tadı hayal kırıklığına uğratan yiyecekler

pastaların üzerine dökülen hindistan cevizi .
pastasız hiçte güzel değil ..

ejder meyvesi, kötü değil ama yıllar önce ilk yediğimde övülecek bir tadı olmamakla beni hayal kırıklığına uğrattı.

arabaşı yazacaktım nazo yazmış. rahmetli yapmıştı ikram ederken de:
-oğlum bunu yaptım ama korkuyorum her gece istersin diye
demişti.
ben de :
-merak etmeyin asla sizi yormam
demiştim...

kadının memesinden yalanan, yenen herhangi bir şey.

ne hayaller kurmuştuk oysaki. memeden nutella yalama fikri ne de cazip gelmişti başta. sonuç ise tam anlamıyla hüsran. yapış yapış, çikolata-tükürük karışımı bir şeyler kokan iğrenç bir memeyle karşı karşıya kalmak ne de acı.
meme ucuna üzüm yapıştırıp bunu tek hamlede ham yapacaktık. yaptık da. lakin ne üzümün memenin tadına ne de memenin üzümün tadına bir etkisi oldu. ikisi ayrı ayrı güzeldi, birleşince daha da güzel olur dedik, fantezi olur dedik ama bizi ucuzlaştırmaktan gayrı bir işe yaramadı bu atraksiyon. klişe bir çift yaptı bizi. bazı şeyler hayallerde güzelmiş meğer. nimetle şaka olmazmış.

belki de spontane iken güzeldir böyle şeyler. l koltuğa yayılmış bir yandan dizi izler bir yandan da hunharca meyve yerken sevgilimiz bir anda kafamızı memelerine bastırıp zorla ağzımıza portakal dilimi tıkıştırsa, "sen artık meyveni buradan yiyeceksin" dese azarız kim bilir. öteki tarafta kızın yatağa dilimlenmiş ayvayla falan gelmesi çok itici ama. zorlama. konsept yaratmak için kasmaca bu. fahişelik gibi. samimi bulmuyorum kesinlikle.

memeden şarap içmekmiş, tuz yalayıp tekila hüpletmekmiş geçin bunları beyler. az yaratıcı olun. delikanlı adam şarabını içer, sonra da adam gibi vuruşur. klişeye düşmeyin, düşürmeyin.

soğuk baklava

yukarıda bir arkadaş karadeniz ile alakalı yazdığına aynen ben de katılıyorum. bununla beraber bahsi dolaylı geçtiğinden, başlıkla direk alakası olmasa da "alman ekmeği" denen nimetten bahsetmek istiyorum. yiyin ve yedirin. ha diyebilirsiniz ki bir ekmek ne kadar güzel olabilir. gözlerinizi kapatın ve geçmiş hayatınızda zevkten dört köşe olduğunuz bir anı düşünün. işte alman ekmeği o zirvenin ekmekleşririlmiş halidir. herşey bir yana ikinci yememde inanılmaz bir hüzün kapladı içimi. adamlar ekmekte bile bizden 100 yıl belki daha fazla ilerde. sebebi ise tahmin edebilinecek şeyler; karadeniz yok, buğday politikası, katkı maddeleri vb...

ejder meyvesi.

peynir helvasıdır. bir trakyalı olarak tadını bambaşka düşündüğüm ama berbat bir tadı olan tatlıdır veya ekşidir veya her neysedir.

mantı: tadının kötü oluşundan değil insanların baya övmesi beklentimi arttırmıştı. ama normal yemek yani pek abartılacak bir yanı yok. aynı harcı makarnaya yapınca da aynı tadı alabiliyorum.
menemen: domatesli yumurtaya menemen diyenler vardı. bu beni çok şaşırtmıştı.

bal ve boza bence. balı dışarıdan görünce aşırı tatlı bir şey gibi geliyor ama yediğinde acı-tatlı garip bir tadı var. beklediğim tatlılık o değil. boza da dışarıdan lezzetli duran ama asla hayalimdeki gibi tada sahip olmayan diğer bir besin

benim için midye.

birkaç yıl önceydi, teyzemlere gitmiştim. kuzenlerim toplanmışlar; önlerinde de kocaman, bir sürü midye var. ama nasıl iştahla, nasıl mutlulukla yiyorlar görmeniz lazım. yaa, dedim. bu böyle güzel bir şeyse ben de yiyeceğim. ön yargılıydım. denememiştim o güne dek. midye, hayatı boyunca ona yetecek tüm övgüyü o gün duymuş olabilirdi. midye mutluydu, gururluydu. kuzenlerim mutluydu, huzurluydu.

ama ben, yeşil şurup, değildim. aman allah'ım korkunçtu. bir parça yememle banyoya koşmam bir oldu. o kısacık sürede bile, ağzımdaki o küçücük lokma kocaman oldu. bunları yazarken yüzümün ekşiliği, yüzümün hayal kırıklığı gözümün önünde.

enginar
kereviz

hünnap, şeker portakalı, pepino, ejder meyvesi, çarkıfelek meyvesi. bu elemanlar net üzer.

cilek.

net elma.

ulan dedim kıy paraya al her çeşidinden bir tane dene bakalım. kabuğu soyulur mu bilmediğimden bazılarını soydum bazılarını soymadım, bi tabak hazırladım. yeşil olanı, sarı, alaca olanı, kırmızı falan beş farklı elma aldım. alma da deniyormuş bazı yörelerde. dilim dilim doğradım, sağ olsun youtube. birer dilim yedim, hissiyat olarak böyle sert, mango gibi ama asla bir ejder meyvesi değil, pahalı, o parayı haketmiyor. alasya elması mı alaska elması mı bir de öyle bir çeşidi varmış, bakalım, denk gelirse onu da denerim. serbülent e verdim, nefessiz yedi.

serbülent iguanamın adı.

salça.

öyle harika kokuyor ki meret, beklentimi acayip yükseltiyor. tamam, tadı da güzel ama o kokuyu karşılamıyor bence. bilemiyorum, öyle kokan bir şeyin tadı çok ama çok daha güzel olmalı gibi geliyor bana. resmen hayal kırıklığı...

maça çayını bana öveni yakalarsam hiç iyi şeyler olmayacak.

üstteki sayın yazarımızın dediği gibi matcha çayı. övüldü övüldü baktım kokusu da iyi bi yudum aldım direkt püskürtmeye koştum fil necati gibi.

havyar ve mantar(trüf).. (evet en kalitelileri bile)
sanırım bizim beslenme kültürümüz ve damak zevkimiz farklı. çocukluğumuzdan itibaren üzerine mitler dinlediğiniz, okuduğunuz tadlarla gün geliyor tanışıyorsunuz.. önceleri, belki bu anlatılan türü değil, mutlaka daha iyisi (aslı) olmalı diye düşünsenizde sonunda anlıyorsunuz ki: size göre değil, anlatıldığı kadar değil.. bir hayal kırıklığı olmasa da bir aldatılmışlık hissi yaşıyorsunuz ama..

çemen.