kalem benden çözmesi sizden
varla yok arası showmenler
gelin satürn gezegeninin halkasında sallanalım
su içmek için ara vermeden

tdk'ye göre; "benzerlerinden durumu biraz daha iyi olan" anlamındaki kelime.

öncüsü claude monet olan en sevdiğim akımın, empresyonizm'in ressamlarından biri camille pissarro.

montmartre bulvarı'nı 14 ayrı tablo hâlinde resmetmiş ve benim renkleri dolayısıyla en sevdiğim, kapak fotoğrafımda da bulunan the boulevard montmartre afternoon in the rain (yağmurlu öğleden sonrada montmartre bulvarı)'dır.

etkilendiğim önemli bir ayrıntı da şu: savaştan kaçarak gittiği ingiltere'den döndüğünde 1500 tablodan sadece 40 tanesinin sağlam kaldığını görmüş. çünkü prusyalı askerler, postalları çamurlanmasın diye tabloları evlerin önlerine sermişler. fakat bu durum şevkini kıramamış olacak ki ömrünün son demlerine kadar, hastalığına rağmen resim yapmaya devam etmiş.

müzik dinleme eyleminin radyo ile idare edildiği zamanlarda yeni yeni türeyen, özellikle de memlekete tatile gelen alamancıların elinde görülen ve o dönemler havalı görünmelerini sağlayan müzik cihazı. diğer ismiyle teyp olarak da bildiğimiz cihaz, kişinin dinlemek istediği müziği çalma özelliğine sahip bir cihaz. bu cihazın keşfi uzun sürmez ve radyonun pabucunu dama atacak olur. kasetçaları müzik için kullanan kişi, radyodan da haberler, maç yayını ve başka programlar için kullanmaya devam eder. çünkü işin içinde değişik türden müzikler dinleme isteği doğuyor ve kaset denilen şeritli aletle herhangi bir müzik eserini art arda dinlemek imkanı ortaya çıkıyor. zaman geçtikçe de teypler hayatımıza girer ve evlerin baş köşelerinde yerlerini alırlar. ilk dönemler pahalı olan cihaz, ayrıca elektriksiz zamanlar da pile gereksinim duyuyor. hem de bu pil gereği, radyoya göre kısa ömürlü gidiyor. teypte 10 gün idare edebilen piller, radyoda 3 - 4 ay rahatça idare edebiliyor. bu da zorunlu olarak teybin az kullanılarak radyonun tekrar üstünlüğü kazanmasını sağlıyor.

günaydın sözlükçüm,
dün gece yaşanan yoğun tartışmalar sonrası sabah biraz gergin uyandım.
sonra şununla gözgöze geldim.

tabi bu fotoğrafta benimle değil bununla gözgözeler.

cokcok hep dibinde gece'nin.
sürekli gelip gidip pıhh yapıyor.
hah birde o pat sesi.
kedisi olanlar bilir çok korktuklarında pıhladıktan sonra patt diye bir ses yaparlar patileriyle vuruyor gibi yapıp vurmazken.
hayır şunun neyinden korkuyorsun?

korkunçmuş yav çok korktum.
kuyruğuyla oynuyor olması dışında hafifletici bir sebep yok.

tutmayın beni ağzını burnunu yiyeceğim.
aha pamıkk gibi oldum benim gerginliğim bu kadar.
günaydın ahali, günaydın...

(bkz: artık bu tür başlıklardan sıkıldım kampanyası)

her ayın ilk saatleri listede olan yazarlar, size gelsin.
hem okuyun, hem uygulayın.
biraz hırs yapın, yazın beğenin olduğunuz yeri koruyun.
ilk saatler varsınız, bir iki güne yok oluyorsunuz.
puan toplayın biraz.
her ay size bir fırsat veriliyor.
alın size bedavadan sözlük koçluğu.
hadi bakayım, kıpırdasın parmaklar.
kime diyorum?

mezartaşına yazılanları okuyabilmek gibidir.

son bir yıldaki artıştır. buradan

sait faik abasıyanık'ın siroz hastalığı ile uğraşırken, içinde ölüm korkusu olduğu için karamsar bir bakış açısı ve dille yazdığı, ölümünden önce yayınlanan son öykü kitabıdır. yani yazdığı son eserdir.

sait faik'in doğa, hayvan ve insan sevgisini ve bunlara olan kendine has bakış açısını bilmeyen yoktur. içinde sonsuz bir sevgi besler o. fakat içinde bu tatlı duyguları barındıran kişi ölümle burun buruna gelince duygularına engel olamasa gerek, birden karamsarlaşmış ve bunu eserinde de göstermiştir. o çok sevdiği şeyleri bir daha göremeyeceği düşüncesi küstürmüştür belki onu. hatta istanbul'a bile küsmüştür yazar. nitekim şu sözünde içindeki kırgınlığı ve umutsuzluğu görebiliriz. evet, her şey sevgiyle başlamıştır fakat burada (istanbul'da) bir insanı sevmekle bitmiştir:

''yalnızlık dünyayı doldurmuş. sevmek, bir insanı sevmekle başlar her şey. burada her şey bir insanı sevmekle bitiyor.''

karamsar bir bakış açısı ile yazmış diye kitabın ve içerisindeki öykülerin sakın can sıktığını sanmayın. tam tersi, o kadar kendimizden birer parça gördüğümüz, bize bir şeyler katan öykülerle dolu ki... özellikle benim kitaptaki favori öyküm dülger balığının ölümü'nden bir alıntı paylaşarak tanımımı sonlandırmak istiyorum şimdi.

galiba bunları bir kadın doğurmamış, ya da zamanında bir hatundan tekme yemişler kuyruk acısı nedeniyle kadınlara düşmanlık yapıyorlar.

zinhar eğitilmezsiniz lan siz ahaha, ezik kekolar. alıyorum bazılarından haberlerinizi, aşırı vasatsınız bilin istedim. *

aynen bu.

çocukluğum beni çabucak terk ettiğinde anlamıştım; dünya acımasız bir misafirhaneydi.

cahit zarifoğlu

"bir insanın sevilebilmesi için kendisi gibi olmaması gerekiyormuş."

hafta başının rutinidir. aferinlerden hakaretlere bu kulaklar neler duydu tırnaklarını kesmeyenler bir daktilo misali tak tak tak tırnaklarını yerlerdi.

şu ülkede çiğ köfte sevemeyen bir ben miyim, diye bi daldım.
bi de pişmiş balığa bile mesafeliyken çiği ile hiç işim olmaz.
döner yok mu, ya da lahmacun ya da kebap ya da köfte, tavuk da olur.
olmadı ben tatlı alayım bir de çay.

sözleri tatyos efendi'ye ait uşşak makamında, sofyan usûlünde şarkı. barış manço,müzeyyen senar ve daha bir çok sanatçı bu eseri kendi yorumları ve tarzlarıyla seslendirmiştir.benim içinde yeri apayrıdır ruhu bir başkadır... eser hey heeey le başlar takat yetmiyor ile biter.
içteki serzenişin ruhun sukûnetini sağlaması bu olsa gerek. (bkz: müzik ruhun gıdasıdır)

en son neydi kayıp ettiğin şey, bir obje mi, bir fırsat mı, yoksa bir insan mı?
peki en son sahip olduğun şey neydi?
insan gerçekten bir şeylere sahip olabilir mi? sahip olmadığı bir şeyi kayıp edebilir mi?
satın alma, kirala. sahip olma, zincirsiz yaşa.
duymuş muydun daha önce bunları. ben duymuştum.

şimdi soruyorum o zaman sana, neden sahip olmak, bağlanmak için uğraşıyorsun.

neden kuş olup uçmak varken ağaç olup kök salıyorsun.

*makinist ile son istasyon radyo yayınında kullanılacak başlıktır.

ileride çok işime yarayacağı söylenilen bir durumdur. bakalım, görelim.