sakarya meydan savaşı sırasında yaşanmış olay.
30 bin asker, silahlarını da alarak savaş alanından kaçıyor.
savaşın yükü, subay ve astsubayların sırtına biniyor.
buna rağmen, 22 gün, 22 gecenin sonunda zafer, sarışın kurdun ve onun
gözü pek askerlerinin oluyor.

tehlike altında olan türün 7 bireyinin afyon’da muhtemelen zehirlenerek ölmesi durumudur.

kaynak

bu tür ne kadarmış, ne kadar azalmış, nerelerde yaşarmış gibi bilgilere nereden bakabilirim derseniz buradan bakabilirsiniz.

sözlük dışında bir hayatınız yoksa üzer, öyle bir etki bırakır. birileri sizi görsün istersiniz. ama buranın dışında bir hayatınız varsa meeeh deyip yeni başlık açarsınız bu kadar basit. akademik kariyer yapmıyoruz burda. misal benim tutan başlığım da var tutmayan da. ne yani gidip ağlayayım mı tutmadı diye?

henüz 4-5 yaşlarındayken bunları dinleyecek kadar ne yaşamış olabilirim acaba?
"yar yar vurma beni derinden" kısmına bağırarak eşlik ediyordum bir de.

onlar için bu çok küçük bir meblağ olduğundan pekte gündemde olmaması gereken durum.*

(bkz: doktorlar yürüyün diyor)

herhangi bir örümceğin, ağ yapabilme özelliğini kullanamamasıdır.

evet tam da budur.

türkiye'nin güneydoğusunda tanrıların ve kralların dev heykellerini barındıran ve unesco'nun dünya mirası listesinde yer alan nemrut dağı.
burası tanrıların, kralların ve bazı yaratıkların dev heykellerinin insana tepeden baktığı bir mezar. milattan önce 1. yüzyılda günümüz adıyaman sınırları içinde kral 1. antiochus kommagene krallığı'nın lideriydi. mö 34 yılında öldüğünde nemrut dağı'nın fırat nehri'ne bakan rüzgarlı tepesinde taş yığınlarının içine gömüldü.



ölmeden önce bıraktığı yazılara göre, antiochus yüksek ve ıssız bir yere gömülmek istiyordu. kendi tapınağını inşa edip tanrıların yanına gömülerek bunu başardı da. bugün nemrut dağı'nın batı yüzünde taştan yapılma bu dev heykellerin sadece yıkıntıları ve başları görülüyor.
nemrut dağı'nın doğu yakasında tanrıların taştan gövdelerini yıkılmış kafaları önlerine sıralanmış halde görürsünüz. buradaki heykeller, kommagene krallığını çevreleyen farklı kültürlerin ve dinlerin bir sentezi gibidir. pers ve zerdüşti figürler yunan tanrılarıyla karışmıştır.
kral antiochus heykelinin kafası da gövdesinin önünde dursa da hala heybetli görünüyor. yanında bir kartal ve krallığının koruyucu tanrısı kommagene heykeli bulunuyor. kommagene büyük iskender'in imparatorluğunun parçalanması üzerine ortaya çıkan birçok krallıktan biri. güneydoğu anadolu'daki bu krallık, batısında roma ile doğusunda part krallığı arasubda sıkışıp kalmış.



dağın tepesinde antiochus için yapılan ve tümülüs olarak da bilinen piramit mezar 50 metre yüksekliğinde. bu yükselti çakıl taşları yığılarak oluşturulmuş. antiochus, annesi tarafından yunan, babası tarafından ise pers krallığıyla bağlantılıydı.
antiochus öldükten 106 yıl sonra 72 yılında romalılar kommagene krallığını ilhak etti. dağın tepesindeki anıt mezarı 1881'de alman arazi mühendisleri keşfedinceye kadar bilinmiyordu. kralın mezarı henüz bulunmuş değil. fakat araştırmacılar bugünkü gelişkin teknolojiye rağmen tümülüse zarar vermekten korkuyor.
mezarın doğu yakasında bir aslan heykeli gözetmektedir bölgeyi. insanlar burada tanrıların huzurunda ateş yakıp ziyafetler hazırlayarak onları mutlu etmeye çalışırdı.

antiochus kendi heykelini zeus gibi tanrıların heykellerinin yanına yaptırarak onlara tapınan insanların duasını almayı da amaçlamıştır.

kaynak: bbc dergi

herhalde stres olunca mide bulanması* olayı epey kişide var, ben dahil. ek olarak iştahım kesiliyor stresliysem açlık hissetmeden birkaç gün aç kalabilirim.

bir de sabah kalkınca ellerin tutmamasıyla ilgili yazmış bir yazar evet o da var, elimi yumruk yapamıyorum bile bazen. yatağımı toplayacağım yorganı kavrayıp da düzeltemiyorum ellerim tutmuyor uyuşuyor. her ay 5-6 kez olur bu.

abartıya kaçmamak suretiyle yazarken en çok zevk aldığım tanımlardır. samimi olduğum yazarların mahlas altına güzelleme yapmak, başka yazarların da kendi mahlas altıma iltifat vs eleştiri yapmaları, hatta dedikodumu yapmaları acayip hoşuma gider. sözlükte ciddi ve önemli meseleler dışında arada sırada yaparım böyle şeyler.

ben yalnız kalmayı sorun etmiyorum zannediyordum, nasıl kıyılıyor içimde bağzı şeyler; kıyılmayası bağzı şeyler.

ağzıma çalınan o bir parmak balın sonradan böyle ağırlaşıp ağıya döneceğini nerden bilebilirdim?

insan, insanın ağısını alır diyorlar ya; ben öğrendim ki insan kimi zaman insanın ağısıymış.

napacağdı zirveye mi oynayacağdı dediğim çakılma. mini etekli liseli fantezisinden öteye gidemeyen diziye 1.7 bile çok!

görünce şaşırdım ve mutlu oldum. çok güzel düşünülmüş. o zaman 23 nisan kutlu, mutlu olsun. (konfeti emojisi)

insan hayatıdır maalesef. bir linç, bir küfür, bir bıçak darbesi, anlık gaflet, anlık sinir, cinnet: netice cinayet.
#falancaiçinadalet
ah ah ne zor.

herkese "yalancıdır" düşüncesiyle yaklaşmak en çok görülenlerden...

yok kardeşim olmuyor, ne yaparsam yapayım zevk alamıyorum. hep bir tatsızlık, hep bir boşluk hissi, hep bir şeyler eksikmiş gibi hissetmek. ne olursa olsun bir mutsuzluk, bir hüzün kaplıyor aklımı ve kalbimi, o karanlığı üstümden atamıyorum.

fikrimin ince gülü'dür efendim. keşke insan olsa da karşımda dursa dediğim bir çeşit şarkıdır. atatürk için de yeri ayrı olduğundan mütevellit hep duygu dolu gelir.

kuşların korkmadığını düşündüğüm makettir.

onun yerine iplere cd bağlayın ve bir çubuğa asın.

uzak duracaklardır. denendi ve onaylandı.

benim aklıma ilk gelen demet akalın.

birde sözlüğü bırakıyorum, hayırlı forumlar vesaire yazıp yazıp sonra geri gelen yazarlar.

pulbiberli ya da karabiberli olmak kaydıyla kahvaltıda veya günün başka bir öğünü tüketilebilir yemek.