sevgili romalılar hadi dökün eteğinizdeki taşları!

benim duyduğum leyla ile mecnun'da geçen "gözlerin o kadar yeşil ki, öpsem gözlerinden, dudağımda bir orman filizlenir" dir.

şahsıma edilmiş olan ise; çizgi film neşesi var yüzünde.

her seferinde yedigim halttır. bir türlü düzeltemedim. ilginç olan her seferinde de işi yetiştiriyor olmak. bir yandan yaratıcılığı arttırdığını da düşünmekteyim.

bridget jones.

eylül ayında california'da bir ormanda bu partiyi düzenleyen çiftin kullandığı havai fişekler yüzünden çıkan orman yangınını ancak kasım ayında durdurabilmişlerdi. bu örneği buraya bırakayım.
tanım: bir parti türü.

1920-1984
yarı kızılderili yarı portekizli kanı taşıyan, dünya çapında ünlü brezilyalı yazar. kayığım rosinha (1961) onu üne kavuşturdu. ama onun bütün dünyada tanınmasını kendi hayat hikayesini bir üçlemeyle anlattığı kitap serisinin birincisi olan şeker portakalı sağladı. şeker portakalı'nda yazar, çok sade ve dokunaklı bir dille, kendini, ailesini ve kardeşlerini anlatır bize. ama öyle bir anlatır ki, kitabı okuyan herkes romanın başkahramanı olan zeze'de (yani jose: kendisi) kendisinden bir parça bulur. zeze'nin yaşadıklarını ta yüreğinde hisseder.

'aydın emeç’in çevirisiyle yüz binlerce adet basılan şeker portakalı’nı, ilk defa 1975 yılında aydın emeç kurucusu olduğu e yayınları yayınladı. daha sonra 1983 yılında can yayınları kitabın yazarı olan josé mauro de vasconcelos’un haklarını devralıp şeker portakalı’nı aydın emeç çevirisiyle basmaya devam etti. asıl adı “o meu pé de laranja lima” yani “benim portakal ağacım” olan, diğer dillerde de “benim tatlı portakal ağacım” ya da “benim güzel portakal ağacım” gibi isimleri olan ancak aydın emeç tarafından “şeker portakalı” olarak adlandırılan kitabı, can yayınları 35 yıl boyunca yayınlamayı sürdürdü.

can yayınları, 130 baskı yaptıktan sonra ana dilden çeviri kaygısı gerekçesiyle çevirmeni değiştirmeye karar verdi. aydın emeç’in çevirisinin kullanılmadığı eserde, aydın emeç’in yarattığı özgün adın da kullanılmamasını (fikir ve sanat eserleri kanuna aykırı) talep eden oğlu ali selim emeç, can yayınları’nın kitabı aydın emeç’in yaratıcısı olduğu şeker portakalı adını kullanarak basması ve buna devam etmesi sonucu dava açtı." (24 mayıs 2019 tarihli gazete duvar'dan alıntılanmıştır.)

"şimdi acının ne olduğunu gerçekten biliyordum. ayağını bir cam parçasıyla kesmek ve eczanede dikiş attırmak değildi bu. acı, insanın birlikte ölmesi gereken şeydi. kollarda, başta en ufak güç bırakmayan, yastıkta kafayı bir yandan öbür yana çevirme cesaretini bile yok eden şeydi."

"uzun uzun burnumu çektim.
-önemi yok, onu öldüreceğim!"
=ne diyorsun sen küçük; babanı mı öldüreceksin?"
-evet yapacağım bunu. başladım bile. öldürmek, buck jones'un tabancasını alıp güm diye patlatmak değil! hayır. onu yüreğimde öldüreceğim, artık sevmeyerek... ve bi gün büsbütün ölecek."

''sessizlik içindeydi her yer, ölümün kadifeden ayakları gezinir gibi. ve ben, yaşamaya hükümlüydüm; yaşamaya!''

"- nen var zeze?
= hiç. şarkı söylüyordum.
- şarkı mı söylüyordun?
= evet.
- öyleyse ben sağır olmalıyım.
insanın içinden de şarkı söyleyebildiğini bilmiyor muydu yoksa? bir şey demedim. bilmiyorsa bunu ona öğretmeyecektim."

"-neden benim gibi yapmayı öğrenmiyorsun?"
=sen ne yapıyorsun ki?"
-kimseden hiçbir şey beklemiyorum. böylece hayal kırıklığına da uğramamış oluyorum..."


''destedeki bütün kartları öğrenmiştim. ama valeleri pek sevmiyordum. nedendir bilmem, kralın uşağı gibi bir görünüşleri vardı!''

''hayata uzaktan bakarak ilgisizliğimde yitip gitmiş gibiydim.''

''-xururuca!
=ne var?
-ağlamak kötü bir şey mi?
=ağlamak hiçbir zaman kötü değildir, budala. neden sordun?
-bilmiyorum, bir türlü alışamadım. sanki yüreğim boş bir kafes...''

"uyuyalım. insan uyudu mu her şeyi unutur."

orda, bir köy var uzakta
gitmesek de kalmasak da
o köy bizim köyümüzdür *

gülen gözler okusun, öğrensin.
küçücük katkılarımız kocaman olsun yüreklerde bir ömür.
sevgi ve iyilik yayılıp çoğalsın.
kafa sözlük ailesine teşekkürler, içimizi ısıtan haberler için.

benim de fark ettiğim fakat dert etmediğim sorunsaldır. yani ben bir başlığa girdiğim zaman, genelde tüm entryleri okuyorum. ama ekşi sözlükte mesela bir olaya binlerce tanım giriliyor. hepsini okuyamıyorum ki, üç beş sayfa en fazla. burada ama bu sayede tüm yazarları tanıdım resmen. kim ne düşünüyor biliyorum, yazarların önceki entrylerini bile hatırlıyorum.

bu yüzden demek istiyorum ki: az olsun bizim olsun.

madagaskar'da yaşayan büyük ve yırtıcı bir memeli türü.

fossalar, balık, kuş, sürüngen gibi canlılarla, gece ve gündüz avlanarak beslenirler. ortalama 70 cm civarında boyları ve bir o kadar da uzun kuyrukları vardır. soyu tükenme tehlikesiyle karşı karşıya olan hayvanlardan biridir.


(görsel, animals.sandiegozoo. org'dan alıntıdır.)

umursamamak en etkili yöntem.

daha önce dinleme fırsatım olmadı ama kendisiyle birkaç kez konuşma fırsatım oldu. bu kısa konuşmalara rağmen o candanlığı, sevimliliği ve iyiliği hissettirdiyse bana bu insan kötü olmaz yahut kötü bir şey yapma ihtimali yoktur. ben bunu deneyimlerimden yola çıkarak söylüyorum. önümüzdeki haftayı iple çekiyorum! zira bu güzel insanın ilmek ilmek emekle işlenmiş yayınını kaçıramam!
ayrıca meyve veren ağaç taşlanır.

sonradan görme, görgüsüz tavırlar. insanı bu kadar alçaltan bir hareket olamaz ya.

kadın kelimesi geçen her başlığa sinirlenmediğinden, aslında var olmayan kadın.

(bkz: kadın mucitler)

böyle başlıklar açtınız da bir şey mi dedik?

açılması yasaklanan regaip kandili başlığının ilk sözcüğü. buradan tüm sözlüğün kandilini kutluyorum. ama ben başka bir konuya değineceğim.

şimdi regaip kandili bildiğimiz gibi hz. muhammed efendimizin ana rahmine düştüğü gün olarak söyleniyor. bir kere bunun doğruluğu yok. diyelim ki öyle peygamber efendimizin bu hesaplamaya göre erken doğduğu -yaklaşık bir ay- ortaya çıkar ki, ben şahsen böyle bir şey duymadım, okumadım. sonra bu ritüel (ben böyle tanımlamak istiyorum çünkü bu günün kutlanmasının kuran-ı kerim'de yeri yok.) xıı. asırda kutlanmaya başlamış, daha sonraki asırlarda yer edinmiş (tekkelerin etkisi ile) xvı. - xvıı. asırlarda görüyoruz ki şiirin bir konusu haline de gelmiş. ve günümüze değin önemli ve muhafaza edinmesi gereken bir gelenek olarak görülmüş. kanaatim ve itikatımca mahremi ifşâ etmesinden dolayı bu kandil pek yakışıksız. böyle olduğu gibi aslında bu günün üç ayların başlangıç haftasının ilk cuma gecesini belirtmesi ve (ibadetle) kutlanmasını öğütlemesi dışında bir özelliğini de göremedim. kutlama noktasına gelince millet (ekseriyetle) bu gecenin kutsi bir gece olduğuna kani durumdadır. bununla uğraşmak beyhude ama en azından ne olduğunu bildirmek gerekir. söylediklerime muhalif ilahiyatçı arkadaşlarımızın görüşlerine açığım, bu konuda. yeniden kandilinizi (üç aylara girmemizi) kutluyorum.

hastalığı nedeniyle kulağında problem olan insanlar dışında yüksek sesle konuşanların, karakterim böyle diyip kendilerini haklı çıkarmaya çalışmaları hayli şaşırtıcıdır.
bu nasıl karaktermiş diye sorulur.

rainbow grubunun dinleyeni mest eden şarkısıdır. ritchie blackmore gitarda, ronnie james dio'da vokalde devleşir. şarkı sözleri ölümü ve sonraki hayatı çağrıştırır. sözlerinde geçen bazı kelimeler ve bunların meali şöyledir:

tolling of the great black bell: ölümün çağrısı
temple : cennet
king : yoruma gerek yok ; tanrı
thousand wings : melekler
the day has just begun : ölümden sonra ki yaşam

kadıköy

bir yandan ezber yapıyor bir yandan da şarkı dinliyorum. ah tatyana yaktın beni...

içinde aynalı çarşı
ana ben gidiyom düşmana karşı
off gençliğim eyvah

arkadaşlar selam. her hafta aynı gününde, aynı saatinde aynı hatırlatma işte. eyluling ile dalgalar geçildiği, filmlerin, dizilerin eleştirildiği, naçizane bir konuk (bkz: 21oz)un kısa bir süreliğine bizlere eşlik ettiği yayın bu akşam 9.00 da. yine buluşuruz orada, aynı yerde, aynı zamanda!

çünkü canım sıkıldı ve neden olmasın? ağzının tadını bilen insanlar derneği bir diğer adıda. aramıza hoşgeldiniz yavrularım.