sözlükte kendin olmak

bak bu benim işte. sözlük içinde, adım, mesleğim, yaşadığım yer ve yaşım gibi bilgiler var. hatta birkaç fotoğrafım bile var. daha açık bir şekilde kendim olamazdım…*

insan dediğimiz şey tek parçadan oluşmuyor. sabit, değişmeyen bir ben yok yani. aksine karakter dediğimiz yapı, katman katman ilerleyen, bazen birbiriyle çelişen pek çok parçanın birleşiminden oluşuyor. günlük hayatta sergilediğimiz halimiz, işteki tavrımız, yakın çevremizdeki davranışlarımız ve iç dünyamızdaki sesler… hepsi aynı bütünün farklı yüzleri..

sözlükte yazdıklarımız da bu bütünün içinden seçilmiş bir parçaya denk geliyor. yani burada kendimiz oluyoruz belki ama bu, tüm kendimiz değil. daha filtresiz, daha içe dönük ya da tam tersine daha keskin bir yanımızı öne çıkarabiliyoruz. kimi zaman dış dünyada dile getiremediğimiz düşünceler sözlükte yer buluyor kimi zaman da orada daha cesur, daha ironik ya da daha kırılgan bir versiyonumuzu görüyoruz.

bu yüzden sözlükte yansıttığımız şey, karakterimizin gerçek bir parçasıdır ama tamamı değildir. dış dünyada olduğumuz kişiyle birebir örtüşmeyebilir. hatta çoğu zaman örtüşmez. çünkü insan bulunduğu ortama göre şekil alır; bağlam değiştikçe öne çıkan yönler de değişir.

sorsak aslında hepimiz kendimiz gibi yazdık deriz veya okuduk..

ben burda daha özgür ve rahatım. açtığım başlık sayısı ve çeşidinden anlamanız mümkün.

ben onu özlüyorum .

hiçbirimiz kendimiz değiliz.
hepimiz bir önceki günün farklı versiyonuyuz baktığımız zaman

hissettiklerimi, izlenimlerimi, bakış açımı vs. burada aynen birebir aktardığım için benim de katıldığım olgu.

yani normalde neysem burada da o gibi bir şey. belli maskeler arkasına saklanarak var olursak ancak kendimizi kandırırız elimize bir şey geçmez.

değişmeyen tek şey değişimin kendisidir. hücrelerimiz değişiyor, o yüzden kimse kendisi değil…

gayet mümkündür. rollerimiz kişiliklerimizin ayrılmaz birer parçasıdır.
rol, insanın yozlaşmış bir davranışı değil. yetersiz ve yoz olan şeyler sosyo-kültüre ait değil. daha genetik, daha ruhsal ve daha inançsal/felsefi şeyler yozlaşmış ya da yozlaşabiliyor. somutlanabilir şeylerin tasarımı bize bağlı ve kolayca giderilebilirler. sosyo-kültürü çarpıtarak yöneten/yönetmeye çalışan zümreler insanı/insanlığı da yozlaştırıyorlar.
sıkıntıyı bilimsel açıdan doğru yerlerde aramak/görmek önemli.

kendim olamayacak durumda değilim. rol yapmaya mecalim olmadığındandır belki.

bu anonimlikle ne kadar kendi olabilir insan

yeterince kendim olduğumu düşünüyorum tanımlarıma bakın mesela bütün duygusal yüklerimi atıyorum, tüm içimi döküyorum, kime gönderme yaptığım anlaşılıyor, ilgiden, sevgiye üzüntüye ağlamama kadar paylaşıyorum ve cok da anonim sayılmam