şiir

arapça olan kelime şuurla yani bilinçle aynı köktendir. hâliyle şiir, şuurlu/ bilinçli eylemdir.

ayrıca sanatın bir şubesi olan edebiyatın da en kadim anlatı biçimidir. diğer sanat dallarında olduğu gibi şiirde de gerçeklik bir biçimde yeniden inşa edilir. kelimenin etimolojisinden de yardım alarak; şiir, gerçekliği bilinçle yeniden kurmaktır.

peki, diğer sanat eserleriyle hemen hemen ortaklaşabilecek bu tanıma ne eklenirse şiiri diğer türlerden ya da sanat eserlerinden ayırabiliriz? eskiler şiiri mevzun yani vezinli, mukaffa yani kafiyeli, muhayyel yani hayale dayalı söz olarak tarif ederdi. bugün onların katı ve sistemli ölçü ve kafiye sistemleri kullanılmasa da ölçü ve kafiye hâlâ şiirin önemli bir parçasıdır. hayalde yani imgede gelinen noktaya ölçü ve kafiye de eşlik etmiştir. ama hâlâ şiirin en önemli ayağı hayal yani imgedir.

özetle şiir; ölçülü, kafiyeli ve hayale dayalı sözün bilinçle kurgulanmasıdır.

şunu da unutmadan ekleyeyim çok şiir okunmadan şair olunmaz ve şiir çalışılarak yazılır.

hiç kimseye silah zoruyla şiir yazdıramazsınız. şiir özgürlüktür. şiir insanın ruhuna yaptığı bir yolculuktur.

uzun dizeler olmadan kısa kısa derdimi anlatmak için kullandığım en güzel sanat dalı.

bir şiir dinle benden ki
sensizlik alfabesiyle yazılsın
sonra kitaplarca sus bana
sesin ruhuma kazılsın
ydd

(bkz: sözlük şairlerinin şiirleri)

ne şairler var arkadiş.

aşkın güzel olduğu zamanlarda güzeldi

şiirini kaybetmiş bir toplum şuurunu da kaybetmiş demektir...

nefret ettiğimdir. hele şiir okunması falan aşırı salak saçma geliyor. iki dakikada şiir yazabilirim. şiir çok abartılıyor.

şiir başlığını gördüğüm anda doğaçlama oluşturduğumuz dizeler;
-sevgilim nasıl gidiyor hayat
-sensiz bayat :))

gece çöken bir anlamsız histir yalmızlık
göz kapanmasıyla geçmeyen
iç çekmeye artan bir kaostur
kaos düzenin ta kendisidir
yalnızlık kaosun tohumudur
ekşlmesin kalplere zihne yalnızlık korkusı
oluşmasına tüm dünyada karanlık kaos
sevgi saygı ile açılsın çiçekler ışıldasım güneş

açılmayan gözler
kurulamayan hayaller
edilemeyen umutlar
biz ne zaman geldik
bu acınası duruma

buldum !?

sokağın pimi çekilmiş,
insan insana karışmış,
diyorlar "onların içinde var ruhu yorulan",
demeli ki bedenler sağlam, hayaller ölü...

sanki bir yerde umut var,
âmâ kimden?...
malumatfuruş belki yoldan geçenler,
kime, ne zaman, hangi kadına aitim?

güneş patlamış,
acı gizli kaldı insanın gözünden sonra.
savurgan soygun var bir nebze,
bilmiyorum ben ne için aitim...

şimdi benim düşünceli hâllerim,
bu dünyadan uzak bir yer,
içimde harabe kalmış zaman,
allah'ın nasip gördüğünü yaşıyoruz...

bu kadınlar kimin?
erkekler yakalarda,
ha bu narin bedenler?
artık yoruldum bir şey istemem...

benim hislerimi kim hisseder, bana tay olacak?
nasip bunun neresinde?
kalbimin bir tarafında kırlangıçlar,
iki dudağım arasında ızgara var...

şu sıralar yalnızım,
bilirsin beni sıcak ten,
merdümgiriz insanım.
bilirsin beni yalnızlık, sana aşığım...

ağır geliyor artık insanlık,
fırçası da yoruldu yaradanın.
gaybı bilen bilir,
ağırdan heves kalmadı artık...

gözümün ötesi başka memleket veyahut,
çırılçıplak bir yalnızlık.
aslında herkes bomboş kalabalık,
gürültülerce düşünceler sarhoş...

sessizlikler susmuyor,
gecelerin ırkı kötü.
sabahlar vahşet elinde,
hayaller yırtık ruha ağırlık...

ölüm vakit, numara: gençliğim,
alıştığım bir hiçlik,
yığıntının altında,
bağlantı kesik, elveda!...

aykut barış çelik

gerçeklik:
nedir bu gerçeklik
beynimizin algıladığı kodlarmı
gözümüzün bakmakla görmek arasındaki kıskaçmı
toplumun bize bastırdıklarımı

düşününce grisi

belki şuradan bir köprü geçer,
belki boğaza yakın evim.
üstümden insanlar geçer,
gamlara keder...

ayağımın altında deniz,
efkârım bir çayımda.
sahi bugün günlerden cuma ya!
ıçimde hep beklenen...

şimdi o gidenlerin kaçındayım?
kimlerin anısında...
ağır benim düşüncelerim,
kaybım bu benim...

aykut barış çelik

ne göge sığıyorum
ne yere sığıyorum
ölüm ensemde
oysaki yapacak çok işim var
yazılacak
çizilecek
söylenecek
yazılacak
sövülecek
çok şey var

ve bir günün sonu geldik yine
su toplayan ayaklarımızla
nasır tutan ellerimizle
bir lokma ekmek için
ılık bir ev için
gülümseyen ufacık suratlar için
ve son olarak
şefkat dolu kucaklar için

şiir enteresan bir şeydir. 5 satıra sığmış, bir kütüphane kitaptır bazen, bazen upuzun bir hayattır bir iki mısrada, cümleler çok şey anlatır şiirde, kelimeler daha çok şey... bütün şairlerin hayatla derdi ve bunu anlatmak için çok kısa zamanı vardır çünkü. kelimeler cambazdır, kelimelerin cambazlarında. bir kitap bir şey anlatır ama bir şiir onu okuyan kişi kadar şey.. ve gaybın anahtarı şairin elindedir...

bulamıyorum bir kelime
düpğmlenmiş benliğim
teslim oldum gerçekliğe
es verdim hayallerime

mazursun ile zirveye ulaşmıştır.

youtube.com/shorts/RQt5hya6...

yazması zor,okuması maharet isteyen çoğu zaman dörtlüklerden oluşan duygu akışıdır.