözcükler, tuval yerine sizin zihninizi kullanarak oluştururlar resimlerini.. okuduğunuzda algıladığınız resimdir şiir. kazılır belleğinize.. kimi kez kendi müziğini de duyarsınız okuduğunuzda..