sözlükte yazmak

deneyimleri, bilgi ve birikimleri okunan ve ilgi duyulan bir mecra'da yazmak.

"aha da buraya yazıyorum." sanki başka yazacak yerim var da. hakikaten yazacak yerimiz yok arkadaşlar.

nerde yazarsan yaz mutlaka seni tanıyan biri okuyor ve o samimiyetsiz sorusuyla hayatına müdahil olmaya çalışıyor. rahat rahat duygularımızı ifade edemiyoruz. hiç olmazsa sözlükte yazınca absürt sorularla karşılaşmıyorsun. bak şurda şöyle yazmışsın iyi misin? değilim kardeşim değilim. öyle görünüyorum sadece ölmek istiyorum.

ilginç bakış açılarıyla doluysa eğer zevklidir. uğraşıp düzeltemediğin şeyleri yazıp yüreğinin şişini indirirsin .

kendi adima cok uzun zaman sonra bir nevi geri dönüş.bu bir herseyin başlamadigi ana dönme entrysidir.kendi paralel evrenimi yaratıyorum.

düşünce paylaşımı, kafayı boşaltmak, kendine has tanımları başkalarıyla paylaşmanın en güzel yanı...

umarim hayattaki tek başarinız bu degildir.

bugün ricky gervais'in gösterisi olan supernature yazımı taslakta gördüm. 1 haziran 2022'de "mayıs'ta çıktığı gece seyrettim gösteriyi" diye yazmışım. şimdi üzerinden neredeyse 1 yıl geçecek hala yayında değil. "yakında yazarım" diye diye 1 yıl geçmiş. uzun olmasa da orta uzunlukta bir yazı. şimdi gösteri ile ilgili ekleme anlamında başka bir düşüncem var. o durumda, haziran 1'de bazı düşüncelerim vardı ve başlığa hiç yazmayıp 5 ayrı başlıkta, daha sonrasında o gösteriye referans vermiştim. sözlükte yazmak denilen eylem tam olarak böyle bir şey. burası günlük değil. bir yere acelen yoksa sözlük ortamı sana göredir. yaş alırken sürekli yazacaklarını geliştirirsin. okuyan okur okumayan okumaz ki zaten sözlük sisteminin farkı da bu; okunmak amacıyla değil anlatmak amacıyla yazarsın.

şu an evimde sakin bir şekilde entry giriyor bir yandan da rakı içiyorken kim diyebilir bir süre sonra bu sakinlik canımı sıkmayacak ve sinirlenip kendimi taksim'in izbe ara sokaklarında kaybolurken bulmayacağımı?

kim bilebilir salonda gözüme batan koltuğu balkondan aşağı fırlatmayacağımı?

bazı şeyleri bilemezsiniz çocuklar. içimi bir huzursuzluk kaplamayacağını bilemezsiniz.

hiçbir olasılık göz ardı edilmemeli ama belki de hiçbiri gerçekleşmez ve bir kadeh daha içer , kafamı sabaha ayarlamak için uyurum. belki telefonu elime alır eve birini davet ederim. ihtimalsizlik beni sitede entry girmeye zorlar belki. yorgunluk böyle bir şey, kafa iyiyken illa belli edeceğiz ruhsal yorgunluğu.

çok şey vardı bir zamanlar anlatmak istediğim. anlattıklarım da yok artık ama geç oldu yorgunluğuma çare bulmak için. iyileşemiyorum bir türlü. tüm dünyadan acısını çıkarmak istiyorum yorgunluğumun.

yazmak sana iyi geliyor demişti bir arkadaşım.
ama neyi yazmak. neden yazmak. bana anlatmakta iyi geliyor paylaşmakta.
iş yerlerinde olur. bir işi bir başkasına asla öğretmezler. insan kendi kendisi öğrenir. ben öyle olmadım hiç. paylaşmak istedim hep.
huzurlu oldum öyle.

yaşadığım her yeri değiştirmek istedim. hatta bir yol boyu lokantada çalışmaya başlamıştım. işçiler vardı yaşlı çoğu.
bir çalışan nöbetçi eczane arıyordu. dedim internette vardır bak. ne arayacaksın çarşıya gidip . internet kullanmayi bilmiyorlarmis.
ben bunlara google öğrettim .
sonra bir gün baktım ki. sesler geliyor içerden. ah uh. noluyor yav dedim . gittimki bunlar porno açmış. ama kapatamamış. telefonu bırakıp kaçmışlar.
bana diyorlar türbanlı açsana haha. ben ne öğretiyorum onlar ne yapıyor.

elimden ne geliyorsa işte o bulunduğum yerde bir şeyleri dsgitirmek istedim hep. olmuyor değil mi çoğu zaman. insan pes ediyor.
yazmak şeytan işidir diyor ya yazar. bazen hakkaten öyle mi.

insanlara dini kitap gelmiş kalıcı olsun diye mi.
anlaşmalar yapmışlar kalıcı olsun diye.
söz vermisler. ağaçlara kazimislar isimler.
imzalar atılmış sözler verilmiş.

yazmak için düşünmek gerek. ben düşünmek istediğim zaman düşünmek isterdim. yazdığın yerlerde önemli. anılar olur bazen canlanır.
bir arkadaşım şey demişti. bence bu konuda kendini suçlama sen suçlu değilsin. bence de çok değilim. özellikle kimseyi mutsuz etmeye çalışmadım.

yazarken hayal kurmak ister insan. ben istediğim zaman kurmak isterdim. yazarken kötü hayal kurmak işte o yazarlık. ve yazarın dediği şeytanlık mı. yani diyor yazarken ben bir çocuğu öldürüyorum. bir kötülük yapıyorum. kahramanlarim kötü oluyor. ben şeytan mıyım.

insan bence yazarak konuştuklarıyla susarak konuştuklarıyla gülerek konuştuklarıyla daha iyi anlaşır. ben bunla bir ömür konuşabilir miyim. en azından uzun bir süre.

sözlükte yazmak benim için kişisel bir tarih. paylaşmak . getirisi yok. değiştirmeye çalıştığım bir şey yok .
bir önemi de yok.

sekizinci sene-i devriyesini doldurduğum aktivite.

nikotin gibi. ben istesem bırakırım zaten.

7 ay aradan sonra özlediğim aktivite.

bazen saçmalamak , bazen sadece yazmak, bazen okumak ,bazen araştırmak. bir tanımda lunaparka gitmek gibi demiştim hala aynı fikirdeyim her başlık ayrı bi oyuncak her farklı eylem farklı eğlence . her haliyle güzel eylem .
bir de sevdiğim yazarlar gelirse ,yeniden o güzel yazılarını yazarlarsa daha bi coşkulu olacak.

bazen eğlenceli, bazen nefret edilesi bir durumdur.

al yazdım işte, ne oldu.

insana bunu söyletir. pek önemli bir olayı yok. okuma yazma bilmeniz yeterli bir özellik.

bazen yazarlığı geliştirdiğini bazen de forumdan farkı olmadığını vakit kaybı olduğunu düşünüyorum.

ben anneme ve onun komşularına söylerken havalı hissediyorum

''normal sözlükte yazarlık yapıyorum'' deyince aferin der gibi bakıyorlar çünkü bilmediklerinden değerli bir pozisyon gibi görüyorlar durumumu

bilseler ''kerane kapısında peçete satsan daha iyiydi be oğlum'' diyecekler de allahtan bilmiyorlar konuyu*

iyi mi oluyor kötü mü bilemiyorum.

yazılanların çoğu okunmuyor, okunsa da bazen insan sorguluyor ne saçmalıyorum ben diye. ama gene de stres atmaya iyi geliyor. tabi arada güzel insanlarla da tanışıyorsunuz o da artısı. güzel derken sohbeti, aklı, kendisi güzel insanlar.

aslında şöyle bir baktığında hoş bir deneyim diyebilirim.

yazarak içini dökebiliyorsun,güzel vakit geçirebiliyorsun,diğer yazarlarla iletişim içinde olabiliyorsun ve iyi insanlara denk gelirsen de pozitif etkisi olabiliyor tabiki.

yol üstü kafelerden biri. şu farkla ki yazışarak iletişim sağlanıyor. hepsi bu..

her birimizin bir dükkanı var gibi burada. dükkan önüne tabure atmışız gibi nasıl desem aile değil ama çok tanıdık var benim çevrem geniş dur abim hemen hallettiririz sizin o tanım işini falan diyebilecekmiş gibi. ne bileyim böyle bir şey.