sürekli birini düşünmek

bir değer yansımasıdır. nefret de olabilir.

örnek;

x: ben şuna çok kinlendim her gün aklıma geliyor.
y: boş ver.

istem dışı yapılan eylemdir. insan kendi kendine düşünüp sevinip mutlu bile olur.

yaşam kalitenizi düşürecek bir alışkanlık. sahipseniz akıl sağlığınızı korumak için vakit kaybetmeden kurtulmalısınız.

bir enerji gönderme durumudur. iyi yada kötü düşünülen kişiyi aynı oranda etkiler.

yanlış bir harekettir.

birini tam orta yerinden kırdım sözlük. keşke dilimin kemiği olsa, keşke zamanı geriye alabilsem.

istem dışı yapılan bir şeyse lanet bir durum! olur olmadık yerlerde aklına geliyor bir anda dünyayla olan ilişkin kopuyor ve onunla ilgili anılara gidiyorsun veya gözünü bir kapatıyorsun karşında o var falan tabi sonra gerçek hayata dönünce kimsenin olmadığını görmek vs. hayal kırıklığı yaratıyor.

tam unuttum dediğin anda bir bakıyorsun yine hatırlamışsın. işte böyle bir şey.

sürekliligi olan seyleri severim. surekli birini dusunuyorsan, surekli dusunmeye deger biri oldugunu düşündügün içindir.

(bkz: oneitis)

bu düşünmekten ziyade kafaya takma halidir. beyninde dolaşan karıncalar, ellerinde adını yazan harflerin olduğu kartlarla önünüzden geçip dururlar. geçerler. geçerler. geçerler.
geçerler.

kara büyü. ya da çok merhametli bir kalbiniz var. her iki türlüsü için de (bkz: dünya hassas kalpler için cehennemdir)

herkes üstüne düşeni yerine getirir
bana kışkırtılır azılı tatsız durumlar
olası çıkmazlar
bir de sen

aşk yada obsesyon?

katılıyorum obsesyona dönüşmesi muhtemeldir. ama bazen de düşünmek o kişiyi bize getirir.

başak burcu eylemi.
olay şu, biri bulunuyor,
bu her zaman karşı cins olmak zorunda değil,
hayranlık duyulan,
ya da gıcık olunan biri olabilir.
uyuyana kadar o insan düşünülüyor,
sonra, o insanın ettiğine yakın davranışta bulunan
bir başkası bulunuyor,
hooop,
artık o insan düşünülüyor.
ben ne insanlar düşündüm
onlar kendini, benim onları düşündüğüm kadar düşünmemiştir.
işte bu da benim ironim, daha doğrusu burcumun
bana ettiği.
benim zihin susmuyor,
netcen.

-ahmet abi sürekli birini düşünüyorum
-eyvah! sakızı b.k. düşürdün desene.

"aşıksın, aşıksın, sen aşıksın arkadaş" denilecek bir eylem.
bir de birisini çok düşünüyorsan o da seni düşündüğü içinmiş diye bir inanı var. enerjiyi çekiyormuşsun falan. peki o düşündüğü için mi biz de düşünmeye başlıyoruz yoksa biz düşündüğümüz için mi o da düşünmeye başlıyor? bu önemli bir handikap bence.
ya da bilim adamlarının aşık insanı teselli cümlesi mi acaba?

acı vericidir bana göre zerre güzel bir şey canlanmadı kafamda. gün be gün uzaklaşıyordur o kişi. son konuşmalarınızdan da anlarsın ki aklına milisaniyelik dahi düşmüyorsun bu iş olmaz deyip vazgeçmiş senden. kafasında bitirmiş yani. o da seni düşünüyormuş, bakın zamanımda 3 sene platonik olarak seven şuanda 1 aydır gene içine düştüğüm batağa istinaden bakın tecrübe olarak söylüyorum sizi düşünmüyor abi bak yüzde doksan düşünmüyor. artık bir diyaloğunuz yok ise ve birkaç çabanıza isteksiz dönüş aldıysanız yok kardeşim sizi düşünmüyorlar yüzde yüz artık bu da. bir de bunu düşünüp hepten bir hayale mi kaptıracaksınız kendinizi? zaten karşi taraf reddetmiş siz de kendi kendinize geçsin diye bekliyorsunuz bir de tutup, yok ya o da beni düşünüyor aslında mı diyeceksiniz yo dostum yapmayın kendinize bunu. geçecek bu da geçecek tabi insanoğlu unutur vs. unutur da zaten yuvarlarsan 30 yaşındayım artık hissettiğim durum hayatımın çoğu geçti gitti. artık bu saatten sonra ha unutmuşuz ha unutmamışız.

ya o degil de zamaninda bir gun istanbuk-ankara sehirlararasi otobiz yolculugu yapayordum. neysecigime, zamaninda beraber calistigimiz bir kiz vardi. aramiz cok iyiydi. gormeyeli de o zaman herhalde 10 sene olmustu.

ben yolda bir anda bunun adini dusunmeye basladim. ulan diyorum bunun adi neydi bunun adi neydi. yok abi, cikmiyor adi. gecenin koru, ortak bir iki arkadasi arayip `lan neydi kizin adi` diyecek hal de yok. neyse, mola yerinde indim, hic unutmuyorum, pambikkale tesisi. o da nesi, kiz karsimda. vallahi billahi o. dedim nasilsin nerelerdesin. dedi iyiyim bilmemne. bitisige parketmisler arabalarini, bu iceri girip tuvaleti filan kullanacakti herhalde. direksiyonda da eski tokmakcisi vardi bunun, hic sevmiyordum eskiden de. gormezden geldik birbirimizi. dedik goruselim bir ara. telefonlarimizi da aldik karsilikli ama ne o aradi ne ben. ayip olmasin diye adini da soramadim.

neyse, mola bitti. otobize dondum ben. bes dakika sonra adi aklima gelmesin mi? dedim yuh. boyle seyleri kontrol edebilsem peygamberligimi ilan ederim zaten. bir ara da astral seyahat deneyimimi anlatayim bari.

esen kaliniz, ibrahim kalınız.