sizi kaybetmek istemeyen ama sizi sevmeyi bilmeyen insanlar

sadece sizin ona verdiğiniz hissi, aşk sevgi ilgi adı her neyse işte onun için elde tutmak isteyen kişidir.
sev deyince siz sevin, gel deyince siz gelin ama o hiç birşey yapmasın.
başkası ile olmanıza da izin vermez, ona sunduğunuz ilgiyi başkasında görmek de istemez.
koyverin gitsin.

en gıcık olduğum tiptir. kaçıngan bağlanan bir narsist olabilir. sizi manipüle edip istediğini yaptırmak ister. büyük ihtimalle belli bir saygınlığı olan bir kişidir. benim karşıma böyle bir kişi çıkmıştı. amaci bağlilik taşımadan emek vermeden iliski yürütmektir. büyük ihtimalle seks odakli bir iliskidir ve siz obje olarak yerinizi alırsınız. o kadar çekicidirler ki sizin tüm düğmelerinize basarlar.

bunu yaşamış bir ablanizdan tavsiye engelleyin. tüm iletişimi kesin.

sevmeyi bilen insanları tercih ettiğimizde üzülmemelidirler*

eski sevgilim.

hayatımdan çıkardığım halde bir şekilde hayatıma dahil oluyor ya da olmak istiyor. (engellemeler, sövmeler, erkeklik gururunu incitme çabalarım faydasız.) "düşman değiliz" baskısı, kendince yaptığı irili ufaklı manipülasyonlar, bensizken bile “benimsin” egosu, yediği her haltı anlatacak kadar arsızlığı… beni bu sene bir 10 yaş yaşlandırdı.
bunu beni sevdiği ya da önemsediği için yapmıyor tabii ki de. seven, sevdiğine bunu yapar mı?
daha ne kadar sömürebilirim bilincinde. “daha ne kadar yıldırıp yıpratabilirim?” politikasını uyguluyor.

beni kaybedeli çok oldu ama anlayana sivrisinek saz, anlamayana davul zurnayı soksan az.

dengesizliği ve acı çektirmesiyle meşhur insanlardır. sizin artık dayanacak gücünüz kalmadığında ise hem suçlu, hem de güçlüdürler. artık canınıza tak dediği anda üzerinize bir bidon benzin döküp, 'çakkıdışrak' diye çaktıkları zippo çakmağı üzerinize fırlatırlar. siz arka planda cayır cayır yanarken, o havalı havalı slow motion bir şekilde kameraya doğru yürür. siz arkada yandığınızla kalırsınız. ağır ağır yazılar çıkar. ekran kararır. the end.

sadece kendini düşünen, manipülatif, bencil, çıkarcı, yedekte tutayım lazım olur insanı. nefretlik bir tip. benden uzak allah'a yakın olsun böylesi.

karşıklı karar alıp ayrılmalılar, birbirininin hayatından çıkmalılar. zor bile olsa.

aile :)

buna toksik ilişki diyoruz. allah kahhar sıfatıyla ateşler yağdırsın inşallah.

insanoğlu muhteşem bir hayal kırıklığıdır

böyle bir adam tanıyorum. tahminimce ailesinden sevgi görmemiş. en azından, benim bildiğim şekilde. dolayısıyla, adam sevmeyi öğrenememiş. ona gösterildiği gibi, kendi gördüğü sevgi gibi bir şeyler yapmaya çalışıyor. elinden gelenin en iyisi o. kendince çaba sarf ediyor ama uzaktan bakınca, "abi bu mu yani senin sevme şeklin" diyesi geliyor insanın.

sevmeyi öğrenememiş olması onun suçu değil ama siz de herkese sevmeyi öğretmekle yükümlü kişi değilsiniz. sevgi/sevme tarzınız örtüşmüyorsa, yol yakınken bunu konuşarak ayrılmak en iyisi. sonra, iki taraf için de yıpratıcı oluyor gözlemlediğim kadarıyla.

biri diyor ki, "lan daha ne yapayım seni mutlu etmek için, kendimi parçaladım", diğeri diyor ki, "birazcık beni anlasaydın ne güzel hayatımız olabilirdi, beni hiç sevmedin". ünlü türk düşünürü teoman'ın da dediği gibi, bazen ne yaparsan yap olmuyor bazen.

yoran insanlardır. ne gitmeyi bilirler ne de sizin gitmenize izin verirler. kafaları karışık gibi gelir ama asıl problem ne istediklerini bilmemeleridir. hayat böyle insanlarla zaman kaybedecek kadar uzun değil. öyle ya da böyle veda gerektiren bir sona ihtiyaç vardır.

bana göre sevgiyi hak etmeyen insandır, kaybetmek istemeyen sevmesini de bilmeli, değer vermeyi de.

sanırım her erkeğin belli bir dönemi böyle geçti. şimdi biliyorum sevmeyi. nasıl seviliri öğrendim. ama kaybettikten sonra öğrendim. matematiğim şaştı.

beni sevmeyi bilmeyen için üzgünüm ya, kendisine çok iyi baksın ama tanrıya yakın bana uzak baksın*

meriçlerin kanayan yarası.

belki de siz siz değilsiniz. siz olun önce.

lucifer ve değer bilmeyen kadınlar. taş atılacak bir şeymişim gibi bakıyolla.. inciniyorum, kırılıyorum.

anlayamıyorlar masumiyetimi. şaka gibi. kalbim pırlantadır benim diyorum, gülüyorlar. gülmekten tuttukları şarap kadehini üstüne başına bocalayanlar oldu.

inciniyom hep. çok haksızlığa uğruyom doğrusu. s

sal gitsin ya aman. valla değmez uğraşmaya.püf.