(bkz: küfür)

yavşak bir sınıf arkadaşımın deyimiyle:
küfür de bir yerde insanın ihtiyacı yaniğ.**



tanım: ben bu zamana kadar bunsuz nasıl yaşamışım denilesi şeylerdir.

rüyalarımızda çoğu zaman semboller görürüz . bunlar gün içinde bilinçaltımıza kazınan nesne ve varlıklardır. rüyalar bir tür mesaj gönderme işlevi de görür yani bilinçaltınız, kendinizi ve çevrenizi daha iyi algılayabilmeniz için size rüyalar aracılığıyla mesajlar gönderiyor olabilir.
rüyamızda bizi en çok etkisinde bırakan ama bilinçli olarak fark etmediğimiz yani bilinç altımızı etkilemiş olan şeyler su yüzüne çıkar bu nedenle önemsiz olarak düşündüğümüz nesneler ve semboller aslında büyük bir önem taşıyor olabilir.



ezan'ın rüyalarla gelişi

mescidi inşa eden müslümanlar insanları namaza nasıl çağırma konusunda karara varamamıştı. bunun üzerine kendi aralarında oturup bu meseleyi tartışmaya başladılar.
çan çalalım,
bu hristiyanların adeti.

boru çalalım,
bu da yahudilerin adeti.

yüksekçe ateş yakalım,
o da ateşe tapanların adeti.

bunun üzerine hz.ömer : "en iyisi namaz vaktinde tellal bağırtalım" dedi. herkes bu fikri uygun buldu . hz.muhammed bu görevi sesi gür olan bilal-i habeş'e verdi. namaz vakti geldiğide çarşı pazar dolaşıp "es-salatü cami" (namaz için toplanalım) diye bağırıyordu. kısa bir süre sonra hz.ömer ve abdullah bin zeyd farklı saatlerde hz.muhammed'e gelerek her ikiside aynı rüyayı anlattılar. rüya şöyleydi:
"gökten iki kişi inip abdest aldılar. biri iki elini kulaklarına götürerek ezan okudu. diğeri de imam olup namaz kıldırdı."
hz.muhammed bunun üzerine : "o melek ne okudu ?" deyince, zeyd iki elini kulağına koyup şimdiki ezanı okumaya başladı.

islamiyet'in adeta büyük bir simgesi haline gelen ezan rüya vasıtasıyla gelmiş olmasının yanısıra, kuşkusuz islam dünyası için apayrı yeri ve önemi vardır.

evim ile anacadde arasındaki yolu mezarlık böldüğü için sıkça yaptığım eylem.
ancak önünden değil de içinden geçmek gerekiyor yolu kısaltmak için. ki gündüzleri selam verip geçtiğim mezarlar geceleri küçük birer fantastik yapıya dönüşüyor. ben de yalnızsam uzun yolu tercih ediyorum. tamamen yürüyüş sağlıklı bir aktivite(!) diye.
geçenlerde acelem vardı. aman ya ne olacak, dedim. elimde poşetler. tam girdim kulaklığım cızırdayarak sustu. tövbe derken arkamdan bir ses. tıkırt tıkırt... aynı anda kalbimden gelen bir gümbürdeme. neydi ki o ses ?
bilmiyorum tabii ki, mistisizmi test etmeye değecek kadar zor bir yaşantım yok. hayatımın en hızlı deparı ile çıkışta buldum kendimi.

chuck dizisinde yoğurt güzeli vardı. onunla arkadaş olmayı çok isterdim.



(bkz: dünyanın en güzel cia ajanı)

fotoğraflarla konuşan adam.

karakterle kendimi özdeşleştirmemi sağlamış kitaptır. aslında hepimiz farkında olmaksızın ölümümüzü bekliyoruz ancak konu idam olunca gerçekleşeceğini kesin olarak bilmenin ancak zamanı hakkındaki belirsizliğin sularında yüzmeye calışmanın, giderek daha da batarak boğulmanın ve buna sevinen martıların çığlıklarını duymanın getirdiği bunalımı yazar başarıyla yansıtmıştır.

tek bir isteğim var. bir gün uçurulursam da önceden söyleyin lütfen 5 dk süre falan verin. azrail bile hemen almıyo canımızı bekliyo biraz.

akıllı akıllı takılmaktan sıkıldık yeter artık gerçek yüzümüzü göstereceğiz.

ooo hem boş hem de beleşmişim. bedava ekstra sıfat! alırım bir dal!

halâ hayatta olmam.

bu örgütün üyeleri moral/mutluluk avcısıdır, hele bir mutluyum deyin.*
efendim süreç tıpkı şu şekilde işler;

yok yaa. ciddi misin? israil protestoları serbest iken anlı şanlı bayramımız evden öyle mi? sokaklarda kutlayacağız inadına.

çok yorgunum
beni bekleme kaptan
seyir defterini başkası yazsın..

kedim öleli 1 ay olacak neredeyse ve ben hala içimden atamıyorum
ağlayan biri değilim ama yalnız kalınca kendimi tutamıyorum
her an aklımdasın canım kedim seni gerçekten çok seviyor ve özlüyorum

günaydın sevgili yazarlar.
güzel günler görünüz.

kuzenimin eşi vefat etti. masmavi gözlerini de aldı gitti adam bu dünyadan. ne çok şey vardı daha... olmadı. değil sözlüğe bakmak, yemek bile yemedim bugün. şoku atlatamadım hâlâ. ne yazsam eksik kalacak. ölüm bazen erken gelen bir misafir...

kötü alışkanlıkların ve bağımlılığın insanı nasıl bir hale getirdiğini gözler önüne seren kaliteli bir film olmuş.
insanların şu dönemde yapmayacağı hiç bir şey olmadığını da malesef biliyoruz. insanlar birbiriyle kavga ediyor hatta öldürüyor.
filmde de elde etmek için her şeyden vazgeçtiklerini her türlü rezilliğe katlandıklarını görüyoruz.



seri giden bu film, alışkanlığa meyilli olan veya ona benzer ortamı olup ikilemde kalanlar için sonunun ne olabileceğini önceden gösterilecek bir türde olmuş.
naçizane tavsiye ederim, keyifli seyirler.

bu puan tablosunda düşüncelerini ifade eden doğal yazar sayısı 10 u geçmez her iddiasına girerim. eğer aksini ispat eden olursa sözlük hesabımı silerim. başlıkları okumak için geziyorum 5 tane entry girilmiş bunlardan 4 tanesi 1 oy almış yada hiç almamış geriye kalan bir adet hesaba bakıyorum 10 oy almış. buda şunu gösteriyor bu puan tablosu aslında bir bakıma kankacılık denen çoluk çocuk zırvası ile uğraşan yazarların içinde bulunduğu listedir. doğru düzgün yazan emek verilen entryler görmezden geliniyor bu tarz gereksiz işlerle uğraşan insanların yazdığı kıytırık cümleler bile sayısız beğeni alıyor.

gündemin gayet farkında olan ama psikolojisi gündem hakkında kafayı çok yormasından dolayı bozulmuş yazardır.

bir süre kendini çekip, kafasını rahatlatacak konularla ilgilenmek istemektedir. bu nedenle hengameden uzak durmaya çalışır.

(bkz: ver mehteri ver)