tanımadığım numaralar tarafından aranmak.

bulmaca çözmek gibidir. bazen hala stres atmak için çözsem mi diye düşündürür.
t. çarpanlara ayırma, bir polinomun, tam sayının ya da matrisin kendisini oluşturan bileşenlerin çarpımı şeklinde yazılmasıdır.*

bu şiiri ben yaralı bir panda vaziyetinde yazdım
canım yandı
bu şiiri ben bir yangın vaziyetinde yazdım
şimdi bırak sana kedilerime süt getiren eski günlerimi anlatayım
kapıma gül bırakan adamları
ben de icabında bir hafıza mağduruyum
cumartesi günleri gayri annemlerle birlikte
sokaklarında eylemler yapayım.

matematik soruları türkçenin paragraflarından daha uzundu. herkes için hayırlısı olsun, kötü günleri atlattık şimdi sıra daha kötü günlerde.

uç bir hayal mi düşlüyor birileri yine.

kendisi askerde olduğu için * ben yazayım dedim.
kadıköy beyfendisi beşiktaş'ın beyfendi bir taraftarıdır.

(bkz: nef'i)

vay alüminyum! isme göre boy tahlili helal vallaha! salih diyorum o zaman bende. ne zaman belli olcak sonuçlar?

alıştıra alıştıra.
önce dimdik ayakta dururuz, sonra oturur hemen ardından yıkılırız. yığıldığımız yer tam olarak dinlenmemiz gereken yerdir. ben genelde eve girmeden kapı eşiğine yıkılıyorum mesela.*

vallahi sözlüğün en çok beğendiğim olayıdır.

hemen okurlar ve artı oy verirler derim ki içimden ulan ne çok online kişi var hemen gördüler.
basit ama etkili mutlu olma yöntemidir.

topluca dinlere inanmayarak.

(bkz: kıskançlık)

bu gecenin ardından, bu kadar hoplayıp, zıplayıp, ağlayıp, kahkaha attıktan sonra bitti, bittim:

bizleri kaç gündür üzen gerçektir.
kankamı silenler utansın, hıh.

kuru köfte yiyo şu an, şikayetçiyim!

allah kabul eyleye tarafı tabii ki ayrı da, insan insana bunu yapmaz ki canım?

kadıköy'de dolaştık az önce, öyle bi iskeleden denize baktık, bi çarşıya girdik çıktık, dedikodu yaptık, oh iyi ki de yaptık, canımıza değdi.

insafsız, şu anda köfte yiyo.*
bi de bana "az iç, sağlık sağlık" diyo, insan alkölden değil böyle böyle ölüyor işte!*

seviyoruz, takipteyiz.

al hadi al, sayende dinledim!



çok mu güzelmişti o köfte? fırk!

ilişkilerde gözlemlediğim en büyük hatalardan bir tanesi; sevgi adı altında çiftlerden birinin esarete gönüllü olarak girmesidir. böyle bir ilişkiyi hem sağlıklı bulmuyorum hem de içinde gerçek bir sevgi barındırdığına inanmıyorum. kadınlarda da olsa da bu esaret altına alma dürtüsü, erkeklerde daha yoğun şekilde belli ediyor kendini. dışarıya çıkıyorsunuz, yüz kere arıyor:”-nerdesin?, ne zaman geleceksin?, kim var?”. işim bitince geleceğim heralde. bir tamam bunun ikisi, üçü de oluyor. çok şahit oldum arkadaşlarımda da. telefon kapanıyor,”- beni çok seviyor, merak ediyor?” hayır efendim merak etmiyor, kontrol altına alıyor ve bunu yadırgamadan kabullendirtmeye çalışıyor. tasvip etmiyorum. kimse ilişki adı altında kimsenin esareti altına girmesin. sevgi esaret değildir!

(bkz: fakir ama gururlu)

tam, elde bulaşık yıkarken söylemelik şarkı.
bir haykırsam belki duyulur sesim
ben yalnızım ben yalnızım yalnızım.

beni kimsenin asla ve asla ekleyemeyeceği grup.gerçeğini geçtim rüyası ya da hayali bile mümkün değil.

en tehlikeli zehir , insan dilidir...
her zehir in,muhakkak bir ilacı vardır, ama insan dili zehirini akıttığın da, ilaç fayda etmiyor..