çok fazla yolu vardır. birkaçını yazayım:

1) kısa bir yürüyüş yapıp temiz hava almak.

2) sevdiğin müzikleri kısık bir sesle dinlemek.

3) mandala boyamak.

4) ince ama çok şey anlatan bir kitap okumak. ( stefan zweig kitapları gibi).

5) nefes egzersizleri yapmak.

6) orijinal bir tütsü yakmak ve kokusunu içine çekmek.

7) yemek yapmak.

8) aşırıya kaçmamak şartıyla sevdiğin bir yemeği veya tatlıyı yemek.

9) yine aşırıya kaçmamak şartıyla çekirdek çitlemek.

10) sevdiğin bir şeyleri izlemek.

11) sevdiğin insanlarla sohbet etmek.



tanım: kafayı boşaltma yöntemlerini paylaştığımız başlık.

video isteyen kişinin bir yapay zeka olması ne acı.

hate ve eyluling’ i eğlenerek izledim. çok sade ve samimi bir video olmuş, emeklerine sağlık. devamını heyecanla bekliyorum.

başladığı sahneyle biten dizilerin olduğu netflix ten yine ona benzer bir dizi daha. konu güzel olsa da işlenişi çok tahmin edilebilir ve sürükleyici değildi. diziyi bu kadar popüler yapan ve izlettiren başrol anya taylor-joy (bide kızıl saç bir yakışmış ki sormayın) ve yan oyuncuların performansları. genel hatlarıyla bağımlı birinin yeteneğini bağımlılığına bağlaması ve zamanla bağımlılığının önünü alamayacak seviyeye gelmesi. tüm trajedi bununla sınırlı aslında ama tabi sorunlu bir anne, büyüdüğü çevre gibi dış etkenleri de ekleyerek kurgusal olarak güçlendirmeye çalışılsa da zaman atlamaları ahengi bozuyor. ayrıca karakterin gelişimi ve değişimi çok üstünkörü anlatılmış.

oyuncular ve oyunculuk olmasa izlenecek şey değil ama anya'm koparıyor maşallah.

76. olan değerli yazarımız staretzzosima bunu önemsemedi. *

üzücü olan ama bir o kadar da gerçek olan durum. ha şimdi bazı ülkelerde krallıktan da beteri var ama ne yapalım. krallık rejimlerinin bu kadar yakın tarihli olmasının asıl nedeni ise insanların yöneticilerin gelip geçici olduğunu unutup onlara derinden bir bağla bağlanmaları, onları haşa allah'ın yeryüzündeki yansıması olarak tanımlamalarıdır. oysaki yöneticiler gelip geçicidir. sultan süleyman'a kalmadı dünya, kimseye de kalmayacaktır zaten.

elindeki cam kasenin kenarından sarkan kiraz tanesine uzandı. tam ağzına götürmek için başını kaldırdığı an birden gözü önündeki karartıya takıldı.

kase yavaşça parmaklarının arasından kaydı.
hızlıca zemine çarptı. evdeki soğuk sessizliği kalebodura çarpan camın sesi kapladı.beyaz zemin yerini yavaş yavaş kırmızılığa bırakıyordu.

kalimero vardı.
ama bu haksızlık öyle değil mi derdi.
80'lerde çocuk olmak

sevdiğim kişi olarak soruluyorsa hayran olduğum şey ; sürekli kendini geliştirmesi.

genç olmayıp içinde bulunduğum güruh.

kimseye hoca demedim. ne tarikatla ne de böyle tiplerle işim oldu. lisenin başından itibaren fetö benim için gayrimeşru bir çocuktu ve bunu da hep dile getirdim. ancak hep hakarete uğradım. sonra baktım ki bana hakaret edip kovanlar, meydanlara çıkmışlar. hayat ne garip.

la linea *
püskürerek gülmesi, el kol hareketleri ve seslendirme hala istemsizce güldürür insanı efendim.
her şeye söylenen bu müthiş sevimli çılgını taklit ederdim eskiden, sonra sonra ona benzedim ben de...*

abaragandi

yüz maskesi yapıp bir yandan da oje sürmektir. bazen dağınık olan bir kitaplığı düzenlemek, bazen ise hafif müzik eşliğinde yürüyüşe çıkmaktır. bana göre kişinin kendine ayırdığı vakitlerden oluşur. tüm evi temizledikten sonra vücudun o yorgunluğu atması için yeni değiştirilmiş temiz yastık ve çarşaflı yatağa girilip soluksuz uyku çekilmesidir. çok sevilen akıcı bir kitaba ayırdığın vakit veya kafa dağıtmak için yaptığın herhangi bir etkinliktir.

"neresini sıkacaktım kardeşim."

60’lı yıllar… kıbrıs meselesi nedeniyle ingiltere’yle türkiye’nin arası kötü. tam da bu sırada demirel ingiltere’ye ziyarete gidiyor. dönüşte gazetecilerle arasında geçen diyalog ise şöyle:
-efendim, neden ingiliz dışilişkiler bakanı’nın elini sıktınız?
-neresini sıkacaktım kardeşim.

sektörün bir yönü düşerse diğeri yükselir. bu hep böyledir. yani futbolun yasaklanması çözüm değildir. çözüm insanların eğitiminden geçer. dikkat ederseniz futbolu en çok sevenler eğitimsiz insanlarken en çok kazanan ise eğitimli insanlardır.

edit:başlığı açan kaçarsa diye ss aldım

bir gece ansizin,

00:00, kips*.

ben suyumu kazandım da içtim,
ekmeğimi böldum de yedim,
alkış duydum, ihaneti gordum...

ne denilebilirki?

eğer temiz ise ne giydiği ve nasıl giydiği cidden umurumda değil. ama temiz olmak koşulu ile.

temiz olacak demiş miydim?

keşke zamanında babam annemin sözünü dinleyip yurt dışına gitmeyi kabul etseydi de burada doğmasaydım.

bir de, keşke şimdiki aklımla 20 yıl öncesine dönebilsem.

piyasaya çıktığı dönemde devrim niteliğinde olan:

(bkz: gta san andreas)

içine doğduysa doğrudur.