babamla olan resmim de sayılır herhalde doğal olarak. ana ekranda ama, kilit ekranında değil.

narsist falan da değilim.

her şeye burnunuzu sokmayın.

telefon benim, resim benim.

ünlü düşünürün de dediği gibi herkesin hayatına kimse karışamaz.

asla eğlence demek değildir. çalışmak kelimesinin fransızca "travail" ve ispanyolca "trabajo" sözcüklerinin etimolojisine baktığımız zaman latince* "işkence etmek veya acı vermek" ten geldiğini görürüz.

kaynak: yedi ucuz şey üzerinden dünya tarihi, raj patel, sayfa: 101

bazılarının hakettiğini düşünüyorum. özellikle gittiği yerde huzur kaçıranların. babannem fazlalıktı mesela. sağolsun o bizdeyken sofraya bile oturamazdık. o yiyip kalkınca oturabilirdik. çoğu zaman da yemek yiyemezdik kalan yemekleri toplar mahalledeki kediye köpeğe verirdi. okula gidemeyeyim diye atmadığı iftira kalmamıştı. 15 yaşındayken kendi seçtiği birine vermiş beni kimseye sormadan. okuldan geldiğimde üstümde forma ile tanımadığım insanlar gelip beni istemişti. babam saf bir insan olsaydı belki de o gün sözlenecektim zorla. hakkımı zerre kadar helal etmiyorum.

fbi open the door.

bir araştırma yaparken en basitinden anket kullandığımızda bile güvenilirlik ve geçerlilik kontrolü yapılır. aynı şekilde deneylerde etkiler tekrar tekrar gözlemlenir. çıkan aşılarda dolaylı yoldan da olsa denek biziz. tabii ki başka çare de yok, ya aşı olmak zorundayız ya da evden çıkmamak. fakat aşı olmak istemeyen, bundan korkan kişileri de çip takıyorlar muhabbeti hariç anlamak lazım .

insanların psikolojisini de düşünmek zorundayız. pandemi sürecinde birçok insanda takıntı hastalığı obsesif kompulsif bozukluk artış gösterdi. ölümden ve sevdiklerini kaybetme korkusundan bahsetmiyorum bile. siz gidip de insanlara travma yaşatacak bir uygulamada bulunamazsınız. o ailelerde yaşlısından bebeğine birçok birey var. aşı için teşvik yapılabilir, halka güven verilmeye çalışılabilir lakin insanların evine dalmak gibi zorlayıcı uygulamalar yıkıcı ve travmatiktir.

gençlik meteliksiz %40'ı işsiz, daha küçükleri de karantinada...
toplu taşıma da yasak, nereye gidebilir?

borcuyla övünen insan diye okudum güne iyi bir başlangıç yaptım yine.

dilililililil dilililili. yapma kuzum yazarım etme eyleme böyle başlıklar.

karga ve trol.

sözlüğe o kadar uzun zamandır doğru düzgün girmiyorum ki ,arkadaşlar "sözlüğün adı değişiyormuş" demese bundan bile haberim olmayacak.

(bkz: biz yanmışız sözlük yansa ne olacak be dostlar)*

istanbulda gidilip gezilmesi gereken müzelerden. ortamın ambiyansi sizi bir zaman yolcusuna çeviriyor ve kendinizi ağzınız açık bir şekilde ordan oraya giderken buluyorsunuz. klasik otomobiller, vagonlar ve daha nice nadide koleksiyon var müzede. deniz altına binebilmek için erken gelmek gerekiyor. biz 12.30 civarında müzede olmamıza rağmen yer kalmamıştı. ama diğer bölümlerde oldukça eğlenceli. ortalama 4 saat gibi bir süre de gezip kapanışı fenerbahçe vapurunda bulunan büfeden aldığınız çayınızla yapabilirsiniz.
güncel giriş ücretleri
yetişkin-28 tl
öğrenci-12 tl

ressam: alp yavuz
ölçüler: 90 x 90cm
teknik: tuval üzeri akrilik boya
yapım yılı : 2016

bazı yazarların tanımlarında ve sohbetinde çok farklı güzel bir enerji var, o enerji insanı kendine çekiyor. *

troll başlığı sanmıştım oysa.

arkadaşlar imamlar biz kadınların araba sürmesini de istemiyor. onların sözüne göre hareket edersek işimiz iş..

kimi ailelerde olan bir saygı göstergesi.

saygı, siz diye hitap etmekten ayrı, ileri ve bir noktada göreceli bir kavram.
ben babamın karşısında bacak bacak üstüne atarım, gerekirse yatarım. halamın oğlu babasıyla sigara içer, bira içer;ancak dayımın oğlu babasının yanında ağzını bile pek açmaz.

yetiştiriliş ve algı ile alakalı bir mevzu. tabii algı yetiştirilişi de etkiliyor. temel neden algı diyebiliriz. islamın anne baba kavramlarıyla yetiştirilen bireyler(?) saygıyı bacak bacak üstüne atmak/atmamak olarak tanımlayabilir;ancak daha serbest yetişen bir birey içinse saygı sadece sözlerle ifade edilir yada düşüncelerde hissedilir.

sonuç ve de tanım :aileler çocuklarını yetiştirirken belli ilkeleri, idealleri, tarzları dayatırlar. bu tarzlar saygı biçimi, yaşama biçimi vs. olarak açıklanabilir. bahsi geçen hede ise saygı biçimidir.


t:kişiden kişiye değişen bir saygı göstergesi.

"... ruhumda kopan fırtınaları
canlandırabilir misin hayalinde
yaşayabilir misin aynı acı ve üzüntülerimi
delice düşlerimi sorgulayabilir
misin içinde.
boşuna anlıyorum deme bana
içiçe yaşadığım bunca seneye rağmen
kendimi ben bile anlayamadım daha."
yaşar kemal
türk edebiyatı denilince ilk aklıma gelen isimlerden olan , eserleriyle ölümsüzleşmiş, kocaman yüreğiyle zihinlerde ve kalplerde yer kaplamış usta yazarı saygıyla anıyorum.

beyaz ışık. aynı isimle bir pastane de bulunması “acaba annem pastanesi olsun mu istiyormuş?” diye düşündürür.

sadece diş bakımıyla alakalı değil, yapısıyla da alakalı. yani ne kadar baksanız da eğer diş yapınız sağlam değilse (genlerden geliyor sanırım, diş hekimliği okumadığım için doğru terimi bulamadım) dişiniz her türlü çürüyebilir ya da çıkabilir.