dün sol frame’in sıkıcı gelmesi nedeniyle başladığım, adeta çekirdek gibi bırakamadığım, hızımı alamadığım kafa sözlük yazarı eylemi.

şu an elim ayağım titriyor, zor tutuyorum kendimi. uyuşturucu bağımlılığı böyle bir şey olsa gerek.

ancak dolduran arkadaşlardan istirham ediyorum, lütfen ukde sahibini entrynizde anınız, saygınızı gösteriniz.

bir ağustos akşamı
ursa major eşliğinde neowise kuyruklu yıldızı

aynı zamanda yoğun ve bir o kadar da akıcı bir anlatıma sahip albert caraco kitabıdır. eğer şu son günlerde hayatınızda mutsuzluk daha ağır basan taraftaysa okumanızı pek tavsiye etmem zira caraco'nun nihilist felsefesi sizleri daha da boğacaktır.

"ölüler ölü olmaktan acı çekmezler, yalnızca yaşayanlar yaşadıkları için acı çekerler."
"benim bu dünyaya duyduğum nefret, içimdeki hislerin en saygınıdır."
"hiçlik sevginin bedelidir ve hiçliğin tacı sevgidir."

bazı alıntılardan da görmüş olmalısınız ki şu 20. yüzyılın sınırlı sayıda nihilistlerinden olan caraco kaosun kutsal kitabı'ndan sonra da kendi alanında harikalar yaratmaya devam ediyor.

bireyin içinde bulunduğu psikolojik durumdan meydana gelen algı yanılmalarıdır. psikolojik illüzyonda bireyin zihinsel tutumu etkilidir. bu çeşit illüzyonlar kişiden kişiye değişir.
örneğin, köpekten korkan birisinin sokaktaki kütügü köpek sanması.

duvarda asılı olan bir paltonun canavar olarak algılanması. nedeni: korku ve koşullanmalardır.

akıl, vicdan ve sevgi.

"dündar kısacık bir hikayeydi ama o kadar güzeldi ki... hani şey gibi radyoda çok sevdiğin bir şarkı çıkar tam sesi açacakken biter ya"
repliği ile kalbimi fetheden film.

sen hiç yalnız kaldın mı? öyle yalnızlık değil ama. bağırdın duyanın olmadı mı? konuşmak istedin sustun mu? gürültülü yalnızlığı bildin mi hiç? cümlesidir.

tanım: ruh halimizi anlatan sözleri paylaştığımız başlık.

hoosiers, he got game, white men can’t jump ve glory road'dan sonra beşinciliği verdiğim basketbol filmi. rakipler sağlam olunca kürsüye çıkamıyor ama mansiyonu da hak etmiyor değil. evvela gerçek hayat hikayesinden uyarlanmış olması en büyük artısı. samuel l. jackson'da role tam girmiş. filmi izlerken, ulan bu adam bizim koç olsaydı fena olmazdı falan diye tepki veriyorsunuz. yani adam sizi de koç olduğuna inandırıyor. ben bir süre adamın oyuncu olduğunu falan unuttum bariz koçluğuna odaklandım. idman falan yapsak, evet efendim, tamam efendim diyeceğim o derece yani.

aslında hikâye bilindik. lise basketbol takımının efsanesi, takım zor duruma düşünce kendisine gelen talebi geri çeviremiyor ve rezil haldeki basketbol takımının başına geçiyor. bu filmi aynı konuyu barındıran diğerlerinden ayıran nokta ise bana göre timo karakteri üzerinden verilen mesaj. bakın bu arkadaşı ayrı bir gözle izleyin. onun başlangıçta bulunduğu nokta ve sonra geldiği nokta arasındaki fark sporun insana kattığı değerler silsilesini göstermesi açısından net bir örnek. hatta timo tartışmasız simurg'dur ve bu filmin de ruhudur.

bu arada filmde koçun kullandığı set isimleri bomba. tüm setlere farklı kadın isimleri veriyor, gençliğinde ne kadar hızlı bir adam olduğunu falan anlatıyor çocuklara. aslında amacı ergenlerle doğru iletişim kanalını yakalamak ve bunu da başarıyor. komik, disiplinli ve zeki bir adam. ha bir de oğlu var. onunla olan iletişimi, planları, planlarının çöküşü ama sonra daha güzelini inşa edişleri falan kendi içerisinde güzel hikâyeler. bence izlenesi bir filmdir. boşuna mansiyon vermedik.*

yaptigi usulsuz tanimlar sebebi ile uzaklastirma almis yazarimsi.

edit: ucuruldu bile.

yoldaşı pepsi içerken gördüm.

her gün profilini ziyaret ettiğim, sevdiğim bir yazar. tanımları çok içten. kendisiyle sohbet etme imkanım da oldu. çok mükemmel bir dinleyici. çok tatlı ve neşeli bir insan. siz yazın biz okuyalım efenim. keyifli sözlüklerr dilerimm.*

erol büyükburç'un olmadığı şey.

dünyanın en kısa romanını yazdığı iddia edilen yazar. romanın türkçesi ise şöyle:

"satılık: bebek ayakkabısı. hiç giyilmedi."

ingilizcesi:
"for sale: baby shoes, never worn."

böyle roman mı olur?! diyenler için öykü başlığı altındaki uzun tanımımı okumanızı öneririm. ufkunuzun açılacağını düşünüyorum bu konuda.

insanın içinde eski bir şeyleri uyandıran film. film hakkında genel kanı rahatsız edici olduğu yönünde fakat ben farklı bir açıdan yaklaşmayı tercih ediyorum. psikolojik ve fiziksel şiddet içerikli sahneleri izlerken bir çoğunuz gözlerinizi kapatmış ya da huzursuz hissetmişsinizdir muhakkak. geriye dönüp baktığınızda yalnızca bu huzursuzluk hissini hatırlamak normal ama filmin başka bir etkisi daha var; insanın zevkten kaslarını uyuşturacak kadar keyif vermesi. bunu şiddetten zevk almak üzerinden değerlendirmiyorum aksine bu vahşetten rahatsızlık duymak anlaşılabilir, benim sözünü ettiğim zevk duyma hâli tamamen gerçeğe yönelik bir açlığın tatmin edilmesi üzerine.

sahneler akıp giderken kapattığınız gözlerinizi açmanızın tek sebebi merak olamaz, bu sahneler; bütün şartlar gerçekleştiğinde insanın (evet biz dahil) ne kadar canileşebileceğinin bir portresi. bu gerçekliğin farkına varmak, insanın içinde gerçeğe aç olan o yanı tatmin ediyor. biz huzursuzca tırnaklarımızı avuçlarımıza geçirirken, kafamızın içinde başka bir şey keyifle zihnimizin duvarlarını eşeliyor. bütün gerekli şartlar sağlandığında sen, ben ya da hiç ummadığın biri bundan daha canice şeyleri yapabilir, bu senin, benim ve insan doğasının gerçeğidir. bu tarz filmleri rahatsız edici yapan da keyif verici hâle getiren de bu durumdur oysa film bittiğinde yalnızca rahatsız edici kısmını hatırlar ve gerçeğe duyduğumuz açlığı temsil eden yanımızı görmezden geliriz.

meslek sahibi olup, aileden uzakta; kendi ayakları üstünde durmaya çabalarken insanlardan yediği kazıklar onu olgunlaştırır.

aşk acısı o kadını yine olgunlaştırır.

araştırmayı sever. kendini geliştirmek adına sürekli eğitimler kovalar. tüm bunlar yine onu olgunlaştırır.


"kısaca kendine yaptığı tüm yatırımlar bir kadını olgunlaştırır."

çocuğunuz ismi söylendiği zaman tepki vermiyor, göz teması kurmaktan kaçınıyor, arkadaşlarından uzak duruyor, iletişim kurmuyor ise bunlar otizm kuşkusu doğuran ve ayrıntılı bir biçimde araştırılması gereken belirtilerden birkaçı.

üslup güzelliğidir. beğenmediğimiz, karşı durduğumuz ya da eleştirdiğimiz noktaları birine nasıl ifade etmeliyizin etkili bir örneğidir.

ilginç bi kitledir. galiba tüm başlıkları engelleyip sadece radyo yayını başlıklarına dokunmamışlar. uzun uzun çiçekli böcekli efendimli tanımlara sahiptirler. bol bol swh bi de.

senden değerli de değilim değersiz de değilim. çok güzel, elinize sağlık.