karl malden ve michael douglas' la
san francisco sokakları

o halde bikaç tane de benden gelsin
(bkz: https://youtu.be/lgMwLcYVvHI)
(bkz: https://youtu.be/Ded-Uw8CYHg) bu abinin coverler ı müthiş.
(bkz: https://youtu.be/QUvVdTlA23w) dinlerken eşlik edersiniz o kadar iyi.
(bkz: https://youtu.be/0xyxtzD54rM) chester ruhun şad olsun üstad
tüm bunlar yeni başlayan arkadaşları çok yormaz. yumuşak başlayalım, önce kulaklarınız alışsın, dahası sonra.

tarikatçıları devletin en üst kademelerine getirirsen böyle saçma sapan kararlar alınır. devletin eğitime verdiği önem göz yaşartıyor.

evlenme fobisi, evlenmekten korkan insanlara verilen isim.

ben değilim.
çünkü ben çalışmam
sokarım.

whatsapp uygulamasında bile tüm mesajları arşivleme takıntım varken, kafa sözlükteki upuzun mesaj listesini görünce elim ayağım titriyor,nefesim falan kesiliyor. ıko belediyesi anladin sen *

t:yazarlarin birbirlerini tanıma fırsatı bulduğu,bazen birbirlerine sövdükleri bazen ise tanım no'su atıp "ya buna çok güldüm seni şapşaal" dediği, bazen "kardeşim şunu sil" diye darladıkları, "bazen de gözüm bir yerden ısırıyor seni mahlasin yabancı gelmedi, tanışıyor muyuz acaba?" diye ağız aradıkları, bazen bir x yöneticisinin gelen mesajıyla "aha şimdi ne haltlar yedim de bu bana mesaj atti" diye yazarı panikleten, "sen yenisin galiba"ların moderatörleri darladıkları, bazen hoş sohbetlerin kafa dengi insanlarla yapıldığı, bazen ise sözlük yazarlarının cilveleştigi, yoldaş yoldaşa yürümez düşüncesini dissleyen tarz da mesajların geldiği kişisel alandır.

1980 yılında izmir'de doğmuş, komedyen, sunucu, senarist, yapımcı ve oyuncu.

çıktığı ilk yıllar kendilerinin bir röportajını okumuştum. levent kırcayla ilgiliydi. artık levent kırca'nın döneminin bittiğini. türk halkının artık ona gülmediğini falan filan minvalinde cümlelerdi bunlar.

büyük tepkiler almıştı ve daha sonra röportajın çarpıtıldığını ve yanlış anlaşıldığını dile getirmişti. o yıllar ben bunları okuyunca beynimde ona zaten eksiyi çakmıştım. levent kırca'yı pek severdim. ve bu konuşma tarzı beni çok rahatsız etmişti. sonra zaten hiç bir yapımını beğenmemiştim. hele ki recep ivedik tiplemesi. ki ben komedi film aşığı bir insanım ona rağmen şahan bey'in filmleri malum sebeplerden beni hiç cezbetmedi. belki daha sakin en azından daha normal tipler olsa, espriyi belden aşağının yukarısına çıkarsa... ne diyeyim tarz meselesi.

yangın sürecinde çabasıyla dikkatimi çekti kendileri. pek takdir ettim, pek hoşuma gitti. oyunculuğu ya da senaristliği için bir şey diyemesemde insanlığı (levent kırca söylemini saymazsak. zaten aralarındaki mevzularda şaibeli kim kime ne dedi bilmiyoruz. malum birileri eğmeyi büğmeyi seviyor. ) pek yerinde.

orijinal adı dia de muertos olan ancak ingilizceden tekrar ispanyolca'ya çevrilmiş şekliyle dia de los muertos olarak da bilinen, unesco tarafından “dünya mirası” listesine alınmış, felsefesi ve kutlanma şekliyle dünyanın en derinlikli ve renkli festivallerinden biri olan gündür. kökeninin azteklere dayandığı bilinen ölüler günü, latin amerika özellikle de meksikalıların en önemli festivali olan rengarenk dini bir seremonidir.

her yıl 1-2 kasım günlerinde meksika’da, orta amerika’da ve abd (özellikle arizona ve texas) ile kanada’da yaşayan latin amerika kökenlilerce kutlanır. isminin çağrıştığının aksine hüzünlü ya da korkutucu bir festival değildir. altarlar hazırlanır, insanlar o güne has makyajlar yapar ve kostümler giyerler.


bu günde ölülerin dünyaya indiğine inanılır.ölüler gününün en temel elementlerinde biri altarlardır, o coğrafyada ispanyollardan önce yaşamış medeniyetlerin ölüme olan bakış açılarını temsil ederler. altarlarda ölüler için adaklar, çiçekler, rengarenk süslenmiş kuru kafalar, mumlar bulunur. altarların dışında mezarlıklar da mumlarla ve adaklarla süslenir, şarkılar söylenir, içkiler içilir.


ölüler günü'nde merhumla ekmek, tuz, meyve, mutfak lezzetleri, su ve eğer yetişkinlerse şarap paylaşılır. adak, ölülere onların anılarıyla, hayatlarıyla diyalog kurmaya yakın olmaktır. adak, hafıza gerektiren bir ritüel ile yeniden buluşmadır.

ölüler için sunulan altarda birkaç temel nesne bulunmak zorundadır. .

bu unsurların her biri kendi tarihini, geleneğini, şiirini ve en önemlisi mistisizmi içerir. bazıları şunlardır:

su: hayatın kaynağı, ruhlara uzun yolculuklarının ardından susuzluklarını gidermek ve dönüşlerini güçlendirmek için sunulur. bazı kültürlerde ruhun saflığını sembolize eder.

tuz: arınma unsuru, ertesi yılki gidiş-dönüş yolculuğunda bedenin bozulmaması için hizmet eder.

mumlar: ürettikleri alev, "ışık", inanç, umut demektir. ruhların eski yerlerine ulaşıp evlerine dönüşlerini aydınlatmaları için titreyen alevi ile bir rehberdir. birkaç yerli toplulukta, her mum bir merhumu temsil eder, yani sunağın sahip olacağı mum sayısı, ailenin çağırmak istediği ruhlara bağlı olacaktır.

tütsü: dua ya da övgüyü yücelten unsurdur. saygının kokusudur. kötü ruhların yerini temizlemek için kullanılır, böylece ruh evinize herhangi bir tehlike olmadan girebilir.

çiçekler: renkleri ile festivalin sembolüdürler. ruhun kaldığı süre boyunca mekanı süsleyip aromatize ederler, mutlu ederler, renkleri saflığı ve hassasiyeti ifade ettiği için çiçeğin eksik kalmaması, çocukların ruhlarına eşlik eder.
altarların çok özel anlamları olan üç farklı çiçek türü vardır. ilk olarak cempasúchil (kadife çiçeği); turuncu renktedir, güneş ışığını temsil eder ve ölülerin eve dönüş yolunu bulmasına yardımcı olur. ikinci çiçek la mano de león -aslan elidir-; mor renktedir ve sevdiklerimizin kaybı için yas ve kederi sembolize eder. üçüncü çiçek flor de nube* -bahar yıldızı- çiçeğidir; bu beyaz çiçek, saflığı temsil eder.

ekmek: en önemli adaklardan ve olmazsa olmazlardan biri ekmektir. "pan de muerto" (isp: ölü ekmeği) özel bir çeşidi de bulunur.


ölüler için hazırlanan bu altarlar*, hispanik öncesi dinlerin senkretizminin katolik diniyle kaynaştığı birkaç kattan oluşur.

bir ölü altarının/sunağının temel seviyeleri cennet ve yeryüzüdür. her adımın sonsuz dinlenme yeri olan mictlán'a ulaşmak için gerekli adımları sembolize ettiği yedi seviyeye kadar olabilir.

altar, evin içindeki bir odaya bir masanın üzerine yerleştirilir ve ölüler günü sunularının yapılacağı yer burasıdır. inanışa göre, altarın üzerine konulan hediyeler, ölülerin mictlán'dan akrabalarının evlerine yolculuğunu kolaylaştırırlar ve yolda iyi zaman geçirmelerini sağlarlar.


bu festival meksika'nın her yerine aynı şekilde kutlanmaz. her bölgenin kendine has kültürü ve kendine has elementleri bulunur.

kaynak 1, 2, 3

serbest düşme yapan cismin ağırlığının, hava direnci nedeniyle ortaya çıkan kuvvete eşitlenmesi durumunda cismin sahip olacağı hız değeri.

limit hıza sahip olan cisim daha fazla hızlanamaz. bu nedenledir ki yağmur damlaları üzerimize düştüğünde canımızı acıtmaz.

türk erkeklerinin; görmemişlikten, güzelliklerine ve rahatlıklarına vuruldukları rus kadınlarının türk kadınlarıyla kıyaslandığı giridir. türk kadınlarından beklediklerini rus kadınlarından beklemedikleri için, zaten varolan yabancı hayranlıkları pik yapar. kendi içlerinde tutsalar bu hayranlığı sorun yok ama sürekli ifade ettikleri için tipik rus kadınları da kendilerini türk kadınlarından üstün görüyorlar.
izlediğim yemek programındaki rus kadın, genç türk kadını kendisini kıskanmakla itham etti. yemek programı orası. balık dudakları, pörtlek renkli gözleri, uzun sarı postişiyle anlamsızlaştırdığı yüzündeki alaycı gülümsemeyle, kıskanmasının son derece doğal ve beklenilen bir şey olduğunu söyledi. terbiyesizliğin dik alası. neyse, demem o ki bu durum; bu kadının cüretkarlığı ve küstahlığı, ağzı açık ayran budalası türk erkeklerinin eseridir.

canımın içidir içi.
böyle kimileri, bu başlığa sinirli sinirli yazıp sonra da gidiyor ya çok seviniyorum.
anlıyorum ki sözlüğü kendisine benzetememiş, sonunda kendisi gitmiş.

(bkz: sigara içen erkek)ten farksızdır.

aman iksii de kötüdür.

müthiş bir kütüphanedir. müthiş bir fikirdir. bütün yazarlar elinden geldiğince destekleyecektir.

gün geçmiyor ki nick altına yazmadığımı farkedip hüzünlere gark olduğum bir yazara rastlamayayım. ezelden beri beğenileri beni memnun eden, tarzı olan tanımlarımı artık kanıksadığım beğenisi bile özgün olan yazar kişisi. hatta geçen şimdiye kadar nasıl sohbet etmediğime hayıflanıp özür babında yazdım kendisine, tanımlar aracılığıyla zaten on numara bir sohbetimiz olduğunu söyleyerek mest etmiştir beni. var olsundur.

mutlaka takip edilmesi gereken, izleyeni varoluşsal kaygılara salan, müzik dünyasının devrimci bir karakteri olduğunu düşündüğüm büyük sanatçıdır.


kendisi bafralıdır ama eğer yanlış anlamadıysam almanya’da çalışarak yıllarca çok para kazanmış ve hayali olan albümlere ve kendine ait bir programa sahip olmuştur böylelikle.

müzikal yeteneği sizi bir daha müzik dinlemeye tövbe ettirecek haldedir. albüme okuduğu şarkılarda bile detone olabilen, bir türlü sözlerle müziği denk getiremeyen, yaptığı danslarla sinir sisteminde bir bozukluk olduğunu düşündüren fevzi dayı modaya ve şıklık kavramına da savaş açmıştır.


kliplerinde hep aynı konu üzerine eğilen fevzi dayı, danslarında da çeşitliliğe gitmeyi tercih etmez.

vatan borcu

potpori

ailenizin kanalı tempo tv’de fevzi dayı songül zar show isimli programın dördüncüsünü yayınlayan fevzi dayı canlı performansı ile insan ırkının merhametsizliğini kanıtlamıştır.

fevzi dayı show

her laf arasında çok para kazandığından bahseder, program partnerine “ evet şimdi ne yapalım? ben mi söyleyeyim bir şarkı yoksa sen mi?” dedikten sonra, her seferinde şarkıyı kendisi söyleyen fevzi dayı gömleğini de pantolonunun içine emaneten koyarak serseri serbest stili ile bohem program sunucusu tavrını güçlendirir.


bu özgüven, bu azim en azından bir klibini açıp izlemenizi gerektirir bence.

camus'nün yarattığı meursault karakteri ile aynı olduğumu düşündüren kitap.


meursault toplumun kendinden beklentilerini yapmadığı için hayret ile karşılanır. camus'de toplum içinde yabancılaşan bu adamı anlatır bize.

anın fotoğrafı değil de, 10-15 dakika öncesinin fotoğrafı diyelim. gecenin bir saati aklıma birden bisiklet sürmek esti*. aldım bisikletimi, kulaklığımı da taktım, hava mis gibi, gökyüzü yıldızlarla dolu,* etrafta turluyorum kendi halimde, daha sonra bu köpekçik dikkatimi çekti, ‘nasıl da mışıl mışıl uyuyor’ dedim içimden. uyumasa sevecektim de, kıyamadım be sözlük, şimdi gece gece uykunuzun en tatlı yerinde gelip birisi sizi sevse hoşunuza gider mi? benim gitmezdi herhalde.* velhasıl kelam durum böyle. ha unutmadan belirteyim yaklaşık 8,5 kilometre yol gitmişim bisikletle, ne yoruldum bir bilseniz ama değdi.*

bir süre yazışınca, sözlük dışı iletişim için lazım olur diye numara veren yazarlar başlığı.
kimi ile whatsapp üzerinden yazıştık kimi ile yazışmadık.
bir tanesi kitabımı almıştı, hala önemli günlerde whatsapp üzerinden yazışırız.
bir tanesi kahve falıma bakacaktı, hala bakacak.*
kimini sildim.*
bir tanesinde anahtarlık satın aldım, o anahtarlığı kullanıyorum. hatta, memlekete giderken o anahtarlıklardan hediyelik götürdüm.
bildiğim kadar ile hala, iç organlarım tamam.
eve gelen tüm ustalardada, araba için aradığım tüm ustalarda, çocuklar için aradığım tüm insanlarda, çoğu öğrencimde, onların analarında,/babalarında numaram var.
alayının whatsapp profilini görüyorum.*
allah'tan telegramda onlardan kurtulmayı başardım.*
ezcümle, gece yarısı metro çıkışı buluşmayı planlamıyorsa, bir şey olmuyor.

(bkz: helvegen)



not: yakınlarda bir yerde balta bulunmadığından emin olunmalıdır. swh.

bir zamanlar sevdiğim adamı hayatımın merkezi yapardım. dünyam o olurdu. gerçi bir daha aşık olsam yine aynısını yaparım çünkü iflah olmam. canımı ne kadar yaksa da sevgi denen şu duygudan vazgeçemiyorum.. aşkla ilgili başlıklar beni hep yaşadıklarıma götürüyor, bunu istemiyorum ama edindiğim tecrübeleri görmem açısından da iyi.
ha bunu yaptığımda ne oldu? hiç oldum, o insan ve diğer insanlar için hep hiçtim.. hep hiç olacağım için aşka meşke kapattım kapılarımı.