eğer bilmiyorsan söylenecek en mantıklı kelime. faruk eczanesine bağlamanın ne mantığı var?

yazıyor, gitmiyor, vakit harcıyor, emek veriyor, elbette sevilir öylesi.

*

kusura bakmada akp ve akp'ye oy verenler yüzünden hayatım alt üst oluyorsa sabah akşam akp ve akp'lileri aşağılarım. hem de bunu hakaret etmeden öyle bir yaparım ki soruşturma falan açamazsınız.

yanağına öpücük kondurup aşkım sana bi kitap aldım diyebilirsin.. *

öncelikle kappa nedir?

(başka yerde yazdığımı alıntılayacağım)
--- alıntı ---
chat'te "kinaye yapıyorum, ironi yapıyorum" tümcelerini ifade eder.
--- alıntı ---

birtakım malum yazarların, birtakım malum entrylerini okuduktan sonra "ne olur ironi yapmış olsun" demekteyim. bu çok mühim bir sorundur! sorunun çözüme kavuşması için de böyle bir şey düşünmüş bulunuyorum.

şöyle güzel bir kappa butonu gelsin de kim gerçekte ne diyor öğrenelim. aksi takdirde engel listemdeki kişi sayısı katlanarak artacak! *
destek bekliyoruz efendim.

eve dönüş yolunda yağmura yakalanınca, bi telaş kendimi attığım kafenin penceresinde yağmuru
izleyip, dinmesini bekliyorum...

aslında böyle dehşetli cezaları savunmak istemem ama ölüm cezası uygulanmıyorsa bile, tecavüz suçluları için "hadım etme cezası" uygulanmalı ki bir daha elleri fermuarlarına gitmesin.

işte gerçekten anısı olan bir şarkı fnfkgkf. süperliii.

hunimi hanginiz çaldı lan...
kendime mali yaptırım uyguluyorum..

hayvan çiftliği ile kıyaslanan michel faber romanı.
psikolojik gerilim ve bilim kurgu olarak öne çıkıyor, otostopçularla ilgilenen çekici bir kadın üzerinden hikayeyi sürdürüyor.

islam terminolojisine göre hıristiyanlık içindeki "hariciler". kiliseye, haç ve ruhban sınıfına karşı olan, itikadî anlamda birçok görüşlerinin diğer hıristiyan mezheplerine göre aykırı bulunan bu oluşum, dini ritüellerini konferans salonu benzeri yerlerde gerçekleştirir ve misyonerlik faaliyetlerini kişisel kontak üzerinden yaparlar. diğer mezhepleri putperest olarak tanımlar, kiliseleri putperestlik mabedi olarak görür, vatikan ve benzeri ekümenik sınıfları iblis olarak tanımlarlar.

amacı nedir, çabuk açıklamalıdır! ne yapmak nereye varmak istemektedir. bugün eline krem süren yarın neler neler yapmaz. erkekler de mağduruz mağduruz diyorlar ama ellerine krem sürmekten de geri kalmıyorlar, onlarda da var suç. şimdi kimse kimseye duyar yapmasın, hepimiz o ellerine krem süren erkeklerin amaçlarını bilmiyor muyuz allasen? ha sürecekse de edebiyle sürsün, evde sürsün mesela, dışarı çıkarken sürmesin.

her eli kuruyan çatlayan insan kişisi eline krem sürsün bu arada tabii. krem sürmekle kimsenin maskülinitesine zarar gelmez, korkmayın.

ölü bir yıldız oturur kalbimin üzerinde… sarhoşum bundan.

karanlıktaydım, şen sesinizi duyuyordum, öfkeli sesinizi, kırık sesinizi. ellerini duyuyordum annemin etten bir duvarın ardında.
yatağını kaybetmiş nehir nasıl gülümseyebilirse, şaşkın öyle. yüzüm fırtınaların yeşerdiği bir avuç deniz hâlâ.
günü geceden ayıramayacak kadar beceriksizim, bir’ i bölemem ikiye!

güneşin göz bebeği, erimiş bir dağdı aşk, öptüm, kalbime koydum sessizce.
şimdi içimdeki çocuk ve ihtiyar el ele.

"başkalarını tamamlamak için kendinizden vazgeçmeyin"

buradan
dava arkadaşımsın, yoluna taş koymazlar umarım.

istanbul psikanaliz derneği'nin baharlık yayınladığı, bağlam yayınları'ndan çıkan dergi/kitap. birçok süreli yayın gibi psikanaliz yazıları'nın da her sayısında bir dosyaya yer veriliyor. dosyalarda kimi zaman psikanalizin temel bir konusu, kimi zaman güncel bir tema ayrıntılı olarak ele alınıyor. her dosyada psikanalizin geçmişinin ve bugününün önemli kuramcılarının yazı çevirilerinin yanı sıra, ülkemiz psikanalist ve yazarlarının özgün yazılarına sayfalar ayrılıyor.
dergi/kitabın editörü prof. dr. talât parman. kendisi sırasıyla st. joseph lisesi, istanbul tıp fakültesi ve paris rené descartes üniversitesi'nde (psikiyatri uzmanlığı) eğitim almış olup türkiye psikanaliz grubu ve derneği'nin kurucusudur. aynı zamanda paris psikanaliz kurumu ve uluslararası psikanaliz derneği'nin de üyesidir.

alçı içinde kaşınan koldan daha beter olan durumdur.

kesilen bir uzvun yani artık sahip olmadığımız bir uzvun; kaşınarak, ağrıyarak veya basit bir temas hissiyle sanki hala oradaymış gibi hissettirmesidir. ayrıntılı bilgi için buradan

duvarı yıkmaya gücüm yetmiyorsa, kendimi parçalayacak değilim elbette. ama önümde duvar var diye boyun eğmeyi de kabullenemem.

(bkz: yeraltından notlar)