ferhan sensoy'un 1980 yilinda kurdugu, sahlari da vururlar ile perdelerini açtığı tiyatro kumpanyasıdır. "ortaoyuncular yayinlari" diye de simdiye kadar sadece ferhan şensoy'un kitaplarını basan bir yayinevi vardir. oyunlarını ses 1885 sanhesinde oynamaktadır.

+baba allah aşkına hint dizisinden içim sıkıldı kapatalım.
-bak bak gopi evleniyor şimdi izle...

hint dizisi izleyen bir babanız varsa bu dünya bir cehennemdir.*

sınavlar bittikten sonra bütün notları, kitapları yırtıp attıktan sonra tüm kitaplığı düzenlemek. ardından da bir silip, süpürmece toz almaca sonra ılık bir duş...
tüm bunların üstüne de bir kahve. işte bu.

aşkın yaşı olmaz ama abartmayalım lütfen.

hayırlı olsun. iki ay önce geldiğim sözlük gözlerimin önünde kocaman oluyor, duygulandım vallahi.
nice bir milyonlara sözlük!

#735206 sen misin the “bad” dua eden? bildiğiniz kurudum. 8 oyun 5 yenilgi 3 galibiyetle havluyu ringin ortasına attım. katılan herkese teşekkürler. finale kalan 2 yazara başarılar diliyorum.

çok keyifli sohbetler oldu oyun sırasında. ve anladım ki sözlük dışında yazışmalar çok daha keyifli. sözlük bizi geriyor mu ne?

selamlar insanların hayatlarına saygı duymayan hiçbir şeye saygı duymam. saygılar bu arada cidden eksi butonu nerde ya niye her şeyi beğenmek ya da boş geçmek zorundayız

zeytin, peynir ve çay.

herkesin bir manitası var.
benimse bebek gibi bir yüzüm.

"her şeyi unutabilirim ama seni unutmadan ölmek istiyorum."

alzheimer hastası olan bir adamın eşine kurduğu cümle. seni seviyorum'dan daha güzel değil de ne?

uzun zamandr nickaltı girmeyi beklediğim bir yazar daha. doğum günü vesilesiyle aradan çıkarmış olalım. sadece nickinin özgünlüğüyle bile kendisini takip etmemi sağlayan, eğlenceli tanımlarıyla denk geldikçe keyif aldıran yazardır. hangi yaşa girmiş olursa olsun, yeni yaşı kutlu olsun..

sosyal medyadan ( sözlükler de dahil) gelen bildirimler- bunlar herhangi bir paylaşımınızla ilgili olabilir- insan beyninde dopamin hormonunu salgılatıyor. bunun sonucunda kendimizi iyi hissediyoruz, mutlu oluyoruz. sürekli bir şeyler paylaşma isteği uyanıyor insanda. bu tür mecralara bağımlılığı arttırıyor.

ufak bir not: bu tanımı beğenmeyin zaten iyice bağımlısı oldum buranın. daha fazla dopamin salgılanmasını istemiyorum.

teyzem olan yazar. kapıdan bu şekilde girer eve.

öncelikle bu yakışıklının orijinal adı planet x. başlık orijinal adıyla ya da daha doğru bir türkçe çeviri olacak olan x gezegeni şeklinde açılabilirdi. böyle olunca "istanbul kanalı" demek yerine "kanal istanbul" demenin daha havalı olacağını düşünmek gibi olmuş. gerçi... neyse.

---

planet x, namıdiğer marduk ya da nibiru gibi bir zırva değildir. düpedüz hurafelerden beslenen astrologların ve komplo teorisyenlerinin ayağına düşmemesi gereken, gerçekte astronomlar tarafından ciddi ciddi tartışılan bilimsel bir meseledir.

bu tartışmaların kaynağıysa şu: bilim insanları, kuiper kuşağı'ndaki gök cisimlerinin, mesela plüto'nun da dahil olduğu cüce gezegenlerin, yörünge hareketlerinde bazı anomalilere rastlamışlar. en nihayetinde de orada dünya'dan katlarca büyük bir gezegenin var olma ihtimali düşünülür olmuş. işin garip yanı, yapılan hesaplamaların ve simülasyonların da bunun gayet mümkün olabileceğini göstermesi.

benim de severek takip ettiğim ayhan tarakcı, ilgili videosunda detayları güzelce açıklamış. izlemeye üşenenler için kabaca: önceleri orada bir kara delik, kahverengi cüce ya da neptün gibi bir gaz devi olma ihtimalinin düşünüldüğünden fakat bunların pek de mümkün görülmediğinden; dolayısıyla şu sıralar bir kayalık gezegenden şüphelenildiğinden fakat bunun da yeni birtakım sorunları beraberinde getirdiğinden bahsetmiş.

bütün bu sebeplerden, hakkında şimdilik en akıl kârı görünen açıklama da şu: kuiper kuşağı'nda henüz keşfetmediğimiz cüce gezegenler var ve anomalilerin sebebi de bu.

artık nihayet 2021 ekim'inde james webb uzay teleskobu'nu uğurlayabilirsek ve kazasız belasız çalıştırabilirsek, buradaki gizemi büyük olasılıkla çözecek. arkasından su dökeceğiz onun, "güle güle git" diyeceğiz, "dualarımız seninle." ve ekleyeceğiz gözyaşlarımızla, "seni çok özleyeceğiz ama hele şükür be."

herkesin popisi kendine.

muhteşem bir yazar kadrosuna sahip muhteşem bir internet sitesi. mottolarını ve yola çıkışlarını siteden alıntılıyorum:

--- alıntı ---

5harfliler, kadın gündeminin peşinde, bağımsız bir internet sitesidir. kadın kelimesinin neredeyse öcüyle bir tutulduğu günlerde, “üç harfliler” tabirinden hareketle kız, kadın, bayan, hanımefendi ayrımından bunalan bütün yorgun ruhlar için kendine 5harfliler ismini yakıştırmıştır.

5harfliler 2012 yazında, “kadın gündemini” sadece diyet, güzellik sırları ve ilişki tavsiyelerine indirgeyenlere inat, kadın gündeminin bir kadının ilgilenebileceği her şey olduğu fikrinden yola çıkarak açıldı.

--- alıntı ---

www.5harfliler.com

bir aşk hikayesi anlatacağım şimdi;

sınıfa nakil öğrenci geldi. dersin ortasında müdürle birlikte girdiler sınıfa hepimiz çocuğa bakıyoruz. bütün kızlar nefeslerimizi tuttuk, dersten koptuk, dünya'da değiliz. puşt çok yakışıklı. ömrümde öyle bir çocuk görmemişim. zaten yaşım 11 ne ömrüm olacak. yani televizyonda bile o kadar yakışıklı oğlan yok. amerikan filmlerindekilerden bile yakışıklı; koyu mavi gözleri, dik ve fönlü saçları var. anası 'ben doğurdum' diye gururla hazırlıyor her sabah okula belli ki.
çocuğu oğulcan'ın yanına oturttu sınıf öğretmeni. ben de duvar dibinde köşe oturuyorum montların arasında kaybolmuşum. ilk görüşte aşktı benimkisi. her sabah o mavi gözleri görme şansım vardı, her sabah 'günaydın' diyorduk birbirimize.
en sevdiğim mevsim kıştır. neden biliyor musunuz? yazın duvar dibine kimse mont asmazdı. hırkasını çantasına koyardı herkes.
oğulcan onun en iyi arkadaşı oldu okul boyunca. orta okulda da aynı sınıftaydık. kızların hepsi yanıktı ona ama kezban gibi davranıyorlardı. ben de aşıktım ama hiç sahip olamayacağım bir şey isteyecek kadar şımarık değildim.
ilk okulda bile gerçekçiydim. prenses sanmıyordum kendimi. annesiz, babasız büyüdüğüm için galiba.

bir yaz bisikletle sokak aralarında gezerken bir evin bahçesinde onun esini duydum. aaah tanrım o an hayatımın en mutlu anıydı. nerede yaşadığını öğrenmiştim. sapık gibi onu izledim. hiç benim gibi asi bir çocuk değildi. ailesine karşı çok saygılıydı, bense halen nefret ederim.

ya o gün çok büyük bir keder çöktü ruhuma. orada ondan vazgeçtim.

bir gün sınıfta oğulcan'la birlikte benimle alay etmişlerdi. o gün kopmuştum ondan. mavi gözleri artık beni donduruyordu. ellerim buz kesiyordu.

yıllarca aklıma bile gelmemişken geçen ay adını yazdım google amcaya. sordum nerdedir kimledir? sadece bir fotoğraf vardı linkedn'de.
endüstri mühendisi olmuş. takım elbiseyle fotoğrafı, janti bir bey olmuş. yüzü hiç değişmemiş. saç şekli hala yukarı doğru fönlü.
masmavi gözleri yine parıldıyor.

ilkokulda montuma onun kokusu sinsin diye onun montunun yanına asıyordum benimkini. facebooktan oğulcanla birlikte attığı fotoğrafları arşivliyordum.

hayatınıza böyle biri tesir ettiğinde bir daha eskisi gibi olamıyorsunuz. 11 yaşındaki vurgunu hala anarak yaşıyorum.
daha özel birşey itiraf edeyim; hayalini kurarak mastürbasyon yapamadığım tek erkek odur. psikologlar bunu açıklasın, si ay ey, ef bi ay açıklayın.

isteği bekleterek karşılık verdiğim durumdur. neden kabul etmedin derlerse instagram'ı aktif olarak kullanmadığımı söylemeyi düşünüyorum. hayır siz beni sevmezsiniz ben de sizi. sırf dedikodu malzemesi çıkar mı diye takip etmek istiyorlar.

zengin depresyonu.

fakir depresyonu.