1994 yılında real 2 real grubu tarafından çıkarılan ve madagascar animasyon filmi ile akıllarda kalan şarkı.

bakınız bu benim.

sıkıntılardan kaçmak için kendime böyle bir yöntem buldum işe yaradı yaramasına da artık başıma taş yağsa umursamaz bir moda soktu beni. gerçeklik algımı yitirdim, her şey şaka gibi geliyor.

çöpü market poşeti değil de çöp poşetiyle atmak. zengin gösteriyor bence.

her açıdan çok daha ağır filmler izledim ama hiçbiri beni bunun kadar çarpmamıştır dediğim bir lars von trier filmi.* filmin zaten son 15-20 dakikası feci sahneler var. beni niye bu kadar etkiledi bilmiyorum ama aklıma geldikçe başım dönüyor, midem bulanıyor. ama öneririm yine de. von trier abimizdir, canımızdır.

bak yine aklıma geldi. kusacağım. (bkz: vertigo)

içim içime sığmıyor günlerdir,ne yatabiliyorum ne oturabiliyorum elime aldığım kitabı bir iki sayfadan fazla okuyamayıp bırakıyorum.
yediğim içtiğim bir iki lokma hep saman tadında,saman da yemiştim geçmiş zamanda oradan anımsıyorum tadını...
günler geceleri kovalarken tek yaptığım balkonda oturup çay kahve içmeye çalışmak onu bile doğru dürüst yapamadım.
sırt çantamı hazırladım bir gece sabah ilk uçakla yurt dışına çıktım,ara ara küçük anektodlar ile andığım ormana...
burası beni hep çağırırdı belki koca ağaçların kökleri kanım ile ıslandığı için belki dostlar ile orada geçirdiğimiz vakitler için,bilmiyorum.
havaalanından çıkışta bir taksiye binip ormanın adını söylediğim de taksici geriye dönüp bana bakınca “sür” dedim.
ormana yakın bir yerde inip yürümeye başladım adımlarım sıklaştıkça içimde bir ferahlık duyuyordum bir kavuşma vardı o an orada bir özlemin bir hasretin vuslata ermesi.
yükseklere tırmandıkça tırmandım taa ki takatim kesilene kadar,sırtımı koca bir gövdeye yaslayıp bir sigara yaktım ve sessizliğin sesini dinlemeye koyuldum.
geceyi bekliyorum en karanlık anını işte o zaman içimdeki en karanlık ben ortaya çıkacak,kimselere anlatamadığım her ne varsa ormanda yüzyüze gelecektim bir daha...
zifiri bir gece daha binlerce gecem gibi,içim gibi kalbim gibi.
ne çok sevdiğimi uğurlamışım çocukluktan bu yana bir de kendime bakıyorum ve diyorum doğruymuş o söz “iyiler uzun yaşamazmış”
içimde biriken öfke bir haykırış ile patlarken o sesten korkan hayvanların sesleri ve kanat çırpışları geliyor kulağıma,sonra?
sonrası yok.
bir su sesi ile uyanıyorum üstüm çıplak sırtım her yerim çizikler içinde ellerim de kurumuş kanlar ve çıkmış bir kaç parmak.
onları yerine oturturken sağlam acı çekiyorum ama ses çıkaracak halim kalmamış.
avuç avuç su içiyorum günlerce su içmemiş gibi,saatler sonra çantamı bulup sigarayı çakmağı görünce tebessüm edip bir kaç sigara içip yedek olarak aldığım tişörtü giyip yürümeye başladım.
hafiflemiştim biraz ormandan çıkarken dönüp koca ormana teşekkür ettim beni çağırdığı ve misafir ettiği için.
şimdi dönüş zamanı...

sesinde ne var biliyor musun?
söylemediğin sözcükler var... *

gerçekten işin şeyini çıkaran yayın.

arka planda aldığın bilgi varsa söyle, söyleyeceğin zamanı söyle, şu an bilmiyorum arkadaş zamanı yoldaş söyleyecek de ama bişey de ya?

sabah a haberden öğrenirim valla daha iyi.

' bir memlekette namuslular namussuzlar kadar cesur olmadıkça o memlekette kurtuluş yoktur '

ısmet inönü

yoktur üstüne senin
güzeli çirkin yapmakta
suçu da dünyaya atmakta

merakla okuyorum.
copy - paste olmadığına kanaat getirirsem de basıyorum beğeniyi.

neden bir başlık altında topluyorsunuz bizi? neslimiz tükensin diye üstümüze benzin döküp yakmasalar bari.

ilk tanımını ve ilk başlığını kendi nickaltına yazarak yapmış alfaoğlualfa yazar.

edit: lan sattı başlığı, entry'sini sildi.

türkiye'nin en iyi hukuk fakültesidir kendileri. 5 kasim 1925 tarihinde mustafa kemal atatürk tarafından açılmıştır. neden bu kadar kötülendiğini anlamıyorum. gayet iyi bir okul. severek de okuyorum...

aksiliklere rağmen, hayır diyebilen birilerini görmek, umut vaat ediyor.
emeğinize sağlık.
ayrıca evernevergreen'in sesini duymamak da üzdü.

benim de fark ettiğim fakat dert etmediğim sorunsaldır. yani ben bir başlığa girdiğim zaman, genelde tüm entryleri okuyorum. ama ekşi sözlükte mesela bir olaya binlerce tanım giriliyor. hepsini okuyamıyorum ki, üç beş sayfa en fazla. burada ama bu sayede tüm yazarları tanıdım resmen. kim ne düşünüyor biliyorum, yazarların önceki entrylerini bile hatırlıyorum.

bu yüzden demek istiyorum ki: az olsun bizim olsun.

hazır kahveyi çöpe döküp paketini bardağa atmıştım.

hiç geçmeyendir. üzerine yapışır geçmiş. tabi seni sen yapandır bir yandan. acılarını, sevinçlerini sakladığın zaman dilimidir. ama orada takılı kalmak seni diplere doğru çeker. yapılması gereken, geçmişten ders alıp şimdiyi ve geleceği güzel kılmaya çalışmaktır.

ağzının ortasına aşağıdaki gibi patlatılması gereken, kendince marjinal beyaz yakalı olmaya çalışan spikerdir. sahiden, ıstanbul ne lan?

19 şubat 1998’de italya’nın verona kentinde dünyaya gelen kadın oyuncu, manken ve aynı zamanda yazardır.



rol aldığı en büyük projeleri,2016 yılında permesso adlı dizide ludmila karakterine , ıl permesso – 48 ore fuori ludmila(2017), loro 1 stella, loro 2 (2018), classe z (2017) dizisinde viola chiaretti karakterini canlandırmıştır. en son projesi netflix baby dizisinde -ludovica (2018 kasım ayında başladı- 16 eylül 2020 tarihinde bitmiştir).

kendisinin en popüler dizisi netflix de olan baby dizisinde izleyip tanıma fırsatım olmuştur. baby dizisinin kısa saçlı,renkli gözlü ve çilli oyuncusu olduğu için oldukça dikkatleri üstüne çekmiştir. baby dizisinde asi ve güzel ludo'su (ludovica) başına sürekli bela açan ve deyim yerindeyse rahatlık batan bir liseli kızı canlandırmıştır. amaçları sıradan giden hayatlarına biraz eğlence ve renk katmaktır. ama başlarına gelmeyen kalmamıştır.


dünyaca ünlü bir çok marka ile çalışmıştır. bunlar; moncler, armani, armani beauty, casadei, act store, dolce & gabbana, flamingo, chanel, der aesthetik, giovanni gibi markalardır.

alice pagani ayrıca istanbul sözleşmesine destek veren ve türkiye'yi oldukça seven bir oyuncudur. oyunculuğun ve mankenliğin yanı sıra yakın zamanda ophelia adını verdiği ve 2021 yılında yayınladığı kitabıyla da yazarlığını konuşturmuştur. kitabını gotik bir tarz ve üslupla yazdığını, kitabının sinematik karakterlerle bütünleştiğini, kitabındaki karakterlerin her birinin bir korkuyu temsil ettiğini, ophelia'nın hayatında en büyük etkiye sahip olanın ise kesinlikle annesi olduğunu, ve annesinin karakterlerle kahramanın bağ kurup bir figüran haline geldiğini ve annesini hayal kırıklığına uğratmak istemediğini belirtiyor. kitabın ne yazık ki türkçe basımı yok.


oynadığı filmler arasındaki en son projesi de ,yakın zamanda yönetmenliğini andrea sıca'nın yaptığı " korku, gerilim tarzında olan non mi uccidere- beni öldürmeyin "filminde başrol olarak oynamış, film 21 nisan 2021 tarihinde vizyona girmiştir. filmin konusu ise;
19 yaşındaki mirta, sevgilisi robin ile aşırı dozda uyuşturucudan ölür. daha sonra mirta tek başına dirilir ve yaşamaya devam eder. hayatta kalabilmek için tıpkı bir zombi gibi insanları yemeye başlar. robin'in ölümüyle oldukça sarsılır ve artık tek başınadır ve hayatta kalma mücadelesi vermektedir.filmin fragmanı