onlar mülteci değil misafirlerimiz. biz ikna olduk.

liseye kadar ortamların en küçüğü bendim. tıfıl atom karınca gibi dolaşırdım ortalıklarda. arkadaşlarım benden o kadar uzunlardı ki onların yüzünden boyun fıtığı oldum. ehe. sonra ne oldu. bir şey oldu. hem ailenin hem de arkadaşlarımın en uzunu oluverdim. sonuç ne oldu. hiçbir şey. yani ne bileyim. çok da şey yapmamak lazım. yani.. dediğim başlıktır.

abdülhamid kayıhan osmanoğlu isimli bir şahsa, yolun yolumuzdur şehzadem diye slogan atmışlar. şaka gibi ya. şeriat falan geliyor diyorduk millet ne meraklıymış kul olmaya etek öpmeye. tipe bak birde at hırsızı mübarek.
bu arada adamın tipe bakın, şeytan görse salavat getirir.
edit: çomara bak araştırdıkça altından başka pislikler çıkıyor. dava etsem donunuza kadar alırım demeye getirmiş bide. buradan



buradan

hiç aramadığım bir buton. gelirse de kullanmayı düşünmüyorum.

çok konuşanlar yazmaz. çok yazanlar da konuşmaz...

sadece battaniye veya yorgana gömülüp yatmak. uyumak değil ama sadece yatmak...

ey ahali ben ne mübarek insanım, hadi ne bekliyorsunuz onaylasanıza..
hata yapmaz, yapsa da hemen tutuşur beni bilen bilir ayakları yapar, geçiniz..
(bkz: narsist insanın özellikleri)

habeş maymunu adıyla bilinen iri bir maymun cinsi. köpeklere benzeyen burunları ile bazı kaynaklarda köpeksi maymun ismini de almıştır. aile bağları çok gelişmiş olup, dişiler yavrularını hiç bırakmazlar. sürüler halinde dolaşan bu maymunlar etçildirler.

içindeki umudun pusulası şaştığında, dışındaki coğrafyayı değiştirmen fayda etmez…*

sabah 8:15 vapurunda yı istiyorum sevgili uzun isimli dünyadan uzak isimli yazarım. ben 90'larda şımarık'taki fındıkkıran'ın anlamını bilemeyecek kadar küçüktüm ondan dinlemezdim bu şarkıyı. ama bu şarkı 9 5 işte çalışanlara gelsin istiyorum.

ayrıca mümkünse bilgisi olan arkadaşlardan 94 yılında çıkan şarkılardan da bir iki öneri isteyeceğim. biraz narsistlik belki ama doğduğum yıldı. ondan böyle merak ettim doğduğum yılda hangi şarkılar popülerdi.

edit: audiotest a acayipsin olduğunu belirtti 94'lü yıldaki şarkının. ben de az a acayip değilim bence kalbine toni morrison'u aşkın bedeli'ni sığdırabilen bir çörek olarak. o zaman ikinci bir şarkı hakkım varsa bunu da rica ediyorum sevgili uzun isimli yazarım.

üzülerek takip ettiğim haberlerden biridir. olaylar başladığından beri kazakistan'da yaşayan arkadaşıma ulaşmaya çalışıyordum, mesaj günlerce iletilmedi. iletilmedikçe daha çok merak ettim başına bir şey mi geldi acaba diye, sonra geri dönüş yaptı şükür. bizim medyada o kadar farklı anlatımlar oluyordu ki neyin doğru neyin yanlış olduğunu bir türlü anlayamıyordum. sizin de kafanızda bir şeylerin netleşmesi için orda olayı yaşayan kişinin cümlelerini aktaracağım.

"kazakistan'da her şey fiyat, gaz, yiyecek ve diğer şeylerde arttı. halk bundan rahatsız oldu. ülke hükümeti halkı terörist olarak adlandırdı ve vurdu. kazakları öldürmek için ülkemize 5 ülkeden oluşan bir ordu getirildi. 5 ülkenin ordusu! türk dünyası kazakları kaybetti. kazaklar sosyal ağlarda turan'a destek istedi. ama bütün türk ülkeleri sessiz kaldı. turan'da hayal kırıklığına uğradım. bunlar sadece kelimeler. kazaklar yalnız kaldı. destek yoktu."

"şimdi benim şehrimde sessiz. askerler her yerde kazaklar 5 ülkeyi aramak için ateş etmeye geldi. kırgızistan bile asker gönderdi. 5 ülkeden askerler kazakları vurmaya gitti. kazaklar, türklerin ve azerilerin destek vereceğini umdular. ama hepsi sessizce oturuyor. sadece ukrayna ve belarus, kazak halkını taklit etti ve destekle ilgili video gönderildi. diğerleri sessiz. kazaklar türk dünyasına mesafe aldı. şimdi yalnızız ve sadece kendimize güveniyoruz. kimse bize destek olmadı. bankaları ve silah dükkanlarını soyarlar. şimdi yok ediliyorlar. barışçıl insanlar sadece her şey için fiyatları düşürmek isterler. kazaklar savaş istemiyor. kazaklar ülkelerinde barış ve saygınlık istiyorlar. ama şimdi kimsenin bize ihtiyacı yok. cumhurbaşkanı teröristleri gösteren kazakları aradı."

mesajlar bu şekilde. çeviri kullanarak yazdığı için cümlelerde anlamsız yerler var, ben de değiştirmek istemedim. tanıştığımız günden beri ülkesindeki haksızlıklardan ve pahalılıktan yakınıyordu. hatta benim iyi bir insan olarak tanıdığım nazarbayev hakkında öyle şeyler söyledi ki bildiğim her şeyi tekrardan sorguladım. kısacası çok çalışıp bu çalışmalarının karşılığında da insanca bir yaşam istiyorlar. klavye başında milliyetçilik taslayan insanlar da "gerekirse asker gönderelim" yazmışlar twittera. daha fazla kazak türk'ünün öldürülmesi için yani. benzetmek ne kadar doğru bilmiyorum ama (bkz: basmacı hareketi) ile övünüp bu olaydakileri terörist diye yaftalamak da üzerinde ayrıca düşünülmesi gereken bir konu.

toparlanabilme becerisi. aşk :biter evlenseniz de evlenmeseniz de. sevgi :azalır artar bitti dersiniz kuytuda köşede bekler dengesi yoktur evlenseniz de evlenmeseniz de. güven: yapmayın lütfen o asla öyle bir şey yapmaz dediğiniz anda çok pis darbe alırsınız. herkes her şeyi yapar. saygı : kimse kimseye koşulsuz inanılmaz bir hoşgörüyle saygı duymaz. duymalı ama yeri gelir ayaklar altına yeri gelir başınızın tepesine çıkar bu saygı. buna öyle çok bel bağlamayın. arkadaşlık : öncelikle eski ilişkilerini bildiğiniz bir arkadaşınızla evlenmeyin bu tamamen kişisel fikir ilişkiye bile başlamayın hatta. insansınız hazmedemezsiniz benim için önemi yok dersiniz başka yerden patlar o iş. arkadaş arkadaştır eş eş sevgili sevgili. birlikte vakit geçirme: işte bu nokta çok bilinmeyenli denklem. bir süre sonra ayrı odalarda ayrı şeyleri izleyebilir, dışarıda bağımsız aktivitelere katılabilirsiniz arada bir birlikte vakit geçiriliyorsa bunu benimle ilgilenmiyorsun hiç birlikte bir şeyler yapmıyoruz ajitasyonuyla yükseltmenin alemi yok. yapışık ikiz değilsiniz. her neyse ilişkiniz, evliliğiniz boka batacak, ağacın tepesine çıkacak vs vs bin türlü hali var. önemli olan şu sorular: bu insanla kalmak istiyor muyum ve toparlayabilir miyiz? onu düzelteyim, kendimi değiştireyim gibi cümleler sakın ama sakın kurmadan. daha yazılır ama uzadı yazı, merve boluğur psikolojisini yaşadım bir an iyi kafaymış tavsiye ederim.

görmemi sağlıyor sağolsun.

son dönemlerde nickaltı dili ve edebiyatı alanında önemli eserler veren yazar. akıcı dili ve kurgusu ile bu türün olmazsa olmaz yazarlarından birisi haline gelecek gibi duruyor. bu alana verdiği emek ve katkı cidden yadsınamaz. yazarın eserlerini incelediğinizde taşlama ve hicvin onun yazınında önemli bir yer tuttuğunu açıkça görüyorsunuz. zannımca edebiyatın henüz tam olarak keşfedilmemiş bu türü, kendisinin güneş gibi parlayarak, insanları aydınlatacağı bir alan olacak. yalnız kimi zaman depresif bir ruh hali içerisinde yazdığı eserlerle de karşılaşmıyor değiliz. bu sebeple dilini tam olarak oturttuğunda, nickaltı dili ve edebiyatı dendiğinde akla ilk gelecek yazarın kendisi olduğu aşikar. nobel'e giden yolda kendisine başarılar dilerim.

çalışmadan hiç bir şey elde edemiyorsunuz. bu yüzden bir işe girişecekseniz ben bu iş için ne kadar çalışırım ne kadar sabrederim diye düşünmelisiniz. ilk baştan su koyverecekseniz hiç girişmeyin daha iyi ve o işe dair inancınızı asla kaybetmeyin. doğru bildiğiniz yolda emin adımlarla ilerleyin çünkü emin olmadığınız bir adım sizi yoldan çıkarır

etmem guzum..
yiğidim aslanımı dünyalara değişmem..

sosyal canlı deyince aklıma karıncalar, arılar, hatta kutuplardaki kral penguen kolonisi geliyor. bu hayvanlar yaşamak için birbirlerine yakın durmak zorundalar, organize çalışmak zorundalar ve devamlılıkları için birbirlerine yardım etmek zorundalar ve yeri gelince topluluk için ölmek zorundalar.

aynı şey 100 yıl öncesine kadar insan için de geçerliydi. beraber yenilen yemekler, kalabalık aileler. herkesin çalışıp aynı eve para getirmesi buna örnek gösterilebilir. ancak her ne olduysa insanlar bundan vazgeçtiler. herkeste bireysel yaşama merakı baş gösterdi. önce akrabalar birbirinden uzaklaştı, sonra aileler. artık bireyler bile birbirinden uzak duruyor. sanki herkesin ihtiyacı olan tek şey paraymış gibi tek düşünülen bu oldu.

zorunlu askerlik olmasa bir kişi askere gider mi acaba şu ülkede? insanı sosyal bir canlı olma tanımından çıkarmamız lazım. insan, kendi evrimini bencil, ahlaksız, bireysel ve acımasız bir canlı olma yolunda gerçekleştirdi.

ölümden ve hatta arttırıyorum ; öldürmekten de döndüğüm an diye arttırdığım hede.
--
frene bastım mı, yoksa çarpıp mı durdum hatırlamıyorum.

gözlerimi açtım, karşımda az önceki karanlık asfalt değil bir benzin istasyonunun market kısmının parlak ışıkları var. biri geliyor yanıma, "abi naptın?" diyor korku dolu sesle, "tamam lan, öldürdüm ben kesin birilerini, hem onların hem kendi hayatımı ***tim" diye düşünüyorum, adam benim kapımı zor bela açıyor, dışarı kusuyorum.

arabadan indiriyorlar beni, konuşmak istiyorum, kime ne yaptım öğrenmek istiyorum, sesim çıkmıyor, göğsümde direksiyonun ağrısı, kaburgalar kırılmış sonradan öğreniyorum ama o an farkında bile değilim doğru düzgün.

telefonumu uzatıyorum adamlara, son aramalarda en son hatunun adı var, kavga etmişiz, o yüzden bok var gibi içmişim, o yüzden gecenin bir körü urla iskele yoluna girmişim. "kimi arayalım, polis ara lan, ambulans da lazım" sesleri geliyor kulağıma. yerde oturuyorum, az ötemde kusmuğum. "nizam" diyorum zor bela, nizam dostım, nizam kardeşim.
sonra yine karanlık.

sabah, daha önce hiç uyanmadığım bir yatakta uyanıyorum, nizam benzin istasyonundaki yaptığım hasarı karşılamış, yaralı ölü olmadığı için olay polise ulaşmadan arabayı ve beni oradan kaçırmış. hastane filan yasak bize o aralar, "bizden" bir doktora götürmüş, pansuman, ağrı kesici filan yapılmış benim haberim yok. yine kusuyorum, sese nizam geliyor.

"napıyon lan öküz, kendini öldürmeye mi yoksa güzelbahçe'yi havaya uçurmaya mı çalışıyorsun?" diyor. bişi diyemiyorum. çay veriyor, onu bile içemiyorum.

o günden sonra da alkol ve direksiyonu bir daha asla yanyana getirmiyorum, tek yeminim oluyor, o utanç, o tuhaf his, o vicdan azabı da bir daha üstümden silinmiyor.

çaldırılıp kapatılır. pardon yanlışlıkla aradım yazılır ve eee nasılsın diye devam eder.
ps: bu işleri 4 sene önce bıraktığım için işe yaramayabilir. denemeyiniz.