seçimlere hazırım. hodri meydan!

naber?

bildiğiniz yada bilmediğiniz üzere ama kesin duyduğunuz duyduktan sonra yandan gülüş attınız (bkz: kafa sözlük online satranç turnuvası) nın bu hafta sonu ilk ve son dördü belirlenecek.

gomercan ve tospik ateist kaplumbağa nın büyük özveri ile tüm maç analizlerini (bkz: magnus carlsen) ile yapıp
ali ece ve mehmet demirkol ile birlikte belirlemiş oldukları bahis oranları uğur karakullukçunun bütün yersiz tavırlarına rağmen açıklanmıştır.

1- gondorov 1.10 şampiyon olur 2.10
2- omerta 1.20 şampiyon olur (bkz: 2.60)
3- senden nefret ediyor olabilirim 1.25 şampiyon olur 3.50
4- undisputed 2.00 şampiyon olur 4.50
5- sanyasi 2.05 şampiyon olur 4.75
6- personongrata 12.50 şampiyon olur 60.00
7- sekülerlesen çılgın hafız 4.00 şampiyon olur 8.00
8- bagermam 4.25 şampiyon olur 8.50

şimdilik (bkz: tetradrahmi) ile katılım gösterebiceğiniz bahis bültenimiz yarın bu saatlerde tospiğin * uyanması ile sizlerle paylaşılacaktır.

bültenimizde kim kaç piyon yer bahsine de girebileceksiniz.

zamanında beyaz show'da ünlülerin maruz kaldığı bir gazdır.

1. dünya savaşından hemen sonra 1920’de almanya’da alman bir annenin ve bir amerikan askerinin oğlu olarak dünyaya gelmiştir. daha sonra iki yaşındayken almanya’dan babasının memleketine, los angeles’a göçmüşlerdir. ancak abd’nin 2. dünya savaşına girmesiyle bukowski pılını pırtını toplayıp los angeles’tan ayrılmış ve 1947’ye kadar sürecek uzun bir yolculuğa çıkmıştır. bu süreçte henüz 24 yaşındayken yazdığı bir öykü ilk defa abd’de ulusal bir dergide basılmıştır. o dönemlerde yazdığı eserler daha çok kısa hikayeyken, arada sırada da şiir yazmıştır. 1954’e gelindiğindeyse, ölümcül bir iç kanama geçirip 9 gün boyunca los angeles hastanesinde yoğun bakımda yatınca şiire daha fazla ağırlık vermeye başlamış, böylelikle 20. yüzyıl şiirinin ve kısa hikayeciliğinin en etkili, benzersiz kalemlerinden biri haline gelmiş ve şöhreti önce tüm abd’ye ardından da tüm dünyaya yayılmıştır. 1994’teyse hayatını kaybetmiştir.

ayrıca gecenin ortasında sol elinde en sevdiği birasıyla los angeles’ın loş ışıltısına bakıp şöyle bir cümleyi sarf etmiş insandır,

“mutlu olanların hepsi uyuyor şimdi. mutsuz olanlara selam olsun.”

geceniz güzel geçsin.

hayata küsmüş olabilir, çünkü insanlar doğası gereği beklentiye girerler, muhtemelen edindiği kötü tecrübeler neticesinde daha az üzülmek için beklentiye girmeyi bırakmıştır.

shrek serisi. üstüne tanımam.

ineği reklamlarda olduğu şekliyle hayal eden kişi sözüdür. çayır çimen geze geze mööleyen mutlu inekler çok şirindir. ancak, düşüncesini tekrar değerlendirmesi için ,10 mallı bir köy ahırında yarım saat geçirmeye davet ediyorum.

hani eve gidersin ve rahatlama seansı daha kapıda başlar ya. ayakkabıyı çıkarırsın. odana yönelip üstünü başını değiştirir ve pijamaları üstüne çekersin. işte sözlüğe giriş yaptığında da insan öyle hissedebilmeli. şahsen ben tam da böyle hissediyorum.

bunun için tabirlerimiz bile var.
buğdaya endeksli yaşıyoruz.
kırk fırın ekmek yemek

zihnim internet aleminin komik videoları çöplüğü gibi. öyle ki her durum her konuşma için kafamda anında bir video beliriyor, sonsuza kadar yalnızca videolardaki replikler ile hayatımı sürdürebilecek seviyede bir rezillik… tüm bu kirlilik içerisinde şu video ve altındaki yorumlardan daha çok güldüğüm çok az video var. uçurumdan düşen la ibo ve aşırı sakin arkadaşları sizi unutturmamaya and içtim!

uzaktan gelen tatlı bir tını ile bir anda mola veriyor hayat. belki bir saksafon, belki gitar, kanun, tulum, kemençe... yürüdükçe daha da yaklaştığım o enstrümanın sesi, bir anda bütün yorgunluğumu unutturuyor. yüzüme şapşal bir gülümseme bile yerleşiyor. elimden geldiği kadar yavaşlıyorum, keşke bir yere yetişmek zorunda olmasam. çok seviyorum metro müzisyenini.

ceplerimi yokluyor ve bozukluk çıkarıyorum hemen.

işte bütün sıkıntımı ikiye katlayıp tekrar omuzlarıma yükleyen de bu an. nasıl bırakmalıyım bu parayı onun kutusuna? göz kontağı kurmalı mıyım? gülümsemeli miyim müzisyene? bir şey söylemeli miyim mesela? başımla selam falan? bırakıp hemen yürüyüp gitmek yanlış mı? çaaaal kölee imajı vermemek nasıl mümkün olur?

fazlasıyla takmış olduğum bu konu yüzünden, gerçekten aşkla sevdiğim müzisyenlere para bırakamaz oldum. dertliyim.

var mı bunun bir adabı ey sözlük.

90+ olumlu tanımın, bilmem kaç takipçisinin, kendisini beğenerek okuyanların bütün hakkını bir kanara atarak, 2-3 seviyesiz trollün gereksiz tanımıyla yaptırmak istediklerini yapıp, kafa iznine ayrılan yazar.

kafayı yiyeceğim artık.
yirmi yaşımdayım, hayatimin en güzel dönemleri dört duvar arasında, sevdiklerim ve kendim için hem maddi hem manevi yönden kaygılanmakla geçti ve geçiyor. kredim gelir gelmez faturalara gidiyor. hem okuyor hem de evden calisiyor eve iki kurus fazla gelsin diye didiniyorum. psikoloji, huzur, refah mefah hiçbir şey kalmadı. bahar gelsin iki gün çayır çimen görelim yürüyelim dedik, o bile mümkün değil. ne uğruna? ne uğruna ya! kinden nefretten doldum taşıyorum. benden pozitif insanı zor bulursunuz normalde ama bu yaşta çöktüm, asla küfür veya şiddet yanlısı değilken şu an zor duruyorum yerimde. damarlarımda hissediyorum siniri, nefreti. amacınız ne, enayi miyiz biz, sabrımızı mı sınıyorsunuz ? yeter artık.

"akıllılık çoğunluğa bakılarak ölçülmez." bu sözü okuduğumdan beri orwell'ın 1984'ünde hayat mottolarımdan biri olmuştur. başka türlü bakmışımdır hayata. bir fikri, bir düşünceyi yapan çoğunluğun savunması değildir, o fikrin içeriğidir, ne kadar o fikrin arkasında durduğunuzdur.

birincilik kuzumda.
ikincilik anlatması biraz zor ama kızlar anlar diye umut ediyorum. çünkü kızlar arasında biraz yaygın. ısimlerin sonuna "şum - şüm" eklenerek söylenmesi.

kitap okuyup, kahve içtiğini gösterir bir fotoğraf daha sonra o fotoğraf instagrama yüklenir ve görev tamamlanır.

önce takip edip geri takibi görünce takipten çıkan bir yazar. ne gerek var böyle ergen tavırlara anlam veremedim.3-5 takipçiniz de az oluversin.

gerçekten beklediğim, istediğim, umut ettiğim durum. insan o tür birini bulmadan eksik yaşıyor bence. istediğin kadar zengin ol, ünlü ol, çevrende senden hoşlanan insanlar olsun. doğru kişi olmadıktan sonra hiçbir şeyin anlamı yok. insanın özünde paylaşmak var. insan mutluluğu paylaşamadıktan sonra mutluluğun bir anlamı var mı ya da mutluluğu paylaşamayınca gerçekten mutlu olabilir mi? işte ben de ruhen işsiz biri olarak bu derde sahibim. çok şükür aç değilim açıkta değilim. ama insan bu hayatta bir kez yaşıyor. ee dolu dolu yaşayayım istiyor. şimdi bazı insanlar bu tür bir olaya inanmıyor. doğru kişi diye bir şey yok diye. yahu olması lazım. aşkın en derin hali yoksa bu günlere kadar gelen hikayeler nasıl var olabiliyor? demek ki o derinliğe kavuşan insanlar var.

bir "değme felek " deyişi var.. felek olsam teğet geçerdim yani..... incesaz grubu ile beraber söylediği şarkıları çok seviyorum, kendi söylediği şarkılar da müthiş.. otur sigaranı yak saatlerce dinle....

hayatımda hiç pastırmalı çörek yemedim.