merhaba karalama defteri,

biraz saçmalamaya geldim. anonim olmanın verdiği rahatlıkla saçmalama özgürlüğüm var diye düşünüyorum. zaten buraya geliş amacım da bu. içimi dökmek.

eskiden çok düzenli bir hayatım vardı. 12 oldu mu yatar 06.50 de uyanırdım. rahatça uyuyabilmek için haftasonunu beklerdim. şimdiyse savrulan bir yaprak gibi istediğim saatte uyuyup istediğim saatte kalkabiliyorum. kulağa hoş geldiğinin farkındayım ama değil. hele ki 2 yıldır bu şekildeyse. artık bir amacım olsun istiyorum. bir şeylere tutunmak. tamamen amaçsız değilim şuan. ama yetmiyor işte.

şu pandemi de bitsin artık allah aşkına! koronası bitmeden mutasyonlusu çıktı başımıza bir de. hayat normale dönebilir misin, bir şey deneyeceğim de?

ayağa kalkmak isteyenlerin açıp açıp dinlediği bir şarkı. ince ince sızlamaların artık durulduğu, ee hadi kalk artık demenin zamanı gelince dinleniyor sanki.

ilgilendiğim cinse ki kendisi erkek olur,* tek bir önerim var;
bir vals etsek her şey tamam...

11 eylül 1973 tarihinde, sosyalist devlet başkanı salvador allende'ye karşı, genel kurmay başkanı augusto pnochet tarafından yaplan ve emir komuta zinciri içinde gerçekleştirilen askeri darbedir.

darbeyi ve sınır dışı edilmeyi kabullenmeyen salvador allende intihar etti,bir diğer bakış açısına göre ise öldürüldü.

darbede, abd'nin rolü çok konuşuldu. o dönem abd başkanı richard nixon'ın güenlik danışmanı olan ve sonradan dışişleri bakanı olan henry kissinger şu itirafta bulunmuştur; ülkesinin insanlarının sorumsuzluğu yüzünden bir ülkenin komünist olmasına seyirci kalamayız. meseleler, şilili seçmenlerin kararına bırakılamayacak kadar önemlidir.

şilinin tam olarak normale dönmesi ise yaklaşık 16 yıl kadar sürdü. şuan da güney ameriikanın en refah ülkeleri arasında yer alıyorlar.

şişman bir erkek olabilir.*

halbuki evlenmek kadar olağan bir durumdur. nedense toplumumuz özellikle kadın açısından bir namussuzluk gözüyle bakıyor bu olaya. çevre baskısı ise hem erkek hem kadın için ayrı bir problem teşkil ediyor. bireyler boşanıp kendi yollarına gitse bile toplum buna izin vermiyor. özellikle kadının kendine tekrar bir hayat kurmasının erkeğin namusuna leke sürmüş gibi algılanması çok büyük bir sorun. arada çocuk varsa bile eminim ki o çocuğun mutsuz, her gün kavga dövüş olan bir evde büyümesinden daha kabul edilebilir boşanmak.

fakir olmasak burada işimiz ne?

t: "1931 yılında doğdum, 1937 yılında annem öldü, 1944 yılında dostoyevski'yi okudum. o gün bugün huzurum yoktur." diyerek kendi üzerine en güzel tasviri yapmış şairdir.
doğumundan ölümüne kadar sayısız kez hayat tarafından ezilmiş, buna rağmen her seferinde bir şekilde yaşama tutunmuştur. zaten keşmekeş ve perişan yaşamının üstüne bir de dostoyevski eklenince huzurunun olmaması kaçınılmaz.
birçok şairin ve yazarın aksine ardındaki kültürü iyi bilmektedir; pir sultan'ı da okur şeyh galib'i de. ki geçmişe sırtını çevirseydi bu kadar usta olur muydu, bilinmez.
bir şiiri:
"ben kibriti çaktığım zaman
her şey kırmızıydı yüzün olarak
ben kibriti çaktığım zaman
çünkü her yüz bir memlekettir

ben sigaramı yaktığım zaman
çünkü her sigara bir kelimedir
ben sigaramı yaktığım zaman
güz günleriydi bir şarkı olarak

bir güvercin ben öldüğüm zaman
nice hüzünlerden yaprak yaprak
bir güvercin ben öldüğüm zaman"

son olarak kendisinin çok sevdiği dıranas'ın kar şiirini kendisinin seslendirişi:

vay be, kimin aklına gelirdi gerçek olacağı ? dedirten başlık. amacına ulaşmıştır.

bireyin kendini, insanların kalanından farklı bir noktada görmesi durumudur.
bütün insanlarda olan bir durumdur.
bu aslında kişinin kendini dünyanın merkezine koyması ile aynı şey değildir.
herkes özel olmak, özel olduğunu, farklı olduğunu düşünmek ister.
belki onlar da benzer düşünüyordur ama siz biraz daha farklı düşünüyorsunuzdur.
belki onlarda beceriklidir ama sizin becerileriniz biraz farklıdır.
böyle düşünmek ister insan.

aynı zamanda benlik, düşünen kişi kendisi olduğundan, kendi varlığını kabullenebilir fakat başkalarının aklından veya gönlünden ne geçer bilemeyiz.
acaba onlarda düşünüyorlar mı. yoksa sizin sahneniz de birer figüranlar mı?

vanilla sky, thruman show, güzel filim örnekleridir bu düşünce tarzına.

halbuki bir gram farkımız yoktur birbirimizden. hepimiz vurulunca kanarız, aldanınca üzülür, kaybedince özleriz.

ama özel hissetmek, hissettirmek güzeldir.

fırsatınız olursa birilerini özel hissettirmeye çalışın.

belki birisi de gelir size yapar aynısını.

üç günlük dünyada kimseyle kavga etmeye değmeyeceğini anlamış insan.

birçok yerde uygun numaralı ayakkabı bulamayan, bazen çocuk reyonuna bakmak zorunda kalan kadın. annem, teyzem, ablam...

bana bakmayın, ben 37'yim.

özlemek, özlemek. güzeldir aslında kavusacagını bilerek, hiç gormedigin birini özlemek. bir gün kavusacagini düşünerek yaşarsın çünkü, o özlem umut ile sımsıkı tutunur birbirine. o otogarlardaki kavuşmalar, kocaman sarılmalar ne masumdur aslında. peki ya hiç kavusamayacaģın birini özlemek? bir daha sonsuza kadar görmeyecegin birini özlemek? bu dünyadaki cehennemin başka bir çeşididir dostlar. her geçen gün katlanarak daha fazla yakar insanın yüreğini. kavurur durur da kalbini; ses çıkaramaz dilin, nefesin, sesin. günden güne eritir içindeki umut tanelerini. ta ki tamamen bitene kadar dostlar. ta ki bitene kadar...

(bkz: abdulseyidbincabbar) el-kaide militanı.

hem çok bilgili, hem çok sevimli bir karakterdir. fringe, sırf walter için yeniden izlemek istediğim diziler arasında ilk sırada.

kanibalizm, özellikle dar alanda, bir arada yaşayan fazla sayıda tavuklarda görülebilen bir davranıştır. bunun yaşanmaması için tavukların gagası dağlanır veya kesilir.

sık kullanılanlara ekledik. fena parçalar çalmıyor. ortalamanın üstünde. böyle iyi bozmayın. reklam kaygısı olmayınca iyi işler çıkıyormuş demek.

babasının asansörü olmadığı sürece binmekte bir sorun görmediğim durum.

demagoji,
minval,
muğlak,
imgelem,
sekans,
spekülasyon,
diyalektik materyalizm gibi gibi.

t: entelektüel kelimelerin bahsedildiği başlık.

saçlarımla oynanmasını seviyorum.*
sanırım uykum geldi, biraz....