zor günlerden geçenlerin en iyi bildiği şey

hakkında en çok konuşanlar, en çabuk düşmeni bekleyenler oluyor.

yalnızlık. hani böyle etrafındaki kuru kalabalıktan şikayet eden biriyseniz, şöyle biraz çeşitli atraksiyonlar yapın, risk alın, parasız kalın falan* sonra bir bakacaksınız ki etrafınızda kimsecikler kalmamış.*

"dostum" dediğin kimsenin gerçekten dostun olmadığıdır. hiç bir arkadaşına gösterdiğin iyi niyetin karşılığını, kendin dara düştüğünde alamazsın. hık- bık dediğinde seni arayıp, sana ağlayan; zamanının çoğunu tüketen dostların, sen kötü süreçlerden geçerken ortadan kaybolurlar ne hikmetse!

bu yüzden her zaman savaşını tek kişilik bileceksin. kimseye güvenip, riskler almayacaksın. arkanda ordu var sanarken, geriye döndüğünde karşılaştığın sadece kendi popon oluyor. güveniyor musun? güvenmiyor musun? olay orada başlıyor işte.

güvenmemek, güvenmemeyi öğreniyorsun.
büyük konuşmamak gerektiğini öğreniyorsun , bugünleri atlattıktan sonra daha rahat savuşturuyorsun küçük meseleleri.
kendine yaslanmayı öğreniyor ve yoluna bakıyorsun.

daha önce zaten çok zor günleri atlattığını bilmektir. böyle günlerin seni zaman zaman bulabileceği, önemli olanın bu süreçten geçerken psikolojik iyi oluşunu koruyabilmek olduğunu bilmek gerekiyor. evet zor, ama bu zor günler zaman zaman herkesi buluyor. geçecek, güleceğiz.

zamanında yardımına koştuğun kim varsa, sen aynı sürece girdiğinde aynı şahıslar senin için senin yaptıklarını yapmıyor genelde.
bunu demagoji yapmak için söylemiyorum ya da her şeyin, her zaman karşılıklı olması gerektiğini de savunmuyorum ama beşeri varlıklar hem çok nankör hem de çok çabuk unutuyor.

daha zor günlerin de geleceğidir.

her zorlukla beraber, bir kolaylik vardir

kuran'da 1 ayettir.

edit: sadakallahulazim.

ölüme çarenin olmaması

her zorluğun içerisinde muhakkak bir kolaylık vardır. şer olarak gördüğün, aslında hayrınadır.

hepimiz olumsuz şeyler yaşıyoruz ama bu olumsuzlukların günün sonunda bizim hayrımız için olduğunu görüyoruz. belki günler,belki yıllar belki aylar sonra "aaa ben bunu demek ki bunun için yaşamışım! şükürler olsun!" dediğiniz illa ki olmuştur.


olmayan her şeyde bir hikmet vardır, yaşadığınız her olumsuzluk ise, sizi aslında hayatınıza gelecek olan / gelme ihtimali olan ana kötülükten korumak içindir. bir çeşit uyarı fişeği gibi görüyorum ben bunu. uyarılıyoruz ya da direkt tanrı'nın ( bizi korumak adına) müdahalesi ile karşılaşıyoruz.

tanrı, zarar görmememiz adına bize zarar vermeyi hesaplayan ve isteyen kişinin önünde uçurumlar oluşturur. her şey o kadar hızlı ve keskin gelişir ki yakalayamazsınız. günün sonunda hep " nasıl oldu, bir anda oldu?! inanamıyorum, şoktayım" gibi ibareler söylendiğini eminim duymuşsunuzdur. 1 insan bütün mal varlığını bir anda kaybedebilirken, bir anda zenginde olabilir ya da markete alışverişe girersiniz ve biri sizi keşif eder sonra ansızın victoria secret mankeni olursunuz. adriana lima bu gruptandır mesela. kendisi ünlü olmak için, zamanında sadece markete gitmiş..

elon musk, steve jobs.. bu insanların biyografilerini kısaca okuyun. "mucize" olarak tanımlanabilecek çok ayrıntı var. evinin garajında milyon dolarlık bir teknoloji firmasını da kuramazsın jobs dede diyorum.. ya da bir anda nasa'ya dahi sözünü geçirecek kadar zengin ve güç sahibi olamazsın sapkın musk bey diyorum..

bu minik argümanlardan işlerin nasıl hızlıca değişebileceğini anlayabilirsiniz.kötü olduğuna inandığınız şey, aslında iyiliğiniz amacıyla tasarlanır.arkanıza yaslanın ve tanrı'nın planına güvenin.

kimse yoktur..

şifreleri bir yere not almak gerektiği

"o zor günler, solan güller eskidendi, geçti." *

pardon ya. bu sertab erener hanım kızımızın bildikleriymiş.

benim tek bildiğim ise
(bkz: yakalanmamak)

kafam bozuk değil halbuki, param yok.

kendi başına kürek çekiyorsun o zor günlerde. kimse bi yardım eli uzatmıyor. hatta eleştiriyor daha da. dost arkadaş vesaire yalan başınıza bir şey geldiğinde ilk aile sonra para yardımcı oluyor. diğerleri fasa fiso.

daha zor günlerin geleceği.

klişe gibi gelecek ama en geçmez dediğin geçiyor. biraz zaman vermen yeterli. sonra bir kalkıyorsun ayağa; her zamankinden daha güçlü ve sapasağlamsın. "vay anasını!" diyorsun, şaşırıyorsun bu versiyonuna. en güzel his de bu zaten; bu yeni "sen"i keşfetmek.

evet geçmeyecek gibi gelecek ve bu sırada "geçecek" diyenleri çok duyacak, inanmayacaksın. çok normal bu, kendine de onlara da kızma sakın.
acele etme, sadece bekle. kendine zaman ver ve sonunda ne kadar güçlü olduğunu gör.

(bkz: inşirah suresi 5-8)

allah'ın yardım ettiği.

geçmez düzelmez denen şeyler cidden geçiyor. hayatım darmadağın oldu dediğim anda allah güzel günler de var diyor.

yalnızlık katsayısı tavan yapar..