her karakteri sevmeyebilirsiniz, ben sevmemiştim. moash ve kralın şımarık yeğenini. olaylar yavaş gelişip kitabın sonuna doğru hızlanıyor. akımı bakımından fena değil bazı ara karakterler sıkıyor. örneğin moash ve parshendiler. anlam çıkara bilene güzel kitap. fantastik dünya bile olsa dünya işte. savaşlar ve ırkçılık yapılan köle olarak görülen parshendileri kötü karaktere soksalar da, anlıyorsunuz. kaladin anlıyor, diğerleri düzene uyuyor. alınması gereken tek mesaj bu değil elbette. kadınların sol elleri mahrem yeri olarak kapalı ve asla görünmüyor. eldiven takıyorlar ya da dikili kumaşları parmaklarına kadar her yerini kapatıyor sol tarafta. tek ellerini kullanıyorlar. ilginç mitleri var. nedenini çözemediğim bir durum. yine de kadınlar okuma yazma bilen, bürokrasi işiyle ilgilenen kısımdalar. erkekler savaşır kadınlar eğitim görür. okuma yazma bilen bir erkek ayıplanıyor, kadınsı görülüyor. şartlar değişiyor cinsiyetçilik değişmiyor. bu kısımları pek rahatsız etmedi, kadınlar güçlü. kılıç kullananlar da var, özel gücü olanları da. kendi dünyamızdan bir parça olarak meslekte yolsuzluk ve adil olmamak fantastik dünyaya da işliyor tabi. kaladin'i kılıcını almak için makamından eden ve köle yapan soysuzu okuyanlar bilir. sinirden dişlerinizi sıktığınız kısımlar.
favorim shallan, kaladin, adolin ve akıl.
aşk kısmını dolduran shallan ve adolin uyumlu ikili ve kadının erkekten güçlü olması, erkeğin de fena olmaması güzel detaylar. toplum görevlerinden sıkılan kadından da bahsetmişler söylemeden geçemeyeceğim. bu kadar detaylı ve mesaj alarak okumadım ama almışım.