tuhaf takıntılar

son birkaç yıldır gece yatmadan 15-20 dk evin içinde turluyorum karanlıkta. ailemin evi dubleks orada merdiven inip çıkıyorum, başta kapıların kenarlarına çarpıyordum ama yön duygum gelişti artık körleme gidebiliyorum her yere.

alarm kurarken ses seviyesinin istediğim düzeyde olduğunu bilsem bile birkaç kez daha oynamadan duramam.

çoğu kahvaltımda çay bardağımı en az bi sefer yıkarım

telefonumun şarj aletini başka birisinin kullanmasına izin vermiyorum veremiyorum.

istem dışı olan alışkanlıklarımız.
herkesin tuhaf takıntıları olduğuna inanıyorum.eğer bir kitabı okuyorsam onu tek bir müzik parçasıyla bitiririm.o müzik,o kitabın dokusuna aittir çünkü,ikisi iç içe geçer ve bir nevi çözülemeyecek düğüm olurlar benim için.kitabı okuyup karakterlerin yașadığı olayları hayal ettiğim sırada, zihnimin arka planında çalan fon müziği gibi düșünebiliriz bunu.

nakit almadan dışarı çıktığımda kendimi huzursuz hissederim ;çünkü illa nakit ödeme gerektiren bir şey çıkagelir ve bankamatikle uğraşmak zorunda kalırım.

çıplak ayak gördüğüm zaman kişilerin parmaklarını saymamdır. amacım ne hiçbir zaman anlayamadım sanırım da anlayamayacağım. ve sadece bir kere istisna olarak bir ayağında 6 parmağı olan insanı gördüm. başka da istisnaya rastlamadım henüz.

mesajlaşma esnasında kendi kendime mimik yapıp üstün birde onay ve el hareketi ekliyorum.

cansız her şeyle konuşuyorum, onlar konuşuyormuş gibi kendim konuşup cevaplıyorum :/ ve empati kuruyorum onlarla. bunu da durduramıyorum. yakınlarım bu durumu bildiği için yadırgamıyor artık. misal ablamla aramızda geçen diyaloğumuz:

-bana mı diyon anlamadım?
+yok çekmeceyle konuşuyodum sert kapattım diye kızmış
-haa tamam bende bana seslendin sandım.

(bkz: ben cidden delirmişim)

-yürürken çizgilere basarak giderim eğer biri eksik olursa içim rahat etmez ve geri dönüp oraya da basarım böylr yola devam ederim
-ocağı kapatsam da emin olamam tekrar dönüp bir kaç kere bakarım emin olmak için.
-yamuk şeylere tahammülüm yoktur duvarda asılı tablo yamuksa düzeltirim. kullandığım masada kitap,kalem,silgi gibi şeyler yamuksa da düzeltirim
-sallanan şeylerin sesine dayanamam mesela masada olan uç kutusu sallanırsa dikkatim dağılır onu alıp ses çıkarmasını engellerim.

çorapların çizgisinin parmaklarıma değmemesi lazım.
çatal kaşıkları kullanmadan önce suya tutarım genelde.
alışverişe bir anda gidemem önceden bilmem lazım, yoksa gidemem.

kitapları dikey değil yatay olarak dizerim kitaplığa.
kitapların hepsi yatay olduğu için birbirine kenetlerim.
bu kenetleme bende sanki bir duvarın tuğlalarını dizmek gibi bir his yaratıyor.

kapıların, dolap kapaklarının, çekmecelerin açık kalmasına tahammülüm yok.

birinin beni beklediğini bildiğim zaman çişimi yapamıyorum. isterse yarım saat çişimi yapmak için uğraşayım, kendime telkinlerde bulunayım, yine yapamam. beni bekleyen kişinin beklemeyi bırakması ve bıraktığını söylemesi ve hatta mümkünse alanı terk etmesi gerekiyor.

yapılması yanlış olduğu bilinen fakat kafamızdan atamadığımız, mantık ve muhakeme ile uzaklaştırılamayan, arzu edilmeyen saplantı halindeki fikirler, tavırlar, hareketler bütünüdür.

önümde yürüyen insanları geçme çabam var. sürekli tempolu yürüyorum bu yüzden. dilim dışarıda soluk soluğa nefes almaya kadar gidiyor bu iş bazen. (burası şaka tabi.) yanlarından geçerken de dönüp yüzlerine bakıyorum. manyakça bir haz bu. yürüyüşe çıktığım zamanlar hızımı alamayıp şunu da geçeyim bunu da geçeyim derken hiç gitmediğim yerlere kadar gidiyorum bazen. (özellikle bu durum kafam bozuk, canım sıkkınken çok oluyor.) altın da bir travma mevcut büyük ihtimalle. bu ara travmalarım üzerine yoğunlaşmaya çalışıyorum ama henüz buna sıra gelemedi. durumun vahametini siz düşünün artık.

simetri takıntısı,

oturacağı yerleri ve dokunacağı şeyleri önceden silenler,

ağız spreyi , şekeri kullananlar ( aşırı düzeyde)

yatagın hep aynı yerinde uyuyanlar,

sadece tek renk giyinenler,

dokunduğu her şeyi koklayanlar,

ve daha niceleri.. say say bitmez..

kapı açık uyuyamıyorum sanki bir şey kapatacakmış gibi korkuyorum

kışın yorganı, yazın da pikeyi üzerime örtmeden uyuyamam. çünkü öcüler var.

sigara paketlerini şişe üzerindeki etiketleri buna benzer yapışkan şeyleri sökmek ya da yırtılabilecek ne varsa yırtmak.

para sayarken atatürk olan tarafları aynı yöne bakacak şekilde üste getirmek.